Stays The Same Novels & Stories

tanong nito ng makalapit na ito at biglang ang matapang na features nito ay lumambot ng lumapit ito sa guwapong lalaki. "Nope, kakarating ko lang din." "Kuya anong nangyayari dito?" baling na tanong ng babae sa guard. "Eh kasi Ms. Sandra ito po kasing bata---" "---hindi nga ako bata eh! 4'11 lang ang height ko pero twenty six na nga ako. Ano bang problema mo sa height ko kuyang guard." napipikon ng ani ni Sofia ng lingunin siya ni Sandra.

Pinindot ang sagot. Walang pagbabago ang kanyang boses, ni walang bahid ng emosyon. Malambing, gaya ng dati. “Ma.”

Nakatingin lamang ito sa kanya habang nagsasalita siya, at pagkatapos ay tumingin itong muli sa resume niya. "It's fortunate that you're single, because I expect no distractions from this role. My priority is that your full attention remains on the child—nothing else. I also want to be clear: this is a stay-in position. You'll be living here for as long as necessary, until Coleen improves enough to attend school." Pursigido siyang tumango. "Yes, Sir. I'm aware." "Are you okay with that?" Kumunot ang kanyang noo. "With what, Sir?"

Paano ako makakasiguro na after this ay mag-is stay pa rin siya sa 'kin? "babe, promised me that no matter what, is mag- sstay ka pa rin sa tabi ko. Promised me that we will continue our relationship. Na kahit wala na si baby ay magiging buo pa rin tayo as partner in life. Babe, Sana huwag mo na ulit gagawing' yung ginawa mo sa 'kin dati, okay? " Saad ko sa natutulog na si Izzy.

Papaano siya uusad matapos ang nangyari kagabi? He knew there was still something going on between him and Trini. And that something was too massive to ignore. And it may be indirectly, pero sinabi sa kaniya ni Trini kagabi na walang nagbago sa damdamin nito. Mahal pa rin siya nito. "It never changed, Gene. I still feel the same. To the moon and back, to infinity and beyond." Sinapo niya ang ulo. Mahal siya nito, pero... ang hindi niya maintindihan ay... bakit?

Napangiwi ako sa sinabi ni Amanda sa pagiging matabil ng dila kung magsalita. “Mahal ko kasi. At isa pa, asawa ko na siya. Ngayon pa ba ako bibitaw?” Napailing na lang sa akin si Amanda. ”Hanggang kailan ka nga ba mananatili sa tabi niya?” “Hanggang sa kaya ko. . . I’ll stay with him.” Amanda sigh contentendly after I said. Alam niya kung gaano ang pagmamahal ko kay Zayn. Sa kanya ko kinukwento ang lahat-lahat noon.

Hindi siya mapakali at panay ang lingon niya sa paligid dahil baka bigla na lang may pumasok na tao at mahuli sila sa gano'ng akto. "Stay still, Anna." "B-baka m-may tao," aniya. "Nevermind them. Just focus on me." anito at muling sinunggaban ang dibdib niya. Jusmiyo Marimar! Paano nga ba sila umabot sa gano'ng tagpo ng amo? Bakit ni wala man lang siyang nakapang pagtutol sa sarili? Inaangkin na nito ngayon ang dibdib niya pero heto siya, nasasarapan imbes na pigilan niya ito.

“You will be fine. Makaka-move on ka rin. Basta huwag mong kalilimutan that I’m always here for you.” “I know, Tam. I know.”

Natatawang sabi nito "It's just 2 months away, it's really a good thing we can still attend it" Muli nitong binalingan si Tanuj at lumuhod pa para mapantayan ito "Say lolo Tanuj" Baling muli nito kay Tanuj pero umiwas lang muli ito at saka bumaling sa akin. "Ma! Mama" Sigaw nito na parang nagpapakarga ulit.