Short Story About Poverty

My best friend asked me to conduct a blood test on her before she got married to the richest man in the city. That was how I found out that she had AIDS. Due to patient confidentiality and her claim that her fiance would not mind, I did not tell him about her diagnosis. Later on, he contracted AIDS as well. When this happened, my best friend went online and pointed the finger at me. “Maya Sullivan intentionally kept the results of my blood test a secret. That’s why my husband got AIDS. It’s all her fault!” Even my boyfriend added fuel to the fire. “This isn’t the first time Maya has set Pearl up. She only got AIDS because Maya used an infected needle to take her blood sample!” No matter how much I insisted otherwise, everyone kept hounding me about it. To avoid the fallout, I was forced to move myself and my parents to another city to start fresh. However, in a fit of rage, Pearl’s husband crashed into our car and killed all of us. He was later sentenced to death, so Pearl inherited all of his assets. She then lived in luxury with my boyfriend. When I opened my eyes again, I discovered that I had gone back in time. It was the day that Pearl had undergone her health checkup.

My best friend, Kahlan Ellis was invited by an online acquaintance to explore an abandoned school. I told her it was dangerous and urged her not to go. A young woman nearby overheard our conversation, got curious, and went with him instead. Later, the local news blew up with a trending story about how a wealthy heir and a village girl who met during an exploration adventure had fallen in love and lived happily ever after. Around that time, I was preparing to get married. On the night before my wedding, Kahlan pushed me off a high-rise. "If you hadn't stopped me from going back then, I'd have married rich by now! You deserve to die!" It was only then that I realized how much she had resented me all this while for stopping her that day. When I opened my eyes again, I had been reborn to the day she first asked me to go on that exploration. In the parking garage, Kahlan looked at me excitedly and asked, "Patricia, do you think I should go explore that abandoned school with Robert?"

I worked for a restaurant, and our boss loved making empty promises about giving us restaurant shares. The boss said we would start with zero shares, but we could earn 0.01% for every two hours of overtime, covering someone else’s work or saving the restaurant 1,000 bucks. I suggested she write this down in an official document and have someone track it properly. She just smiled and told everyone to work harder. She never actually put it in writing. The experienced staff did not believe her, but one prep cook took it seriously. At the end of the year, he went to the boss to claim his shares. The boss said, “Sorry, the head chef told me there’s no official document, so it doesn’t count. You can’t claim any shares.” The prep cook worked hard all year and got nothing for it, so he took his anger out on me. The day before I was going home for the New Year, he killed me with a knife. “If you hadn’t said it doesn’t count without an official document, this whole restaurant would’ve been mine!” I lay in a pool of blood. When I opened my eyes, I was back to the day the boss first made those empty promises.

At the New Year’s team-building event, the intern, Lilith Woods, did not obtain my approval and changed our suburban trip to a seven-day tour of Baline. “Mr. Lucian Stone, I hear a change of scenery can really spice things up. Don’t lock up tonight. I’ll come by for a deep dive into our collaboration.” She pretended to be drunk and fell into my arms while slipping the room key into my pocket in the process. To avoid suspicion, I did not return to the hotel. However, in the middle of the night, the police called me in for questioning—someone had reported a dine-and-dash. Only then did I realize that the reserved budget of $100,000 for the accommodation had long since been exceeded. Lilith had upgraded their room to a presidential suite, feasted on high-end seafood buffets, and even used company funds to buy luxury handbags! When I showed up at their private room, the interns were still casually taking king crabs and several unopened bottles of the Macallan Whisky with them. “Mr. Stone, you’re just in time. Could you please settle the bill?” Lilith looked utterly righteous as she said this with a grin. “Young people like us make mistakes, while adults help to pay the price. You’re not exactly short on cash, anyway. Just think of it as buying my happiness.” I stared at the $700,000 bill and paid it in silence. The next day, the payment invoices made their grand entrance in the group chat, accompanied by my pinned message. [Upon financial review, this team-building event does not meet reimbursement criteria. All expenses will be shared equally among the seven participants.] [Each person will need to pay $100,000, payable immediately. If payment needs to be deferred, please print the proof and submit it to the President’s Office.]

“เดี๋ยวๆ พี่จะตามทำไมนักหนาเนี้ย ไม่มีงาน มีการ ทำกับเขาหรือไง” “ไปเดตกับฉันก่อนซิ” “พี่จะบ้าหรือไง จะชวนสาวไปเดตแต่มาตามบังคับเนี่ยนะ!” “ก็อยากไปเดตด้วยไง” “โอ๊ย!!! จะดึงเปียหนูทำไมเนี้ย! เจ็บนะ” เมื่อหญิงสาวไม่ยอมหยุดเดินหนี หนุ่มมาดขี้เล่นแต่ออกทื่อๆไปสักหน่อยก็คว้าเปียสองข้างของเธอดึงให้หยุดเดิน “อยากไม่ยอมหยุดเดินทำไม” “เชื่อเขาเลย! ดูหน้าหนูด้วย แว่นหนาขนาดนี้มีอะไรให้มาสนใจไม่ทราบ หล่อซะเปล่า” หญิงสาวผมเปียใส่แว่นเอ่ย “เธอฮอตจะตายไป ฉันเห็นตอนเธอถอดแว่นแล้ว” “พูดอะไรของพี่” “คอสเพย์สัปดาห์ก่อน” “!!!!!!!!!”

"ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักเธอ ทั้งๆที่เธอก็ชอบหนีฉัน" "นิวก็ไม่รู้ว่าทำไมยังรักจักรคนเดียว ทั้งๆที่จักรก็ใจร้ายมากเหมือนกัน"

“เขต ปล่อยเนียร์นะ เจ็บ!!” “นี่ไง อาณาเขตที่เธออยากได้นักหนา!! นี่ไงซาเนียร์!!!” “เนียร์ ไม่ได้…ฮึก! ปล่อยนะ!!” “วันนั้นเธอเสนอตัวมาให้ฉันเอาถึงห้อง!! ยังบอกว่าไม่ใช่หรือไง!!!” เพียะ!!!!! ฝามือเล็กๆของซาเนียร์ฟาดลงบนหน้าหล่อๆของอาณาเขตเต็มแรง “เขตเคยฟังเนียร์มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้น ฮึก!” “คงเกิด!! เกิดอยากได้ฉันจนตัวสั่นไง!” “ว่าไงนะ” “เธอจำไว้ ว่าเธอกล้าทำฉันเจ็บ เธอต้องเจ็บกว่าฉันเป็นร้อยเท่า!” “……” ชายหนุ่มเดินออกจากคอนโดของหญิงสาวไปด้วยความโมโห เขาเจ็บเจียนตายสาเหตุมาจากผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอ ความรักของเขาต้องพังลงจนไม่เหลือชิ้นดี

“ไคล์อยู่มั้ย?” “นายอยู่ด้านในครับ แต่ว่า….” “ขอบใจนะ” หรรษาเดินตัวปลิวเข้าไปด้านในคลับหรู ก่อนเปิดประตูห้องVVIPเข้าไป เจอปาร์ตี้ของชายหญิงหลายคู่ ก่อนขาเรียวจะเดินตรงคว้าแก้วเหล้าเต็มแก้วแล้วหยุดที่หน้าชายหนุ่มนัยตาเย็นชา ซ่า!!!! แก้วเหล้าทั้งแก้วราดลงบนศรีษะของหญิงสาวที่กำลังนั่งคลอเคลียร์ชายหนุ่มตรงหน้าจนหญิงสาวคนนั้นกรีดร้องออกมา “กรี๊ดดดดดด” “สาระแน!! ไสหัวออกไปห่างๆ!” หรรษาเอ่ย “หรรษา!! เธอทำอะไร” ไคล์เอ่ย “มือมันลั่น” หรรษาเอ่ย “มานี่!” ชายหนุ่มลุกขึ้นก่อนลากแขนหญิงสาวออกจากห้องทันทีด้วยใบหน้าแสนน่ากลัว “ไคล์ หรรษาเจ็บนะ ปล่อยได้แล้ว” “เธอจะก่อเรื่องอีกนายมั้ย!” ไคล์เอ่ย “ใครใช้ให้นังนั่นมากอดนายก่อนละ” “เดี๋ยว! เราไม่ได้เป็นอะไรกัน เธอเลิกรังควานผู้หญิงทุกคนรอบตัวฉันได้แล้ว!” ไคล์เอ่ย “งั้นก็เป็นอะไรกันซะซิ แค่นั้นก็จบ”หรรษาเอ่ย หรรษา แฝดน้องของกะตัญ จากเรื่อง กลรักร้าย เจ้านายมาเฟีย

นิยายเซ็ต มาเฟียบ้านปีกซ้าย “ ไคเดน ” ชื่อนี้ที่มามาพร้อมกับภาพของมาเฟียหนุ่มรูปหล่อ และเจ้าชู้เสน่ห์แพรวพราว แต่แฝงไปด้วยความน่ากลัวและความนิ่งเมื่อเขาอยู่ต่อหน้าคนที่ไม่ถูกใจ “ เด็กคนนี้ไม่ใช่ลูกผม ผมมีเมียที่ไหนแม่” “ ไม่ใช่ลูกมึงเลยสิ หน้าตาถอดแบบมึงมาเป๊ะ ไปทำผู้หญิงท้องตอนไหนมา” หรรษาที่ยืนกอดอกพร้อมกับไคเดน เบื้องหน้ามีเด็กหญิงน่าตาจิ้มลิ้มยืนอยู่ “ ผมไม่รู้แม่” “ มันน่าฟาดให้หัวแตกเลยดีมั้ย!!!” “เฮ้ยๆ อย่านะแม่ ผมไม่รู้จริงๆ คู่นอนผมมีเป็น 10 เป็น 100 ป้องกันทุกรอบ” “ ถุงยางอนามัยมันเสื่อมคุณภาพหรือไง ป้องกันยังไงมีเด็กหน้าตาเหมือนมึงอย่างกับย้อนเวลามายืนอยู่ตรงนี้เนี่ย!!” เสียงของหรรษาผู้เป็นแม่เอ่ยขึ้น “ ก็ผมไม่รู้จริงๆแม่” “ มึงไปหาคำตอบมา ไม่งั้นแม่จะฟาดที่หัวแตกเลย!!”

ความถูกต้องกับความรักมักสวนทางกันเสมอ... ในเมื่อเลือกใครไม่ได้ ก็รักมันไปทั้งสองคนนั่นแหละ!