Steven Fanning 소설 & 이야기

Niyakap nito ang baywang niya at ibinaon ang mukha sa puson niya habang mahinang bumulong, "Luke, nagpanggap ka ba bilang Steven? Ikaw si Luke, 'no?" Ang mainit niyang hininga kahit papaano ay tumagos sa damit at umabot sa balat ni Steven. Ang pamamanhid, pangingilig na sensasyon ay nagparamdam kay Steven ng isang damdaming banyaga sa kanya.

Sinabi ni Seven na interested siya maging director tapos sumigaw ng cut. "Proud ako sa iyo little sis tapos gusto ko tumulong sa mga artist na tulad mo. Gusto ko maging manager." Sa edad na iyon ni Steven lahat ng accounts ni Bless, fan site at mga promotion pictures si Steven ang gumagawa. May million na follower lahat ng main account ni Bless and sinisira niya palihim mga accounts na bumabatikos sa kapatid. Naeenjoy iyon ng lalaki kaya gusto niya maging manager tapos protektahan ang kapatid niya.

Panandalian nya tuloy nakakalumutan si Steven. "Mas marami na ngayon ang nakakakilala sayo. Na kahit ang pinaka maliit na daga ng school na to nakatingin sayo." Naiisin na sabi ni Thunder. "Di porket titingnan ako mahaharas na ako. Di porket guard kita aawayin mo na lahat. Di pwedeng humahanga lang sila? Di pwedeng mga fans lang sila?" Di makatingin si Shanel binata. Pakiramdam nya bawat segundo na nakakasama nya ito mawawasak sya. Kay pinipilit nyang magtaray para naman di sya gaanong kabahan.

Ani Yuki na manghang-mangha sa nangyari na tila ba wala lamang rito kahit ilang beses itong nabilaukan. "So, what can you say? It's good, right?" Tanong nito habang nakangisi. Pinamulahan si Steven ng pisngi. Nag-iwas siya ng tingin mula rito. "Shut up." He tried to say it like he was pissed but it didn't come out like he wanted it to be.

"Fine! I will send 500 thousand pesos right a way!" "Okay! Mabilis ka talagang kausap!!"Sabi nito at humalakhak ng tawa. "Fvck you Steven!! Esend muna yan bago pa kita patayin!!" Murang sabi ko. Steven is my best friend before sa America. Nasa pilipinas na ito ngayon dahil sa trabaho niya. Isa itong professional detective at expert IT hacker. "Easy pare!" Sabi nito at tinawanan na naman ako. Mabilis na ibinaba ko ang cellphone at naghalungkat ng gamit sa loob ng wardrobe ko.

Napatingin ako sa kanya. "Really?" "Sus!" biglang singit ni Steven, "parang hindi mo kilala ‘tong kaibigan natin. Halos tumira na nga ‘to sa bar niya, eh!" Napailing ako. Tangina, alam ko namang hindi papayag ang mga ‘to na walang asaran. "Kaya nga eh." Umirap ako kay Vonn. "Ikaw, Vonn, nakakakain ka pa ba ng normal na pagkain? O baka naman puro babae na lang ang kinakain mo?"