Sintomas Ng Mababa Ang Wbc の小説・ストーリー

Duwal lang ako nang duwal kahit parang wala naman nang lumalabas sa bunganga ko. Maya-maya lang ay nagpawis na ang buong katawan ko. Hindi siya masyadong marami pero ramdam na ramdam ko ang paglabas ng mga likido sa katawan ko. Hindi mainit sa kwarto kung saan ako na-confine, pero ganoon na lamang ang paglalabasan ng mga pawis ko. Alam ko na isa ito sa mga sintomas ng cancer ko. Isa pa lang ito sa sintomas. Maraming sintomas ang binanggit ni doktora kaya hindi imposible na maglabasan na ang mga sintomas na iyon ngayon.

Hindi ko na binasa pa ang lahat ng nakasulat sa mga papel na hawak ko dahil agad kong nalaman kung ano ang resulta sa pamamagitan lamang ng ilang mga salitang pumukaw sa akin sa dulong parte. From the several tests that we took, it shows that the count of my white blood cells are abnormal. And from the further tests, it shows that... I am positive from having a Chronic Myelogenous Leukemia. And what made its worst was that... it's already on its second stage.

Dahil pumasok sa isip niya si Rence at kung ano na nga ba talaga ang lagay ng anak, maging siya ay lumapit sa papalapit na doktor. "Doc, how's my son? What's happening to him? Can you explain why did he passed out and he's here?" May bitbit ang doktor na chart at mula roon, may ilang piraso ng papel ang inabot sa kanila. "That's the lab test results we got from your son and like the first test, we found the abnormal count of white blood cells on his body whilst his red blood cells and platelets were decreasing. We're still waiting for other test results. Pero uunahan ko na po kayo... malaki ang chance na may leukemia ang pasyente."

aniya pa dito at hinalikan ito sa noo. Isang oras ng lumipas at bumalik na ang doktor na nagtingin kay Mark kanina and by the look on his face, Brea immediately know na hindi maganda iyon. "The lab test arrived already. We've got the result of his blood test and it resulted to Leukemia. Mark has a Leukemia, that explains the high fever at pabalik-balik din ito. Apparently marami din siyang symptoms ng Leukemia na sinabi kanina katulad ng repeated infections aside sa fever and bruises and bleeding." parang sobrang nanghina si Brea sa sinabi ng doktor dahilan para mapaupo na lamang siya at naging tulala.

Hindi nakatiis si Ciara kaya nagtanong na ito ng makita ang pagtataka sa mata ng babaeng Doctor. Habang nakatingin sa microscopic lense sinagot siya ng Doctor. “Carcinoma Cancer ang una kong nakikita sa kanya. Ang kanser na ito ay nagsisimula sa balat o sa mga tisyu na nakahanay o, sumasakop sa mga panloob na organs. Posible din na positive din siya sa Leukemia Cancer dahil hindi maganda ang progress ng kanyang white blood cells. Inaatake kasi nito ang mga tissue na gumagawa ng blood cells tulad ng bone marrow. Iyan ang dahilan kung bakit nanlalambot ang katawan niya at unti-unti siyang nanghihina. Maging ang mga buto niya ay nawawalan na rin ng lakas. Ang kanyang white blood cells ay hindi

“A-Ano ang ibig mong sabihin, Etang? A-Anong sakit iyan?” “Isa itong sakit na ang mga bata ang kadalasan na nakakaranas nito. Kawasaki disease is a rare illness that primarily affects children, causing inflammation of blood vessels throughout the body. High fever ang isa sa mga simtomas nito, Ate. At nagsimula nang nagsisilabasan ang ibang symptoms na tulad ng pamumula ng mga kamay at paa ng mga bata, namamalat na rin sila.” “Etang, k-kawawa ang mga anak ko.”

Kabanata 20 Night Umabot ng isang linggo ang pag-papaospital kay Achilles. Impeksiyon sa ihi ang dahilan ng pagkakaroon niya ng mataas na lagnat. Sumabay din ang dengue kaya bumaba ang platelet count dahil sa pangyayari. Sa nagdaang linggo puro pag-aalala at takot ang lumukob sa puso..

Ang tanging mahalaga sa akin ay ang kaligtasan ng babaeng nasa aking mga bisig. Dahan-dahan, ang kaniyang marahas na paggalaw ay nagsimulang kumalma. Ang kaniyang mabilis na paghinga ay unti-unting naging malalim at pantay. Ang init na nanggagaling sa kaniyang balat ay dahan-dahan ding humupa, napalitan ng natural na lamig ng aming silid. Ang lason ay unti-unti nang nilalabanan ng kaniyang sariling sistema, at ang matinding pagod ay tuluyan nang bumawi sa kaniyang katawan.

sagot ng manager ko sa akin ganun ang balak ko kanina nang humupa ang pagkahilo at pag-susuka ko dahil sa panahon ngayon marami ng sakit ang kumakalat like MPOX, Covid19, Breast Cancer at iba pa. (If..you want to know the symptom that appeared today, go to a doctor who is a friend of your family to reassure you if it is positive that you are pregnant or negative that you are not pregnant.) "Geu da-eum-e hal su issneun daleun il-i issnayo? oneul jega aneun uisana geuui biseoege jeonhwahaeseo yagsog-eul jabgessseubnida." sabi ko.

"Hindi… paano nangyari 'yon? Normal lang siya nitong mga nakaraang araw! Kumakain siya, naglalaro—hindi siya mukhang may sakit!" "Aplastic anemia is a rare and serious condition," paliwanag ng doktor. "Unti-unting hindi na nagpo-produce ng sapat na blood cells ang kanyang bone marrow, dahilan kung bakit nanghihina siya at maaaring lumala pa ang kanyang kondisyon kung hindi agad magagamot." Halos mapaupo si Althea sa kinatatayuan. Pinipilit niyang pigilan ang mga luhang namumuo sa kanyang mga mata. "May lunas po ba, Doc? Ano ang dapat naming gawin?"