Shy Novels & Stories

เพราะคำสัญญาระหว่างผู้ใหญ่ในอดีต ทำให้โชคชะตาของคนสองคนต้องกลับมาบรรจบกันอีกครั้ง… ‘ทัตธารา’ คุณหมอหนุ่มที่เคยเป็นเพียงเด็กชายตัวอ้วนกลมผู้แอบเด็ดดอกกุหลาบขาว ‘ไกรสร’ กำนันหนุ่มผู้ดุดันและเที่ยงตรงดั่งไม้บรรทัด แต่กลับเก็บรักษาดอกกุหลาบแห้งดอกหนึ่งไว้ในกล่องไม้ล้ำค่ามานานกว่า 15 ปี เมื่อคุณหมอต้องกลับมาทำหน้าที่ที่บ้านเกิด และกำนันจอมเฮี้ยบต้องทำหน้าที่ ‘ดูแล’ (หัวใจ) ของฝากจากสัญญาลูกผู้ชายลำดับนี้... ความนุ่มนิ่มจะเอาชนะความเย็นชาได้หรือไม่?"

“อื้อออ! ปล่อยนะ” เธอรวบรวมแรงทั้งหมดผลักคนตัวโตออกเมื่อเขาจู่โจมจูบเธออย่างไม่ทันตั้งตัว “หึ! อย่าหลงตัวเองว่าฉันจะพิศวาสคนอย่างเธอ ทำหน้าที่ให้คุ้มกับการเสนอตัวเองมาขัดดอกเงินห้าสิบล้านดีไหม” มุมปากยกยิ้มเย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็ง มันไม่ใช่จูบของความรักแต่เป็นจูบแห่งการครอบครองแสดงความเป็นเจ้าของว่าเธอคือเบี้ยล่างของเขาหรือ นางบำเรอ ของเขานั่นเอง.. เขาบอกกับตัวเองว่าไม่ได้แตะต้องเธอเพราะความต้องการของหัวใจ ทว่าเขาแตะต้องเธอเพียงเพราะความต้องการของร่างกายเพียงเท่านั้น “เธอคงรู้ตัวเองดีว่าตัวเองอยู่ในฐานะอะไร และอีกอย่างไม่ว่าฉันจะ...อยาก...ตอนไหนเธอก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ” เขาเอ่ยเสียงต่ำแหบพร่า ลมหายใจร้อนจัดแผ่วอยู่ข้างใบหูของเธอ แต่ละถ้อยคำที่เปล่งออกมายิ่งกว่าคมมีดที่กรีดลึกลงบนศักดิ์ศรีของเธอโดยไม่ต้องใช้แรง ริมฝีปากบางเม้มแน่นเป็นเส้นตรง กลั้นความโกรธและความเจ็บไว้หลังดวงตากลมโตที่ไม่อาจปกปิดความเสียใจไว้ได้ แม้หัวใจดวงน้อยจะสั่นไหวแค่ไหน ไม่อาจยอมให้หยดน้ำตาทรยศร่วงหล่นต่อหน้าเขาเด็ดขาด มือบางกำชุดเจ้าสาวแน่น กลั้นเสียงสะอื้นไว้ในอกทุกสัมผัสคือการตอกย้ำทุกจังหวะคือการย้ำเตือนว่าเธอถูกตีค่าไว้แล้ว

พ่อหม้ายลูกติดเพียงได้ยิน บางคนอาจจะไม่ต้องการเพราะเหมือนมีภาระ แต่กับรสา ไม่ใช่เลย เพราะเธอหลงพ่อหม้ายไปแล้ว “ แม่คะ ก่อนจะแต่งงานหนูขอเช็กของก่อนได้ไหมอะ ”  “....” “ ก็ไอ้นั่นของผู้ชายไง ”

แค่ได้อยู่ใกล้ ๆ จะสถานะไหนหนูก็ยอมได้ทั้งนั้น.... นิยามคำว่ารักของคนอื่นเป็นอย่างไรไม่รู้... แต่สำหรับ 'เพียงพราว' แล้ว การได้อยู่ข้าง ๆ เขา ไม่ว่าจะในสถานะไหน ขอแค่ในทุกเช้าที่ตื่นมาแล้วได้เห็นหน้าเขาเป็นคนแรกเธอก็ถือว่านั่นคือความสมบูรณ์ที่สุดสำหรับนิยามแห่งคำว่ารักของเธอแล้ว ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอและเขาจะยังอยู่ภายใต้ของคำว่า 'สถานะที่ซับซ้อน' และถึงแม้มันจะคลุมเครือมายาวนาน และจะยังคงเป็นความลับตลอดไป แต่มันก็คือความสุขเท่าที่หัวใจของเธอจะรู้สึกได้แล้ว แม้ว่าความสุขที่เขามอบให้จะเป็น แค่ภายในห้องนอน บนเตียงหรือที่ระเบียงก็ตาม

ความรักระหว่างเธอแหละเขา ความรักระหว่างนักศึกษากับมาเฟียหนุ่มโหด จะจบลงเอ่ยได้อย่างไร เธอก็ดื้อ เขาก็คลั่ง

