ผมรักยัยฮอตเนิร์ด Hot girl on fire

ผมรักยัยฮอตเนิร์ด Hot girl on fire

last updateHuling Na-update : 2025-01-13
By:  MaNIE-STORYKumpleto
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Rating. 1 Rebyu
54Mga Kabanata
4.6Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

“เดี๋ยวๆ พี่จะตามทำไมนักหนาเนี้ย ไม่มีงาน มีการ ทำกับเขาหรือไง” “ไปเดตกับฉันก่อนซิ” “พี่จะบ้าหรือไง จะชวนสาวไปเดตแต่มาตามบังคับเนี่ยนะ!” “ก็อยากไปเดตด้วยไง” “โอ๊ย!!! จะดึงเปียหนูทำไมเนี้ย! เจ็บนะ” เมื่อหญิงสาวไม่ยอมหยุดเดินหนี หนุ่มมาดขี้เล่นแต่ออกทื่อๆไปสักหน่อยก็คว้าเปียสองข้างของเธอดึงให้หยุดเดิน “อยากไม่ยอมหยุดเดินทำไม” “เชื่อเขาเลย! ดูหน้าหนูด้วย แว่นหนาขนาดนี้มีอะไรให้มาสนใจไม่ทราบ หล่อซะเปล่า” หญิงสาวผมเปียใส่แว่นเอ่ย “เธอฮอตจะตายไป ฉันเห็นตอนเธอถอดแว่นแล้ว” “พูดอะไรของพี่” “คอสเพย์สัปดาห์ก่อน” “!!!!!!!!!”

view more

Kabanata 1

1

Aluri Vasya Zain, yang akrab dipanggil Riri, sengaja pulang lebih awal untuk memberikan kejutan di hari ulang tahun pernikahannya. Lima tahun usia pernikahan mereka. Hari ini seharusnya menjadi momen manis. Ia ingin menyiapkan makan malam romantis, dengan salmon panggang, anggur putih, dan lilin-lilin kecil yang menghiasi meja makan.

Namun semuanya hancur hanya dalam hitungan detik.

Sepasang sepatu hak tinggi asing tergeletak rapi di depan pintu kamar. Tumit Riri melemah. Tangannya bergetar saat menyentuh kenop pintu. Hatinya menolak kenyataan, tapi telinganya sudah mendengar sesuatu yang tak bisa disangkal. Desahan lirih, tawa pelan seorang perempuan, kata-kata nakal terdengar jelas dari laki-laki yang sangat ia kenal suaranya.

Kana. Suaminya.

Perlahan, Riri membuka pintu kamar. Di ranjang mereka, di atasnya, dua tubuh telanjang saling menyatu dalam gairah.

Sabrina.

Wanita yang sudah beberapa kali duduk di meja makan bersama mereka, sepupu jauh Kana yang sering berkunjung. Kini tubuh polos itu tengah memainkan pinggul di atas tubuh Kana. Desahan demi desahan terdengar jelas, hingga keduanya tak menyadari keberadaan Riri yang berdiri terpaku di ambang pintu.

Riri tak menjerit. Tidak juga menerobos masuk melabrak keduanya. Dia hanya berdiri. Membeku. Jiwanya seperti ditikam dari segala arah. Tapi wajahnya tak menunjukkan apa pun selain pucat dan sorot mata kosong.

Tanpa suara, ia berbalik. Kakinya nyaris lumpuh, tapi tubuhnya tahu jalan keluar. Ia berjalan. Hanya ponsel yang digenggamnya erat. Tanpa tas, tanpa dompet. Hanya tubuh yang gemetar dan napas yang menyayat dada.

Selama ini, Riri selalu bersabar atas pernikahan hasil perjodohan itu. Lima tahun bersama Kana, tak pernah menuntut apa-apa. Bahkan ketika tak sekalipun dia disentuh sebagai istri. Alasan "lelah" dari Kana selalu ia terima tanpa protes.

Dan ternyata, malam ini, dia mendapat jawabannya. Fakta yang didapatkannya membuat luka yang dalam di hatinya.

Riri berdiri di trotoar, membiarkan lampu kota menyinari rambutnya yang basah diterpa hujan gerimis. Kepalanya terus memutar adegan ranjang yang bergoyang, suara bisik-bisik mesra yang seharusnya menjadi miliknya.

