Reminisce In Sentence Novels & Stories

kwento ni Kim. "Ako nga, parang minumulto gabi-gabi rito sa quarters dahil sa naiisip kong mga namatay na rito sa mansyon," kinikilabutang saad naman ni Remi habang hinahawakan ang kaniyang balikat. Natawa ako nang mahina sa kanila. "Ang tatanda niyo na, naniniwala pa rin kayo sa mga multo?" "Hoy, totoo kaya 'yon!" depensa ni Kim.

I have to do things at school repetitively and meet people I am trying to get out from my sight everyday. However, that girl seems familiar to me. I just cannot remember where. So I just tilt my head, for I am subconsciously thinking when and where I saw her, other than yesterday in the men’s CR where he accused me of being a pervert. I cannot believe, someone would say that in front of me, except for that audacious girl. I am trying not to stress myself out but she keeps getting into my nerves.

she encouraged me. Natahimik kaming tatlo ng ilang minuto at tanging munting pagsinghot lang ang naririnig namin sa isa’t isa. Minsan nga ay nagkikita-kita ang tingin naming tatlo at nag-iiwasan din. Iba talaga if nagkaroon ng gap sa nanay. Parang lahat ng magagandang memories ay nasayang lang dahil sa nangyari.

Ang kapal ng mukha nito. “Bakit mo ako dinala rito?” mahihinuha ang pait sa boses niya. “To make you remember.” “Anong gusto mong maalala ko?” “Remember the good times. Remember how happy we once were.” “Were. Past tense. Tapos na.” “It never ended. We didn’t end like you think we had.”

As if he was also fixated on the scenery which he can’t cast away his eyes. Humugot ako ng malalim na hininga bago sumagot, “It just stayed. Magka-amnesia ka man ay hindi mawawala niyon ang pakiramdam sa mga alaalang iyon. It would stay right here,” I pointed my chest. “Those memories will always be kept and be treasured.”

suhestiyon na lamang niya. "What?" Nakaarko ang kilay na tugon ni Brent sa kan’ya. "Maaari mo ba ako na samahan sa mga lugar na malimit natin na pinupuntahan? Maaari mo ba ako na samahan na gawin ang mga bagay na malimit natin na ginagawa noon? Let’s revisit those memories, Brent. Pagsabayin natin na gawin ang mga bagay na makapagpapaalala sa akin ng nakaraan natin habang gumagawa tayo ng mga bagong memorya na magkasama."

It's not you who he remembers, Angelic. "Y-yeah.. " tangi ko nalang naisagot at tipid na ngumiti. "Naalala mo ba yung picture na nahulog mo dati sa kwarto ko? It's you when you were a child riding a swing." Nakatingin na siya ngayon sa langit na parang inaalala ang nangyari sakanila dati ni Aivy. He really remembered Aivy but how about me? Did I suddenly fade in his memory like a magic trick?

"If you keep forcing yourself to remember your past, memories that have long been forgotten, there's a high possibility that you may never recover them. Alam natin pareho na posibleng mangyari 'yon dahil sa damage na natamo mo, Raze. Ilang beses ko nang sinabi sa'yo, huwag mong pilitin. Mas lalala lang ang migraine mo. Mas sasakit ang ulo mo. Gusto mo bang tuluyang hindi na makaalala?" "I just want to remember my past, Lincoln. I have to," he said firmly, though sadness laced his voice. "I really want to. Pakiramdam ko may importanteng bagay akong dapat maalala. Wala na bang ibang paraan para makaalala ako?"

“So you still don't have an idea what happened?” I nodded. “Yes. I still couldn't remember what happened. But I do remember some things in the past. Siguro ay paunti-unti.” Jane came with a bottle of red wine. Muli na naman silang nag-iyakang dalawa. They haven't talked for years too so they really missed each other. We spent hours talking and being emotional towards each other. It's getting me nostalgic as I spent my time with them, watching them together. Napagtanto ko na sa tagal kong nawala sa buhay nila, marami rin akong nalagpasan na mga ganap sa kanila. They have their own family now.

Mariing tugon nito. "Um, it's your company's anniversary?" Muling tanong ko at napalunok ng laway nang tumingin sa akin si Zie ng sobrang seryoso. "You're horrible at remembering things." Walang buhay nitong sambit. "Pero wala talaga akong matandaan kung anong mayroon ngayong araw." Sambit ko at napakamot na lamang sa aking ulo, pinipilit kong balikan ang mga nangyari sa akin sa nakalipas na araw pero wala talagang pumapasok sa isip ko kahit na katiting na clue. Dinig ko ang mahinang paghinga ni Zie na para bang sumusuko na ito sa pagpapahula sa akin kung anong mayroon sa araw na 'to.