For Keeps Mga Nobela at Kwento

Kinuha ko ang isang card sa ibabaw ng bag ko at nakalagay doon ang pangalan ng company niya at ni Henry. Autonomous Mobile Robot (AMRs) Henry Son Alexander, Owner/CEO +95623579613 Nakaupo ako sa kama at hawak hawak ko pa 'rin ang card. kanina pa ako nakatingin dito at halo halo ang natakbo sa isipan ko. Nag o-overthing ako na baka na kita niya ang kalagayan ko kanina. I groaned in frustration and lay in bed with my arms spread.

⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀ ⠀⠀⠀⠀⠉⠉⠻⣿⣄⣴⣿⠟⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⡿⠟⠁

Its been a while since my last update and I hope y'all liked this one. Keep safe and God bless!!! Egavas_Etrom

He'd do it for me— for us. He pulled me to his chest. "I'll always come back for you and our baby." When he went out, I received a text from him. Asher: I'll always keep you, Jezrel. I love you. I smiled. I know he would. Dahil wala naman akong masyadong gagawin ngayon ay naglinis ako ng apartment ni Asher. Pagkatapos ay nagluto rin ako ng tanghalian. Narinig ko ang pagtunog ng doorbell kaya binitiwan ko muna ang hawak kong sandok saka dumiretso sa pinto.

Mukhang narinig naman nito ang tunog ng pagbukas ng elevator dahil mabilis itong lumingon sa kinatatayuan ko at saglit na ibinaba ang cellphone niya ngunit pansin na pansin pa rin na nakaon ang screen nito, marahil hindi pa rin sila tapos sa pag-uusap. May isa na namang kinuha ito sa bulsa niya at iminuwestra sa akin. Isang card. "Here, Shella. Use this as a key to access the room located on the sixteenth floor. Room 1602, you will stay in that room for a while. I have a spare key, so don't forget to lock the door. Mauna kana at pupuntahan nalang kita para ibigay ang susuotin mo para mamaya. You better take a rest after everything that happened earlier. You might feel exhausted right now."

"Your legs are shaking because of me, so it's my responsibility to take care of you." Magaan at walang kahirap-hirap na binuhat ni Anne ang kaniyang girlfriend palabas ng kwarto, tinatahak ang dim hallway patungo sa kanilang malawak at minimalist na kusina downtown. Ibinaba niya si Lauren sa ibabaw ng makinis na quartz kitchen island stool, sinisiguradong komportable ang upo nito bago niya ito hinalikan nang mabilis sa labi.

Kabanata 13 MAPAKLANG NATAWA SI SHEEVA habang pinagmamasdan pa rin ang mga gamit sa loob ng wardrobe. Maayos at malinis ang pagkakadeposito ng mga iyon, indikasyon na hindi napabayaan. O sa madaling sabi ay inaalagaan at iniingatan ni Hydrus.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

May hawak siyang isang maliit na kahon. “Ito ay para sa iyo,” sabi niya. “Hindi ako aalis hangga’t hindi mo ito binubuksan.” Tiningnan ko siya nang mabuti. May bakas ng pagod sa kanyang mukha, ngunit may kislap ng pag-asa sa kanyang mga mata. Dahan-dahan kong binuksan ang kahon. Isang simpleng pulseras na pilak ang nasa loob. May nakaukit dito: L at A. Taong 2015.

Natahimik siya sa isang sulok, pero hindi matahimik ang kaibigan niyang si September. "I saw you kissed her, Man. Don't deny it." Muntik pa niyang maibuga ang iniinom sa narinig. Anong klaseng tao ba itong si September? His car is tinted kaya paano nito nakita ang ginawa niya? "Nagulat ka kung paano ko nalaman no? Hahah! My friend, I have a camera recorder inserted in your car." "What the fuck?" gulat niyang turan sa kaibigan. "Bakit— I mean, bakit ka may nilagay na gano'n? For what?" litong tanong niya kay September.