Langkahnya membawanya ke sebuah bar di sudut Jalan Dharmawangsa. Tempat itu remang, dipenuhi alunan jazz dan aroma alkohol yang tajam.

“Sendirian, Mbak?” tanya bartender, pria berambut cepak dengan kaus hitam bertuliskan DANGER.

Riri mengangguk pelan, duduk di kursi bar. “Yang paling cepat bikin mabuk apa?”

“Vodka, kalau niatnya begitu.”

Riri tersenyum getir. “Dua,” ucapnya.

Dua gelas vodka disodorkan ke hadapannya. Tanpa ragu, Riri langsung meneguk gelas pertama, lalu gelas kedua. Kepalanya terasa ringan. Dunia mulai berputar. Tapi rasanya lebih baik daripada kenyataan yang baru saja dihadapinya.

Tiba-tiba seorang pria duduk di kursi sebelahnya. Wajahnya tak asing. Dia pernah melihatnya di acara kantor Kana. Kalau tak salah, dia rekan kerja Kana. Namun Riri tak peduli.

“Lagi kabur dari dunia?” tanya pria itu ringan.

Riri menatap gelas kosongnya, lalu menjawab, “Lebih tepatnya, aku dibuang ke tong sampah.”

“Siapa yang tega membuangmu?” tanyanya lagi, sambil meneguk minuman pesanannya.

Riri tertawa pelan. Bukan karena tersanjung. Tapi karena pahit.

“Hari ini ulang tahun pernikahanku. Dan suamiku memberikan kejutan luar biasa, di atas ranjang,” katanya mulai melantur.

Pria itu terdiam sejenak, lalu kembali meneguk minumannya.

“Dan kamu lari ke sini?”

“Aku nggak lari. Aku menyelamatkan diri.”

“Semoga pelarianmu malam ini bisa membuatmu lebih baik. Kadang, kita cuma butuh didengar. Walaupun hanya didengarkan orang asing,” ucap pria itu, suaranya lembut.

Riri menatap mata pria itu, dengan pandangan yang cukup dalam untuk menyentuh sisi dirinya yang sedang retak.

“Aku nggak tahu siapa kamu, tapi terima kasih sudah menemaniku di sini.”

“Namaku Damian,” katanya, menyodorkan tangan.

Riri terdiam sejenak. Perlahan dia mengulurkan tangannya.

“Riri," ucapnya sambil terkekeh pelan.

Pria itu mengernyit penasaran. “Kenapa? Ada yang lucu?”

Air mata yang selama ini ia tahan akhirnya jatuh, menyusul tawa kecil yang terdengar getir.

“Nggak apa-apa. Entah kenapa, aku senang kamu di sini.”

Riri mengangkat tangan, memanggil bartender, memesan satu gelas vodka lagi. Bartender segera meracik pesanan. Damian hanya memperhatikan gerak-gerik Riri yang mulai mabuk.

Riri mulai terhuyung dari kursinya. Matanya setengah terbuka, mulutnya sedikit menggumamkan lagu yang tak jelas nadanya. Gelas vodka ketiga telah tandas. Kepalanya semakin ringan. Tapi hatinya? Masih berat. Riri hendak melangkah meninggalkan meja bar.

Bartender menatapnya ragu.

“Maaf mbak, bayar dulu?”

Riri mengerjap. Tangannya meraba-raba saku mantel cokelatnya. “Dompetku,” gumamnya. Lalu dia tertawa kecil, konyol. “Kayaknya ketinggalan. Kayaknya ketinggalan di kamar terkutuk tadi," ucapnya semakin melantur.

Damian melirik ke arah bartender, mengeluarkan dompetnya tanpa kata.

“Ini bayarannya. Kembaliannya ambil aja,” kata Damian tenang, menyerahkan uang.

Bartender mengangguk. “Terima kasih, Mas.”

Damian berdiri, lalu meraih bahu Riri dengan lembut. “Ayo, aku antar pulang.”

“Pulang ke mana?” gumam Riri. “Rumah itu bukan rumahku lagi...”

“Terserah kamu. Yang penting nggak tidur di lantai bar,” ucap Damian, membantu Riri berdiri, juga meraih ponsel Riri yang tergeletak di meja bar.

Langkah mereka pelan menyusuri trotoar malam. Damian dengan sabar menuntun tubuh Riri yang limbung menuju mobilnya.

