Obsidian Steven Universe Novels & Stories

"If this war is about me, then I decide how it ends." The room became utterly still. For the first time since I met them— Both men looked uncertain. And somehow that felt like victory. Then every screen in the archive activated simultaneously. The lights flickered. Static filled the room. A face appeared. Elegant. Cold. Beautiful. Terrifying. Evelyn Drake. The leader of Obsidian Circle. She smiled. The kind of smile predators wore before feeding. "Congratulations, Maristella." The room fell silent. "You've finally become exactly what your mother intended."

Halos mabulag si Christian sa isang mata habang inililigtas siya, at kahit gaano kalamig ang puso ni Steven, hindi niya kailanman nakalimutan ang utang na iyon. Dahan-dahang iminulat ni Steven ang kanyang mga mata. Ang usok mula sa sigarilyo ay gumuhit sa paligid ng kanyang mukha. Sa pagitan ng liwanag at anino, lalong tumalim ang kanyang mga katangian. Para siyang isang nilalang na hindi kabilang sa mundo ng mga ordinaryong tao. "Gather everyone. Arm them." Malamig niyang salita.

Hinalikan muna niya ang noo ko bago muling humarap kay Steven na sobrang sama na ng tingin sa amin. "Pinagsisisihan ko na talagang naging kaibigan kita, Steven. You're now getting my woman because you saw some opportunity to get her. I'm Avenido, you already know that, right? I can get what's mine and it will never be yours. Never." Si Messiah naman ang ngumisi at mas lalo lang nagalit si Steven dahil sa sinabi niya. "Oh, really? Then let's see!" Steven said while glaring at Messiah pagkatapos ay padabog na itong umalis sa Cafeteria.

Una si Steven, pero ganon pa man ipinagpapasalamat ko na sa gitna ng pagluha niya ay mababakas ang tapang sa mga mata niya na harapin ang lahat ng ito. Si Davion, nakita ko ang palihim niyang pagluha habang nasa medyo madilim ang kinaroroonan namin kanina. Kita ko ang sakit at pagsisisi sa mukha niya. At ngayon ulit si Wena... Kumuyom ang kamao ko. Tama bang ako talaga 'yong nasa tabi nila ngayon? Naalala ko ang sinabi ni Steven kanina bago niya ako iwan sa mga kaibigan ko.

Kaya pagtitiisan nalamang niya ang malalamig na trato ng binata sakanila. They were picked up by an American about their age. Steven is Melisandre's boyfriend. When they got to the beach she could barely get close to Melisandre and Steven. Parati kasing naghahalikan ang mga ito at hindi niya kayang panoorin kaya lumalayo na lamang siya.

“Sabi mo yan! Wala nang bawian—” Biglang nag ring ang cellphone ni Stev. He looked at his phone siyaka tumingin sa akin at binigyan ako ng ngiti. “Sasagutin ko lang to, stay there. I'll be right back!” “I will.” Ngumiti lang ako at tiningnan siya habang papalayo. Napaka perfect din ni Steven, lalo na ang lumaking katawan nito. I bet nag gygym ang baliw. Bagay din naman sa kaniya, para siyang next top model. Well mas lamang lang si Calvin sa katawan pero mas okay na din ang kay Stev. Sikat na din siyang Engineer sa U.S, so proud of him. Kumuha pala siya ng masteral at naka pasa agad in just two years. Isang taon lang ang tinagal niya as Engineer at nakilala agad siya sa U.S, napaka talented n

Wala naman siyang naramdaman na kakaiba roon. Tiningnan niya itong muli. Aminado siyang guwapo itong si Steven at may mala-Adonis na pangangatawan pero hindi siya papayag na makuha nito ang katawan niya, handa siyang pumatay at mamatay kung magpumilit ito. Para lamang kay Asher ang lahat sa kaniya. Pinakiramdaman niya ang paligid, kalmado na ang panahon at tanging masasayang huni na lamang ng mga ibon ang naririnig niya sa kapaligiran.

Hindi ako mapalagay na malapit sa kanya ang anak ko at Andrea kaya kailangan kong masiguro ang kaligtasan ng mga ito. "She's obsessed with your soon to be wife pare! He might be good by now, pero hindi natin masasabi dahil ang obsession ng isang tao ay hahantong ito sa hindi magandang resulta" Seryosong sabi ni Steven dahilan para maikuyom ko ang kamao ko.

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

pasigaw na sabi ni Steven habang hawak ang ulo na nakatingin sakin yong tipong nagpapasaklolo. “Hannah oh! Etong pinsan mo nagtatanong lang eh,” saka tumingin sakin si Steve na parang nagpapaawa. Actually, i like Steven sa kanilang apat, napaka-kenkoy at prangka. Tawa ng tawa naman si Lawrence na nakamasid pero si Aaron parang walang pake. I don't see any emotions at him at all and i dont know what he is thinking right now.