Dethroned In Tagalog Mga Nobela at Kwento

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

"Your cheap car? I think, your car cannot be fixed anymore. Mas bagay siya sa junkshop." Pagkasabing-pagkasabi niya nung 'junkshop' ay PAK! Kaagad na dumapo ang kanang palad ko sa pisngi niya, Sa maganda pero gago niyang pisngi. Walang modo itong kausap ko eh kaya dapat lang na sampalin para maturuan ito ng leksyon.

"Why?" Mukhang malapit nang maubusan ng pasensya si Dante. "Hindi porke kamukha mo ang mahal ko ay puwede mo na akong angkinin." Nabawasan ang inis na nadarama ni Dante at napangiti. Sinapo niya sa magkabilang pisngi ang kaibigan at inilapit ang mukha dito. "Kasing guwapo ko ba?" Mukhang naduduling na tumango si Troy.

Nag-iwas siya ng tingin. "What did you do to me?" inis na wika ni Diane. Ngumiti siya ng may paumanhin. "Sorry about that. Anyway, since you already know my secret and I know yours, how about a deal? Kung sasabihin mo sa iba ang sekreto ko, sasabihin ko rin sa iba ang sa iyo. Siyempre, wala naman akong balak magsinungaling at i-deny lahat ng nalaman mo. Pero ikaw ba, kaya mo bang malaman ng lahat na hindi na kayo mayaman?"

bait-baitan kong panalamat. Nakangiti lang akong inilingan ni Dante pagkatapos ay kay Tobi na itinuon ang atensyon. Kami ang magkatabi ni Tobi, habang si Dante naman ay parang nakakita ng anghel kung makatitig kay Tobi, kaharap namin siya ni Tobi. "Masaya akong makita na busog na busog ang anak mo,” anito at tumingin sa akin.

Pero ang unang pumasok sa isip ko? 'Mukha siyang hindi marunong ngumiti.' "Sien, this is Dorian Aldrich Valencia," ani ni Lolo, proud na proud. "Dorian, apo ko. Dra. Sienna Apple Diaz." Tumango siya. Walang ngiti. Walang pakialam. "Hi," sabay abot ko ng kamay, out of respect. Tumango ulit siya. Walang ni isang salita. Binitiwan ang kamay ko agad na parang may allergy siya sa tao.

Safe ka ngayon, Totoy! "Inom tayo! Sige na!" pagpupumilit ko. Hinihila-hila ko 'yung paa ni Bexan. Inom lang, eh. Sungit naman nitong totoy na 'to! "'Di ka titigil?" nakasimangot niyang sabi. Grabe naman 'tong si totoy! Isang Red horse lang naman. Damot amputa! "Gusto ko dodo." nguso ko at napa-cute. Dodo meaning alak. My god, so slow ng mga bobong brains!

Tumulo na ang luha ni Veronica. "'Wag kang mag-alala pare, aalagaan ko sila at mamahalin ng higit pq sa buhay ko," anang Grey. Umakbay siya kay Veronica ay hinimas ang kabilang balikat nito. Napasandal na rin si Veronica sa balikay ni Grey.

Sa gitna ng salas ay may mga upuan na nakahilera nang pabilog. Tumayo sa gitna ang Tita Yvette ni Hope at nagsimula nang ibigay ang mechanics ng game. Ayon dito ay magpapatugtog ito ng isang kanta. The players must dance while walking around the circle at kapag tumigil na ang tugtog ay kailangang mag-unahan ng mga ito na makaupo sa mga silya. Ang sinumang hindi makakaupo ay out na sa game. Bawat round ay babawasan ang mga upuan hanggang sa magkaroon na sila ng winner. "This is fun..." Hinawakan ni Hope si Zeke sa braso. "You're going to join, right?"

Hindi ganoon Ang ibig Kong sabihin dahil siya Ang nawalan Hindi Ikaw? Dahil tutuusin masuwerte Ang lalaking mamahalin ka Hindi ka deserve ni Kiel. Huwag na natin siyang pag usapan beshe dahil matagal ko nang kinalimutan si Kiel. Masaya na akong kasama si Abe... At si Abe lang Ang buhay ko. Sige na nga kumain na Tayo at sige beshe turuan mo akong magluto kapag may Oras Tayo.