Damian membuka pintu penumpang. Riri masuk dengan gerakan pelan. Tapi saat Damian hendak menutup pintu, tangan Riri menarik pergelangan tangannya.

“Jangan pergi,” bisik Riri, suaranya nyaris tak terdengar.

Damian menunduk. “Aku nggak pergi. Aku cuma mau—”

Kalimatnya terputus. Mata Riri yang memerah menatap langsung ke dalam mata Damian.

Tanpa aba-aba, bibir Riri menabrak bibirnya. Kasar. Terburu-buru. Penuh rasa sakit yang tak bisa lagi disembunyikan.

Itu bukan ciuman yang lembut, tapi jeritan rasa sakit dalam bentuk lain.

Damian tertegun. Sesaat ia membeku, tapi tubuhnya mengenali luka itu. Luka yang serupa pernah ia rasakan dulu dan ia tahu, ia tak bisa menolaknya begitu saja.

Riri menarik napas di sela ciuman mereka. Tangannya bergetar saat menggenggam erat kerah Damian, seolah memohonnya agar jangan pergi, jangan meninggalkannya.

Damian memejamkan mata, membiarkan bibir mereka menyatu dalam gelombang emosi yang tak bisa dihentikan. Tapi kemudian, perlahan, ia memegang wajah Riri dengan kedua tangannya. Jempolnya menyapu pipi Riri yang basah entah oleh hujan atau air mata.

“Riri…” gumamnya lirih. Suaranya serak.

Ia menarik diri, memastikan Riri sadar dengan apa yang dilakukannya.

“Jangan pancing aku. Aku tak akan bisa menahan diri.”

Namun, Riri hanya menatapnya tanpa kata. Lalu pelan, dia menyandarkan kepalanya di dada Damian. Napasnya berat. Tangannya mencengkeram jaket Damian, seperti anak kecil yang takut ditinggalkan.

“Tolong…” bisiknya lirih, nyaris seperti isakan. “Aku capek. Aku ingin melepaskan rasa sesak ini. Apa aku juga tak menarik di matamu?”

Damian memejamkan mata. Kepalanya bersandar pada rambut Riri yang basah. Dia menarik napas dalam-dalam, lalu menatap Riri lagi lebih dalam.

“Kamu yang memulai, Riri,” ucapnya pelan namun tegas. “Aku tak akan menghentikannya. Bahkan meski nanti kamu menyesalinya dan memohon agar aku berhenti.”

Riri menatapnya dengan mata penuh air, tapi di balik air itu. Ia meyakinkan Damian, jika ia pun menginginkannya.

“Aku nggak akan menyesal,” ucapnya. Kembali menempelkan bibir tipisnya di bibir Damian.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

