Tengen Wives Names Novels & Stories

On the day of my coming-of-age ceremony, the old Alpha King laid the names of several heirs before me and told me to choose my future mate. Because I was the only pureblood heiress of the Redmoon Pack. For generations, Redmoon Pack had bound itself to the Alpha King’s line through bond. Only my bloodline could bear true pureblood heirs, and whoever formed a bond with me would stand closest to becoming the next Alpha King. This was never just a bond. Even so, I chose without hesitation. Kaelan, the fourth heir. Everyone present was stunned. Everyone across the packs knew that I, Sia, the pureblood heiress of Redmoon Pack, had loved Raine, first heir to the Alpha King’s line, since I was young. I had once declared before the gathered packs that I would bond with no one but him. In my previous life, I got exactly what I wanted. I bonded with Raine. But three days after our bond was sealed, he told me he intended to bring my half-sister, Veya, into his household and keep her by his side. My mother refused, and Veya was instead promised to one of my father’s young retainers. Raine hated me for it. He believed I had torn him and Veya apart. After that, one she-wolf after another appeared at his side, and every one of them resembled Veya in some way. He let them humiliate me, torment me, and grind me down until I died on the day he took the title of Alpha King. Now that I had lived again, I wanted only one thing: to stay far away from him, leave him to Veya, and spare myself. But when the old Alppha King’s bond pact finally came down, the same Raine who had once wanted me dead lost control on the spot and openly defied it.

"Di ko siya jowa. Di ko siya crush. And yet, I let him do things to my body." Sabi nila, ang pinaka-masakit na heartbreak ay hindi ‘yung iniwan ka—kundi ‘yung never ka namang pinili in the first place. Nakatayo siya sa dulo ng reception hall, hawak ang baso ng alak habang pinapanood ang lalaking minahal niya ng matagal… na masayang ikinakasal sa iba. Kitang-kita niya kung paano nito tinititigan ang babae—isang titig na kailanman ay hindi niya natanggap. Masakit. Pero imbes na magmukmok, Cass did what any heartbroken girl would do—nagpakalunod sa alak. Kung hindi na siya ang pipiliin, edi dapat kalimutan na lang, diba? Kahit isang gabi lang. At dahil lasing na lasing siya, she made a reckless decision—she had s*x with a stranger. No names, no backstories. Isang taong hindi niya kilala. Pero paggising niya kinabukasan, mas matindi pa sa hangover ang sumalubong sa kanya. Ang lalaking nakasama niya sa kama? Hindi lang basta kung sino lang— Anak ng teteng! He’s the cousin of the man she had loved for years. Napatayo siya agad, hinatak ang kumot sa katawan, pero ngumisi lang ito. "Easy ka lang," he chuckled. "Last night, you were like a needy cat—clinging, pressing against me. Ngayon, parang gusto mo akong itulak sa bangin.” Nanlamig siya sa kahihiyan. Pero mas lalo siyang natulala sa sunod nitong sinabi— "Kung gusto mong kalimutan siya, I can help you. Pero hindi lang isang gabi. Hanggang sa hindi mo na maalala ang pangalan niya." Tatanggapin ba niya ang alok nito? O lalabanan ang tukso ng matamis na kasalanan?

A night of blunders leads to a wedding that will bind their names forever. Hindi inakala ni Isaac Hendrick Castillo na ang matinding pagnanasa niya sa itinuturing na Prinsesa ng mga Contreras ay mabigyan niya nang katuparan sa mismong gabi ng debut party ni Freya Beatrice Contreras. Ang lahat nang ikinilos niya sa gabing iyon ay kanyang isisinisi sa ispiritu ng alak. Pero noong inakala niyang magtatagumpay siya sa kahibangan niya nang gabing 'yon ay doon naman sila nahuli ng mga magulang ng dalaga. They were very angry with him and the only thing that calmed their anger was when he said he would marry Bea. They agreed with him and as soon as everything's settled they got married. Sa unang buwan ng kanilang pagsasama ay naging maayos naman ang lahat sa pagitan nila ni Bea. She was his beautiful and submissive wife and he didn't regret his decision that he married her. Pero noong inakala niya na perpekto na ang lahat sa buhay may asawa niya ay nagkakamali siya. He almost got everything; Business, money, power, and a beautiful wife. Dahil isang hapon ay umuwi na lamang siya sa kanilang bahay na wala na ang kaniyang asawa. She left him without saying a single word. Hinanap niya ito kung saan-saan pero hindi niya ito nakita. Tinanggap niya ang lahat ng sakit nang pang-iiwan nito sa kanya. Pero isang araw ay nasorpresa siya sa pagbalik nito. She changed a lot, she is now cold, sophisticated, a grown-up woman, elegant, beautiful... and has a new lover! And what hurts the most is that he knows that her lover is none other than his cousin, Brent Timothy Castillo! She asked for his signature for their annulment paper, but he would never agree to annul their marriage. She will bear his name forever!