นาย  คุณชาย มาดเซอร์ กวน... สุด อายุ 20ปี ไอที ปี3 ครอบครัวทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่ แก๊งค์หนุ่มโสด: นาย, ติวเตอร์, กาย หนูมาย  สวย ซน พูดเก่ง อายุ 20ปี ไอที ปี3 ครอบครัวทำธุรกิจสายการบินชื่อดัง แก๊งค์สาวใส: หนูมาย, ลลิล, มินนี่ เพราะธุรกิจของครอบครัว ทำให้เขาและเธอต้องเปลี่ยนสถานะ จากเพื่อน กลายมาเป็นคู่หมั้น จากรู้สึกเฉยเฉย กลายเป็นไม่ชอบขี้หน้า จากคู่หูกลายเป็นคู่กัด... แล้วเมื่อไหร่จะกลายเป็นคู่รักกันนะ #นิยายฟิลกู้ด #ไม่มีนอกกายนอกใจ นิยายเรื่องนี้แต่งจากจินตนาการของไรท์แต่เพียงผู้เดียว โปรดอย่าลอกเลียนแบบและนำไปตัดแต่ง ขอสงวนสิทธิ์เป็นไปตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พุทธศักราช 2558

"ความผิดของท่านพี่มิใช่ความผิดของข้า ทำไมข้าจะต้องมารับเคราะห์แทนนางด้วย เรื่องจริงหรือไม่ท่านมั่นใจได้อย่างไร? ข้าเชื่อว่าท่านพี่ปรากฏตัวในสักวันหนึ่ง เมื่อนั้นท่านต้องสืบสาวราวเรื่องหาข้อเท็จจริงเสียก่อน เป็นถึงท่านแม่ทัพก็ต้องมีความยุติธรรม ไม่ใช่อยุติธรรม หากเป็นเช่นดั่งที่ว่าไว้ ข้าน้อยยินดีรับผิดแทนท่านพี่แต่โดยดี" อะไรทำให้ฉันพูดอย่างนี้ออกไปนะ เสี่ยวเยา รนหาที่ตายแท้ๆ "ได้! ในเมื่อเจ้ากล้าพูดเช่นนี้กับข้า..." นิ้วชี้ที่เรียวยาวของท่านแม่ทัพจับลำคอขาวนวลของนาง ไว้ แม้จะไม่ออกแรงใดๆ แต่เหมือนจะบอกเป็นในว่า 'หัวเจ้าจะหลุดออกจากบ่าแน่นอน' ท่านแม่ทัพผู้นี้เปลือกนอกงดงามดั่งกว่าบุรุษทั้งหมดในใต้หล้า น่าเสียดายที่ถูกจารึกไว้ซึ่ความโหดเหี้ยมของเขาไว้ในหน้าประวัติศาสตร์

“เดี๋ยวนะ นี่นายมาแก้ผ้าอยู่ห้องฉันได้ยังไงเนี่ย ” “ห้องของคุณอะไร นี่มันห้องผม บ้าเปล่าเนี่ย คุณเข้ามาได้ยังไงออกไปเลยนะ อย่าให้ผมต้องเรียกรปภมาเอาตัวคุณออกไป ผู้หญิงอะไรยืนมองผู้ชายแก้ผ้าได้หน้าตาเฉย” “โอ้ มาย ก๊อต นายมาแก้ผ้าให้ฉันดูเองป่ะ ฉันเข้าห้องมาก็เจอนายมาล่อนจ้อนยืนตรงนี้แล้วเนี่ย ของดีๆแบบนี้ไม่ให้มองได้ไงล่ะจ้ะ แล้วฉันต่างหากที่ต้องเรียกรปภมาไล่นายออกไป เพราะนี่ห้องของฉัน นายน่ะเข้าห้องมาผิดแล้วย่ะ นู้นประตูจ้ะ เชิญ เก็ท เฮาท์ เอาหุ่นขาวๆ ของนายออกไปได้ละ” “ไม่ออก นี่มันห้องของผม ผมจะเข้าผิดได้ยังไงในเมื่อเขาให้ใส่รหัสไว้กันคนนอกเข้า” “หน้าตาก็ดี ไม่น่าหน้าด้านเลยนะ ได้ ไม่ไปใช่ไหมไอ้โรคจิต งั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่เตือน แซ่ แซ่” “เฮ้ ไม่เล่นนะคุณ เรามาคุยกันดีๆก่อน ผมว่ามันต้องมีอะไรเข้าใจผิดแน่ เห้ยคุณ อย่าเข้ามานะคุณ พรึบ เห้ย ” “ไม่ต้องมาเนียนเลย ปล่อยนะ อื้อ ปล่อยสิ  อ้าย กรี๊ด ไอ้ลามก”

เมื่อเรื่องราวในวัยเด็ก ทำให้เธอและเขาต้องกลายมาเป็นคนไม่รู้จักกัน เธอจึงใช้วิธี ‘ลวงเขา’ ให้มาอยู่ใกล้ชิดและคอยดูแลกันอีกครั้ง เพราะเขาคือ…คนที่เธอรัก “ได้กันแล้ว…พี่ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยเหรอ?”

เป็นทุกอย่างให้กับเขาจริงๆ ใครบอกทำงานเลขามันสบาย นางเอกทำงานเป็นเลขาให้พระเอกมานาน อยู่กับพระเอกจนรู้ใจกัน เพราะ ใกล้ชิดกันมาก ๆ ทำให้มีความรู้สึกก่อตัวขึ้น