MaNIE-STORY
MaNIE-STORY
...........
2025-01-16 08:10:07
0
0
54 Kabanata
1
EP1 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)เสียงของชายกลุ่มนึงที่กำลังหัวเราะอย่างสนุกสนานภายในคอนโดสุดหรูที่เป็นแหล่งรวมของกลุ่มเกมส์มิ่งกลุ่มนึง โต๊ะและคอมพิวเตอร์ราคาสุดแพงที่บ่งบอกถึงความชอบและฐานะของเกมส์มิ่งแต่ละคนและคนที่อยู่หัวทีมและนั่งอยู่โต๊ะมุมสุดคือ ไอคิว ชายหนุ่มสุดหล่อแสนจะพราวเสน่ห์แต่ก็ติดมุมแข็งๆทื่อๆไปสักนิดด้วยความเป็นคนตรงๆ เขาเป็นลูกชายคนเล็กของอิ๊กคิว แฮ็กเกอร์ในตำนานผู้ซึ่งเคยแฮ็กระบบที่ขึ้นชื่อว่ายากที่สุดมาแล้วหลายต่อหลายครั้ง แต่ตอนนี้เขาวางมือจากวงการไปนานเพราะอยากที่จะใช้ชีวิตครอบครัวกับรัญดาเมียสาวเสียมากกว่า จะหยิบจับมันสักทีก็ต่อเมื่อมีเหตุสำคัญเท่านั้นและแน่นอน ไอคิวลูกชายคนเล็กซึ่งรับความชอบนี้จากผู้เป็นพ่อมาเต็มๆ เขายังเป็นเกมส์มิ่งฝีมือดีของกลุ่มอีกด้วย แม้เกมส์ที่เขาเล่นจะเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก แต่ก็มีไม่กี่กลุ่มนักที่จะมีฝีมือและดังมากพอแบบกลุ่มของเขาซึ่งมีกัน3คน คือ ไอคิว เท็น เจมส์"ไอ้คิว พรุ่งนี้เจอกันที่งานเลยนะ" เท็นเอ่ย"อืม""กูไปช้าหน่อยนะ คืนนี้มีนัดตีป้อมว่ะ" เจมส์เอ่ย"ไอ้สัส ไปให้ไหวนะ พรุ่งนี้น่ะ" เท็นเอ่ย"เอออกูรู้หรอก กูไม่เอาจนน้ำหมดตัวเด
Magbasa pa
2
EP2 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)เช้าวันจัดงาน บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยผู้คนที่หลงรักในการเล่นเกมส์และตัวละครของเกมส์ มีทั้งงานออกบูธ พูดคุยกับเหล่าเทพทั้งหลายในเกมส์เวอร์ชั่นต่างๆ รวมไปถึงงานคอสเพย์เหล่าตัวละครในเกมส์ ซึ่งแต่ละคนคอสเพย์ออกมาได้เหมือนสมจริงมากๆ เกมส์นี้จะมีเหล่าตัวละครในเกมส์ทั้งหมด7ตัวละคร และมีตัวละครสุดเอ็กซ์ปนความน่ารักในชุดสีฟ้า ผมสีฟ้าสดใส ชุดที่ปิดเพียงเต้านมด้านบน รวมไปถึงกระโปรงทรงพลังสั้นๆท่อนล่างและบูทส้นสูงสุดเซ็กซี่ มาพร้อมดาบคู่ใจไอคิวที่เป็นแขกรับเชิญในงานฐานะเทพเกมส์อีกคนที่เล่นมาแทบจะทุกแมทเขาไม่เคยแพ้ และมีการพัฒนาแบบก้าวกระโดด ความสามารถด้านเกมส์ล้วนแล้วมาจากฝีมือทั้งสิ้นไม่ใช่การแฮ็กเข้าระบบแต่อย่างใด ไอคิวเล่นมันเพราะความสนุก ไม่ได้อยากเอาชนะเหนือใครด้วยวิธีโกงจนมันหมดความสนุกนั่นเองในขณะเดินอยู่ในงาน สายตาของไอคิวก็หันไปเห็นสาวคอสเพย์คนนึง เธอดูเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูก เขายืนมองเธอไม่ละสายตา การแต่งหน้าเอฟเฟคนั่น มันทำให้เธอเหมือนกับตัวละครในเกมส์ราวกับหลุดออกมาไม่มีผิด ตัวตนเวลาที่ไม่มีของแต่งเติมพวกนี้จะเป็นยังไงกันนะตลอดเวลาที่อยู่ที่งานกิจกร
