Novel & Cerita Hugot Ng Isang Ina

“I didn’t know life could be this hard, Mom. Akala ko madali lang. Because that’s what I see in you and dad.” “That’s how life approached us, sweetie.” Hinaplos nito ang kanyang buhok. “But you don’t have to worry anything, sweetheart. Kahit na may mga anak ka na, you’re still my baby.” Ang huling linya ng kanyang ina ay siyang dahilan kung bakit nanubig ang kanyang mga mata. Humigpit ang kanyang pagkakayakap sa kanyang ina. Warmth spread through her and for a moment, she wanted to go back

hagulhol ko habang sinisikap kong haplusin ang mailap na mga kamay ni Ina sa akin. "Halos isubsub ko ang katawan ko, pati kaluluwa ko sa lupa upang mabigyan ka lang magandang bukas!. Halos ibaon na namin ng ama mo ang mga sarili namin sa hukay sa pagsasakripisyo para sa'yo! Para mabigyan ka ng magandang kinabukasan pero anong ginawa mo?! Anak, anong ginawa mo bakit ka nagkaganyan?!. Sinayang mo ang paghihirap namin ng ama mo. Sinayang mo ang pangarap namin sa'yo at lalong-lalo na sinayang mo ang mga pangarap mo!. Anak, saan kami nagkulang? Saan kami nagkamali? Ginawa Naman namin ang lahat-lahat para sa'yo. Ginawa namin lahat, anak. Ginawa namin ang lahat-lahat," impit na pagtangis ni Ina na

matapat niyang pahayag. "And since when did love come to the picture? It had been decided long ago at wala kaming narinig na reklamo sa'yo kahit konti. Suddenly, you are acting like a stupid brat like you always had," litaniya ng ina niya. His mother could be endearing pero may temper din ito na kahit ang ama ay hindi nasasalag. Ang pinakaayaw nito sa lahat ay ang mapahiya sa mga tao. "I've met a woman."

Halos dalawang linggo na s'ya nakakulong subalit ngayon lang nagawang magpakita ng mga ito. "Nay!" magkahalong saya, lungkot at pananabik ang kanyang nadarama. Mahigpit na magkayakap sila ng ina habang malungkot na nakatingin sa kanila ang ama. Hindi maawat ang pag-iyak ng kanyang nanay. Masyadong masakit at napakahirap tanggapin para sa isang Ina ang makita na nahihirapan ang anak.

Naputol ang kan’yang sasabihin ng nabasag ang basong hawak-hawak ng kan’yang ama. “Ano? Hindi ka ba nag-iisip, anak? May asawa na iyang lalaking iyan! Hindi mo ba naisip ang kahihinatnan ng ginawa mo? Makukulong ka, alam mo ba iyon? Paano na lang ang kambal? Gianna naman! Huwag mong pairalin ang puso mo, sa ganitong sitwasyon isip dapat ang kailangan mong paganahin!” galit na wika ng kan’yang ina kaya napahagulhol siya. Napaupo na lang siya sa upuang kahoy at napatakip ng mukha.

"He was always there for you, but you never noticed him! You never loved him the way you loved me as your child, yet he still chose to do what you want!” "Shut up, Georgianna Isabella! Anong karapatan mong husgahan ang pagiging ina ko? Wa-wala kang alam kaya manahimik ka!" Nanginig ang balikat ni Mommy dahil sa labis na pag-iyak. Sunud-sunod siyang umiling na para bang ayaw niyang tanggapin ang mga sinabi ko. Hinilot niya ang kanyang sentido at ipinikit nang mariin ang mga mata.

sabi ng aking Ina medyo na bother ako kaya nga salita ako. "I'm fine po M-a-m-a at P-a-p-a ko. P-pwe-de po after lunch tayo magki-ta" nauutal at medyo nahihiya pang sabi ko dinig ko naman ang bigla na lang pag buntong hininga ng aking ama pero ang aking ina bumuhos ang luha at mga ipit na d***g dahil sa pagpigil ng iyak. Ako man ay buhos na rin ang luha at first hiyaan ko lumuha ako ng sobra at buong lakas hinayaan ko silang marinig ang bawat mga iyak ko at panaghoy.

sagot n'ya dito. "Kapag nakatakas ka dito. Umuwi ka sa bahay, sa ilalim ng kama, buksan mo ang sahig, nandyan lahat nakatago ang gusto mong malaman tungkol sa amin ng papa mo anak. Sana mapatawad mo kami sa paglihim namin sayo. Mahal na mahal kayo namin ng kuya mo," ang ina habang hilam sa luha ang mga mata dahil sa pag iyak.

"How dare you, ganyan na ba ka miserable ang buhay mo at nagawa mong guluhin ang buhay ng mag-ama???" sigaw ni Mommy habang paulit ulit niyang sinasampal si Hugger. Kami naman ng asawa ko ay tahimik at tulala lalo na siya. Hindi siya makapaniwalang nabaril niya ang kaniyang ama. "W-Wifey, t-totoo b..ba???" nauutal at nanginginig na tanong nito.

Ibig bang sabihin nito, sinasadya niyang matalo para lang mapasaya ang kanyang ama? Ganoon nga ang nasa isip ni Hillary. Alam niyang hindi madaldal ang kanyang asawa pagdating sa emosyon. Mahal nito ang kanyang ama ngunit hindi sanay magsabi ng matatamis na salita. Sa halip, ipinapakita niya ito sa kanyang mga kilos. Malinaw ang sinabi ng nurse kanina. Para sa ikabubuti ng kanyang ama, siguradong gagamitin ni Hugo ang kanyang "pag-arte" at sadya niyang ipapanalo ito upang mapasaya ito.