Disclaimer:THIS STORY IS PURELY WORK OF FICTION. ALL CHARACTERS, NAMES, PLACE OR EVENTS MENTIONED IN THE STORY ARE USED FICTITIOUSLY, PLEASE DON'T ASSOCIATE THE CHARACTER TO THE ACTUAL PORTRAYER. >>> Naglalakad ako ng may marinig akong ingay sa bandang kusina. Nung una benaliwala ko lang yun pero ng may narinig ako iyak ng batang babae ay agad ko tinungo ang kusina dahil alam ko kung sino yung batang babae umiiyak. Pagdating ko ng kusina nakita ko umiiyak ang kapatid ko at bukod dun nakita ko rin na pinapagalitan s'ya ni Beatrice. Agad ko naman nilapitan ang kapatid ko para tanongin kung bakit s'ya umiiyak. "Yana anong ngyari? bakit ka umiiyak?" nagaalala tanong ko. Pinunsan nito ang mga pisnge n'ya bago ako sagutin. "A-Ate ako po kasi sinisisi ni ate Beatrice na kumuha ng necklace n'ya kahit hindi naman po talaga ako ang kumuha." sagot nito sa tanong ko habang umiiyak. "At talagang masisinungaling kapa bata ka! eh! Ikaw lang naman ang pumasok sa kwarto ko bago mawala yung necklace ko!" asik ni Beatrice sa kapatid ko. Hindi ko maiwasang hindi s'ya patulan sa pagbibintang n'ya sa kapatid ko. Alam ko hindi magagawa ng kapatid ko ang binibintang n'ya dahil hindi ko ganon pinalaki ang kapatid ko. "Ano ba Beatrice? Bakit mo naman pinagbibintangan yung kapatid ko? Eh wala ka naman ebendinsya na s'ya ang kumuha ng necklace mo!" sabi ko sa galit na tuno. Pagak itong tumawa bago muling nagsalita. "AT TALAGA KINAKAMPIHAN MO PA YANG KAPATID MO MAGNANAKAW" asik nito sa akin at sa kapatid ko. "Opss! Nakalimutan ko palang anak kayo ng mga magnanakaw! Mga mukang pera! gold digger!" sambit nito sa mapangasar na tuno. Sa puntong yun hindi ko na napigilan ang galit ko. Idamay na n'ya ang lahat wag lang ang kapatid ko at lalong-lalo na

Hindi ako gold digger. Oo, tatlong trabaho ang pinagsasabay ko. Server ako sa umaga, cashier sa hapon, at sa gabi, naglilinis ako ng kubeta sa isang bar sa Makati. Ako si Maria Tala Loresca, twenty-three years old. May utang na kasing lalim ng depression ko, at walang balak na lumaki ang interest nito. Kaya nang lapitan ako ni Lucas Salazar sa VIP lounge ng club na pinagtatrabahuhan ko isang lalaking nakasuot ng suit na halatang isang buwang sahod ko ang isang butones, may amoy na pangmayaman at kayabangan, at may titig na parang hinuhubaran na ako bago pa man ako magsalita, akala ko isa siyang manyakis na mayaman. "Five million. One night. No names, no feelings, no bullshit." Tiningnan ko siya. Six feet. Broad shoulders. At isang ngisi ng lalaking sanay makuha ang gusto niya. "Sure. Sige. Pero cash agad." That night, ikinama niya ako sa penthouse niya. Walang bulaklak. Walang kandila. Pagkatapos? Limang milyon sa bedside table. Umalis akong hindi siya ginising. Akala ko tapos na. Hanggang sa malaman ko ang totoo makalipas ang tatlong linggo. Ako pala ang sikretong anak ng taong pinakakinamumuhian niya ang ina ko ang babaeng sumira sa pamilya niya, at siya ang rason kung bakit namatay ang kanyang ina. Kaya ang plano ko ay paibigin siya. Pakakasalan ko siya. Gagamitin ang apelyidong Salazar para kunin ang lahat—pera, lupa, dignidad niya. Plano ko siyang sirain. Hindi ko inasahan na habang ginagawa ko 'yon, unti-unti rin pala akong mababaliw sa kanya. Sa mga kamay niyang humawak hindi lang ng katawan ko kundi ng pusong tinuruan kong maging bato. At ang masaklap? Kapag nalaman niya ang totoo—na ang babaeng hinuhubaran niya sa kama ay ang mismong dugo ng demonyong hinahangad niyang mamatay at hindi ako sure kung sino ang mas masasaktan. Siya ba? O ako?