Magbasa pa
3
EP3 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)หนึ่งอาทิตย์หลังจากที่มีงานเกมส์ ไอคิวเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเก็บกระเป๋าผ้าใบนึงของเด็กนักเรียนที่เจอที่ร้านไอศกรีมได้ วันนี้เขาเลยไปตามโรงเรียนที่มีชื่ออยู่บนหนังสือในกระเป๋า ชายหนุ่มจอดรถอยู่ไม่ห่างจากประตูโรงเรียนมากนัก นักเรียนค่อยๆทยอยเดินกันออกมา ก่อนที่เขาจะสะดุดตากับหญิงสาวผมเปียที่เคยเจอที่ร้านไอศกรีม เพราะนี่เป็นกระเป๋าของเธอ ในนั้นมันมีบัตรนักเรียนของเธออยู่ด้วยเขาเดินตามไปห่างๆเห็นว่ากลุ่มนักเรียนหญิงที่แต่งตัวเปรี้ยวๆนั่นแท้จริงแล้วไม่ใช่เพื่อนของเธอ แต่เหมือนกัยเป็นกลุ่มอันธพาลมากกว่า เพราะดูจากท่าทางการพูดจากับเด็กสาวผมเปียแล้ว มันมีแต่คำเหยียดและดูถูก วันนั้นเธอคงถูกบังคับให้ไปที่นั่นแน่ๆ หลังจากนักเรียนกลุ่มนั้นเดินออกไป หญิงสาวผมเปียก็เดินคอตกออกมาจากซอย ก่อนจะชะงักฝีเท้าเพราะไอคิวยืนขวางข้างหน้า"ขอโทษค่ะ หลบหน่อยได้มั้ยคะ" หญิงสาวเอ่ย"ฉันขอคุยด้วยหน่อยซิ เธอชื่ออะไร""คะ??""ฉันชื่อไอคิว เธอชื่ออะไร""แล้วทำไมหนูต้องบอกพี่ด้วยคะ หลบหน่อยค่ะ" เธอเอ่ยเรียกเขาว่าเพราะดูท่าทางยังไงเขาก็โตกว่าเธอ"ก็อยากคุยด้วย อย่าเพิ่งเดินหนีซิ" ไอคิวเดินต
Magbasa pa
4
EP4 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)ไอคิวที่ยังคงตื้อเดินตามหญิงสาวอยู่แบบนั้น เธอก็ไม่เข้าใจว่าเขาเป็นบ้าอะไรต้องมาตามเธอด้วย และดูตอนนี้เธอจะตกเป็นเป้าสายตาอย่างหนัก ก็เขาหล่อซะขนาดนั้นแล้วมาเดินตามยัยเด็กผมเปียเชยๆแบบเธอไม่ยอมห่าง มาดนิ่งๆเดินล้วงกระเป๋าด้วยมือทั้งสองข้าง"พี่จะเดินตามอีกนานมั้ยเนี้ย""ฉันชื่อไอคิว เรียกพี่ไอคิวก็ได้ไม่ว่า" ไอคิวเอ่ย"ยังไมไ่ด้ถามเลย พี่มาเดินตามแบบนี้หนูเหมือนตัวประหลาดเลยคนมองกันเต็มไปหมด""เธอก็รับไปเดตกับฉันซิ ฉันจะได้ไม่เดินตามเธอ""ไม่เดินตามจริงๆเหรอ" บัวเอ่ย"ใช่ แต่เปบี่ยนไปเดินจับมือแทนเลย" ไอคิวเอ่ย"โอ๊ยยพี่ มันแย่กว่าอีกอ่ะ"บัวก็เดินหน้าต่อโดยไมไ่ด้หยุดคุยกับไอคิวอีก เธอเดินอย่างเร็วเลี้ยวไปเลี้ยวมาเพราะคิดว่าไอคิวเดินตามไม่ทัน เดินมาได้สักพักก็หยุดทันทีแล้วหันกลับไปมองข้างหลังผลัก!!!! ทันทีที่หันกลับไปก็ชนเข้ากลางอกของไอคิวเต็มแรง นี่เขาเดินใกล้เธอขนาดนี้โดยที่เธอไมไ่ด้ยินได้ยังไงกัน น่ากลัวอย่างกับผีเลย"โอ๊ย!!!""แล้วหยุดเดินทำไม เหนื่อยแล้วหรือไง" ไอคิวเอ่ย"หนูถึงที่ทำงานแล้วต่างหาก หนูไม่มีเวลาคุยกับพี่หรอกค่ะ" พูดจบบัวก็เดินเข้าร้
Magbasa pa
5
EP5 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)"ผีบ้าอะไรละหล่อขนาดนี้" ไอคิวเอ่ยพรางส่งโทรศัพท์คืนให้บัวไปเธอรับมันกลับมาก่อนกดเข้าดูทุกแอพที่มีเงินฝากเอาไว้ ปรากฏว่ายังอยู่ครบ แ้วเขาทำได้ยังไง น้ำอัดลมไหลออกมาจากตู้เต็มไปหมดทุกรสชาติ เธอกดดูนั่นนี่ก็ไม่เจอว่าเขาเข้าไปทำยังไงบ้าง"พี่ทำได้ยังไงอ่ะ เข้าไปตรงไหน" สาวน้อยใบบัวก็ได้แต่เอ่ยบ่นอุบอิบกดโทรศัพท์หาไม่หยุด"ไม่บอกหรอก ใครเขาทิ้งหลักฐานกันละ เธอนี่ตลกชะมัด""เอ้า! พี่เป็นใครเนี้ย ทำไมน่ากลัวแบบนี้""เธอรู้จักฉัน อย่ามาแอ๊บ ฉันออกจะดัง" ไอคิวเอ่ย"ไม่รู้จักสักหน่อย แล้วนี่เอาไงกับไอ้น้ำอัดลมที่มันทะลักออกมาจากตู้เนี้ย เยอะไปหมด""เธอก็กินไปซิ อยากกินไม่ใช่หรือไง""ใครจะไปกินหมด กระเพาะทะลุพอดีดิพี่กินหมดนี่"“ก็บอกให้เลี้ยงเยอะๆ นึกว่าอยากกินหมด” ไอคิวเอ่ยพรางกดขำในขณะที่ยืนกินน้ำอัดลมอยู่ที่หน้าร้านเกมส์“เธอไม่รู้จักฉันจริงๆ?”“ไม้รู้จัก!!!”ไอคิวขมวดคิ้วพรางหรี่ตามองใบบัวที่ยืนทำตาแป๋วตรงหน้า เขาถอนหายใจก่อนจะเดินกลับเข้าร้านเกมส์ แต่ก็ไม่วายดึงผมเปียของเธอเล่นอีกรอบ“โอ๊ย!! หนูบอกอย่าดึงผม เดี๋ยวหัวล้านหมด”“5555555”ไอคิวขำชอบใจไม่น้อยเม
Magbasa pa
6
EP6 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)ใบบัวด่าไอคิวเสร็จเธอก็เดินกลับเข้าไปในร้ายแล้วนั่งลงที่โต๊ะเคาท์เตอร์ ไอคิวเดินตามมาก่อนอมยิ้มบางๆ"ฉันก็แค่ล้อเธอเล่นเอง ปกติหล่อๆแบบฉันผู้หญิวิ่งเข้าใส่เยะอแยะไป มีแต่เธอเนี้ยฉันขอไปเดตด้วยไม่ยอมไป""อาการพี่นี่มันเป็นยังไงคะ ผู้หญิงวิ่งเข้าหาเยอะแยะ ผู้หญิงสวยๆ หุ่นดีๆน่ะ พี่ก็ไปกับพวกเธอซิคะ มายุ่งกับผู้หญิงเชยๆแบบหนูทำไมเนี้ย" ใบบัวเอ่ยพรางเก็บของใส่กระเป๋าเพราะใกล้เวลาเลิกงาน"ฉันเบื่อแล้วผู้หญิงพวกนั้น ตอนนี้ฉันสนใจแบบเธอ""เดี๋ยว!!! พี่สมองกลับ ประสบอุบัติเหตุ หรือกินยาไม่เขย่าขวด?? เป็นอะไรคะ เราไม่เคยรู้จักกันเ้วยเนี้ย แถมดูสภาพหนูก่อน แว่นก็หนา สายตาสั้นโคตร แต่งตัวเชยๆ ผมเปียแบบนี้ เอาอะไรให้พี่มาจีบก่อน” ใบบัวเอ่ย"เธออย่ามาแอ๊บ เธอคือคนเดียวกับงานเกมส์แต่งคอสเพย์อาทิตย์ก่อน ฉันจำเธอได้" ไอคิวเอ่ย"จำผิดคนแล้วพี่ วันๆไปเรียนกลางคืนทำงานจนเกือบเช้า พี่ว่าหนูจะไปคอสเพย์อะไรที่พี่พูดกัน แถมเชยๆแบบหนูไม่รู้จักแต่งตัวแบบนั้นหรอกค่ะ พี่มาเสียเวลาแล้ว"ใบบัวเลิกงานตอนตี4ก่อนจะสะพายกระเป๋าเดินออกจากร้านเปลี่ยนกะกับคนที่อยู่รอบกลางวัน เธอเดินออกจาก
Magbasa pa
7
EP7 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)เช้าวันนี้ใบบัวไม่ได้เข้าเรียน เพราะวันนี้มีรับงานที่สวนสนุกแห่งนึง เนื่องจากที่โรงเรียนมีกิจกรรมที่ไม่ได้บังคับให้เข้าร่วม ใบบัวถึงใช้วันนี้รับงาน และแน่นอนไอคิวต้องไปรอเธอที่หน้าโรงเรียนแน่ๆ เธอถึงบอกว่าเขาไม่มีทางเจอเธอแน่สวนสนุกเปิดใหม่จึงมีงานส่งเสริมการขายหลายอย่าง สวนสนุกที่เหมือนยกโลกการ์ตูนนี่ปุ่นเอามาไว้ที่นี่ และแน่นอนวันนี้ใบบัวก็แปรงร่างเป็นตัวการ์ตูนเช่นกันเพราะต้องทำงานที่ร้านไอศกรีมที่ทางสวนสนุกจัดให้มีโปรโมชั่นที่เรียกว่าแทบจะแถมฟรีก็ว่าได้"เด็กๆ ต่อคิวกันนะจ๊ะได้ทุกคนเลย"เสียงหวานๆของใบบัวที่เอ่ยให้เด็กๆที่ผู้ปกครองจ่ายเงินแล้วมาต่อแถวรับไอศกรีม กระทั่งเธอเจอผู้ใหญ่คนนีงใส่ชุดดำสนิททั้งชุด ใส่หมวกแกล็บเห็นเพียงไรผมสีน้ำตาลอ่อนที่ยาวโผล่พ้นหมวกเท่านั้น แถมเขายังใส่แมสปิดหน้ายืนก้มหน้าก้มตา"คุณค่ะ ยืนตามเด็กๆด้วยนะคะ"แน่นอน นี่คือผู้ใหญ่คนเดียวที่ต่อแถวอยู่ ใบบัวก็แอบสงสัยในใจว่ามากินไอศกรีมที่มีแต่เด็กๆเนี้ยนะ จะว่าซื้อให้ลูกก็ไม่เห็นจะมีใครมาด้วย"ใส่ชุดแบบนี้เธอน่ารักดีนะ"เสียงของชายคนนั้นเอ่ยก่อนเงยหน้าให้ใบบัวเห็นแววตาที่เจ้า
Magbasa pa
8
EP8 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)"ยังโม้ไม่เปลี่ยนเนอะ!"ใบบัวเอ่ย"ฉันไม่ได้โม้ ฉันทำได้จริงๆนะ ลองดูมั้ย""ลองอะไรของพี่คะ""ลองมาเป็นเมียฉันไง มีแต่คนอยากลอง" ไอคิวเอ่ยก่อนกดยิ้มเบาๆ"โว๊ะ! ไม่ลองหลอก พี่ไปซื้ออะไรมาให้กินก่อนซิ หนูหิวไส้จะขาดแล้ว""นี่ยังไม่ทันเป็นเมียฉันเลย เธอใช้ฉันแล้ว ถ้ามาเป็นเมียไม่จิกหัวฉันเลยหรือไงเนี้ย" ไอคิวเอ่ย"แล้วหนูจะไปเป็นเมียพี่ทำไมละ""ก็ฉันอยากได้เธอ จบนะ นั่งรอนี่เดี๋ยวไปซื้ออะไรมาให้กิน"ไอคิวเดินเข้าร้านอาหารฟาสฟู๊ดไป ใบบัวที่นั่งรอข้างนอกก็ยกโทรศัพท์ขึ้นเปิดกล้องส่องใบหน้าของตัวเอง ตอนนี้เธอไม่ได้ถักเปียเหมือนที่เคยทำ ไอคิวเป็นคนแกะผมเธอออกแต่ยังคงใส่แว่นเพราะสายตาเธอสั้นมากกว่า500ซึ่งจริงๆหมออยากให้เธอทำเลสิกและพบหมอ หากมั้นสั้นไวแบบนี้ไปเรื่อยๆ เธออาจจะมีสิทธิ์ตาบอดได้ไม่ยากไม่นานไอคิวก็เดินกลับมาพร้อมแฮมเบอร์เกอร์และน้ำอัดลม ใบบัวรู้สึกว่าจริงๆไอคิวก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร แค่เธอไม่เข้าใจว่าเขาจะมาเข้าหาผู้หยิงไม่สวยแบบเธอทำไมกัน มันไมไ่มีเหตุผลเลย และเธอรู้ตัวดีว่าผู้ชายหล่อแบบเขาไม่มีทางมารักกับผู้หญิงธรรมดาๆออกไปทางไม่สวยแบบเธอด้วย"ขอบคุณค่
Magbasa pa
9
EP9 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)"ไอ้บ้า!!!!!!""ปากเธอนุ่มจังเลยนะ มาจูบอีกทีดิ" ไอคิวเอ่ยอย่างหยอกล้อก่อนกอดคอใบบัวทำท่าจะจูบอีกที แต่ต้องหยุดชะงักกลางอากาซเมื่อกำปั้นเล็กๆต่อยเข้าที่ท้องของเขาเต็มแรง"อึก!!! ยะ..ยัยตัวแสบ!""ออกไปเลย!!"ใบบัวต่อยท้องไอคิวจนตัวงอก่อนเปิดประตูห้องน้ำแล้วผลักเขาออกไปเมื่อได้ยินเสียงประตูรั้วบ้านปิด นั่นหมายความว่าพ่อของเธอคงออกไปแล้ว ไอคิวที่ถูกใบบัวผลักออกจากห้องน้ำก็ค่อยๆลุกขึ้นเมื่อมันยังจุกท้อง ก็เธอเล่นต่อยไม่ทันให้ตั้งตัวเลยสักนิด"ยัยตัวแสบ"ไม่นาน ใบบัวก็อาบน้ำแต่งตัวออกจากห้องน้ำมา เธอมองไปรอบๆปรากฏว่าไอคิวไม่อยู่แล้ว หญิงสาวถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาอยากโลก"ยัยตัวแสบ!!!!!""ว๊ายยยตายๆๆพ่อแม่มึงซิโอ๊ยยย!!!!!" ไอคิวที่โผล่มาไม่ให้สุ่มให้เสียงก็ทำเอาใบบัวตกใจสุดขีดเผลออุทานด่าออกมาเป็นชุดจนไอคิวขำท้องแทบแข็ง"5555555 เธอนี่โครตตลกเลยว่ะ""ก็พี่เป็นบ้าอะไรโผล่มาเป็นผีแบบนี้ละคะ! ตกใจหมด!""เห็นมองหานึกว่าหาฉัน กว่าจะอาบน้ำเสร็จ ฉันนึกว่าเธอตายไปแล้วเนี้ย" ไอคิวเอ่ย"แล้วพี่เมื่อไหร่จะกลับบ้านค่ะ มาอยู่ทำไมบ้านคนอื่นเขา""กำลังจะกลับ เห็นพ่อเธอ
Magbasa pa
10
EP10 - ผมรักยัยฮอตเนิร์ด (ไอคิว)"5555555555""แล้วพี่รู้ได้ยังไงว่าหนูอยู่นี่เนี้ย" ใบบัวเอ่ยด้วยความสงสัย"ฉันเป็นพ่อมด จบ!""เฮ้อ""จะตีหนึ่งแล้ว จะกลับบ้านกี่โมงเนี้ย" ไอคิวเอ่ยถามใบบัว"ว่าจะกลับเช้านู่นแหละ พรุ่งนี้ไม่ได้ไปโรงเรียน" ใบบัวเอ่ย"จะบ้าเหรอ จะนั่งอยู่นี่ถึงเช้าเนี้ยนะ ทำไมไม่กลับบ้านนอน ทำงานมาทั้งวันแล้ว" ไอคิวเอ่ย"ที่บ้านพ่อพาเพื่อนมากินเหล้า เสียงดังนอนไม่หลับ" ใบบัวเอ่ยตอบไอคิวไปตรงๆ ไม่อย่างนั้นเขาก็จะคาดคั้นให้เธอกลับบ้านอยู่นั่น"ไหนพ่อเธอบอกไปกินเลี้ยงงานวันเกิดเพื่อนข้างนอกไง ทำไมมากินที่บ้าน""ไม่รู้ดิ ตอนจะสี่ทุ่มพ่อพาเพื่อนอีกสองคนมากินที่บ้าน ท่าทางเมามาแหละ อยู่บ้านไปก็นอนไม่หลับ เลยออกมาเล่นเกมส์" ใบบัวเอ่ย"งั้นไปกินก๋วยเตี๋ยวกัน ฉันเลี้ยง""เอาของกินมาล่อหนูอีกล่ะ เห็นหนูเป็นคนยังไงเนี้ย" ใบบัวหันมามองไอคิวก่อนเอ่ยขึ้น"สรุปจะไปมั้ย""ไปดิ ของฟรีรออะไร หนูรู้จักร้านนึงซอยข้างๆอร่อยมาก""โอ้โห! พร้อมเหมือนรู้ล่วงหน้าเลย มีร้านแนะนำด้วย" ไอคิวเอ่ยพรางกดขำ"จะไปมั้ยละคะ""ไปดิ เธอเดินนำไปเลย"ไอคิวเดินตามใบบัวไปที่ซอยข้างๆ เขามองแผ่นหลังเล็กๆที่เดินนำ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status