The Healing Souls

‘ความสุขที่เคยมีและการใช้ชีวิตอย่างที่เคยเป็นของนักศึกษาสาวได้หมดไป เพราะความเป็นห่วงเพื่อนรักทำให้เธอรั้นไม่ฟังคำห้ามเตือนของเพื่อนรักอีกคน จนได้มาพบเจอกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อเขาและพวกเพื่อนพากันออกมาปล้นครั้งใหญ่ แต่ความโชคร้ายดันมาเยือนเธอ ได้นำพาเขาให้วิ่งตรงมาหา’ Spoil~ "มะ..หมายความว่าไง แต่ฉันมาส่งนายถึงที่แล้วนะ" เธอเบิกตาโพลงกว้างพอจะเข้าใจในคำพูดของเขาว่าหมายถึงอะไร แต่พยายามต่อรองเพื่อหวังให้เขาปล่อย รู้ทั้งรู้ว่ายากแทบจะไม่มีโอกาสนั้นก็ดีกว่ายอมอะไรง่ายๆ "ส่งแล้วยังไง?" "นายก็ต้องปล่อยฉันกลับสิ" "เหอะ! ปล่อยกลับให้มึงเอาตำตรวจมาลากคอกูอ่ะเหรอ" เขาเค้นเสียงเหอะอย่างเย้ยหยันมองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าเหยียด "อย่าพูดอะไรสิ้นคิดเพราะมึงจะดูโง่ จะลงมาเองหรือจะให้กูลากลงมา" "ไม่! นายปล่อยฉันไปนะ ฉันสัญญาจะไม่แจ้งตำรวจไม่ยุ่งเรื่องของ...อึก!"

นางคือภรรยาที่เขาไม่ต้องการ ถูกแม่สามีรังเกียจ ถูกสตรีอื่นแย่งชิงสามี และถูกผลักไสออกจากจวนถูกราวกับของไร้ค่า...สามปีให้หลังนางกลับมาอีกครั้งพร้อมความแค้นที่จะสะสางและทวงคืนอย่างสาสม!

Jadi... Kau ingin mati? Atau ingin diselamatkan? . . . Ava menemukannya. Dia menemukan dirinya. Seseorang mengajarinya. Jika kau berpikir mati adalah satu-satunya pilihan, maka tetaplah hidup. Dengan begitu kau akan mulai menyadari, jika kau tetap hidup, maka pilihanmu bukan hanya mati.

นอ.ไปงานแต่งงานเพื่อนสนิท จะเข้าไปอวยพรแต่ห้องนั้นกลับสลับกัน มีพอ.ที่ถูกวางยาปลุกกำนันอยู่ข้างใน พอรู้อีกทีก็สายเกินแก้ จะหนีก็ไม่ทัน จำต้องแต่งงานกลับพอ.อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง เพียงเพราะความผิดพลาดในค่ำคืนหนึ่ง นางจึงถูกตราหน้าว่าเป็นฮูหยินที่ไม่ต้องการของเขา...ถูกเหยียดหยามและถูกมองอย่างไร้ค่า ทว่าหัวใจของนางกลับโง่เขลาไม่อาจหนีพ้นจากบุรุษผู้นี้ไปได้

Melati selaku istri yang selalu Ravael tolak, ternyata wanita yang diam-diam Ravael cintai sejak lama. Namun, Ravael baru mengetahuinya setelah dirinya menjatuhkan talak untuk ke tiga kalinya, sementara Melati langsung membuka cadarnya. Ravael pikir, hanya itu kesalahan fatalnya. Namun ternyata, Dimas sahabatnya sendiri, begitu mencintai Melati. Dimas memperlakukan Melati layaknya seorang ratu, dan bahkan akan menikahi Melati dalam waktu dekat! Salahkah jika kini, Ravael melakukan segala cara, agar mendapatkan maaf dari Melati, hingga mereka bisa kembali menjadi suami istri?

Di tahun kelima pernikahan tanpa hubungan suami istri, sebuah pesan teks tentang suamiku yang meninggalkan duniawi dan saudara perempuan angkatnya yang sedang menginap di hotel muncul. Detik berikutnya, foto pribadiku yang mengenakan pakaian seksi untuk menggoda suamiku, tetapi ditolak dengan dingin, terkirim ke grup obrolan kerja. Grup obrolan kerja itu penuh dengan sarkasme, [Awalnya, berusaha mati-matian memaksa menikah dengan Pak Jason, Pak Jason menjadi biksu untuk melindungi kepolosannya, sehingga dia harus berpisah dari kekasihnya.] [Pak Jason menahannya selama lima tahun, wajar baginya untuk kehilangan kendali atas emosinya dan kembali bersama kekasihnya.] Ayah yang sakit parah meninggal karena syok, tetapi suamiku bahkan tidak menghadiri pemakaman. Malam itu, aku berlutut di depan Ibu Jason dan mengajukan perceraian. “Awalnya, kamu bilang aku adalah jodoh Jason, pernikahan kami akan memberinya masa depan yang cerah, jadi kamu rela membayar biaya pengobatan yang sangat mahal dan menyetujui perjanjian lima tahun denganku.” “Sekarang waktunya telah tiba dan kamu harus melepaskanku.”

“Camille, I’ll love you forever!” Jameson let out a low, agonized growl. Just as he was about to climax, his phone suddenly began to buzz. He ignored it, of course. Now was hardly the time. However, his phone lit up again. The moment he saw the text on the screen, his body froze. Camille heard him answer the call. “Hello?” In the deep silence of the night, the voice on the phone cut through the stillness, clear and unmistakable. “Jameson, did you know that Sylvia—” Jameson switched languages and cut in with a sharp command, “Keep it down. It's not a good time.” The other person switched languages too, though he was still loud. “The hospital results came in. Sylvia is in the final stages of cancer. She only has a month left! Her last wish is to become your wife. Can you grant her that before she passes?” Jameson’s expression changed immediately. “What?! Wait for me!” He ended the call and turned to Camille. “Camille, something urgent came up. I need to step out for a bit. Be good and stay home. I’ll be back after you’ve had some sleep.” Before she could respond, he rose to wash up, changed his clothes, and left without looking back. Moments later, her phone buzzed. Sylvia: [Camille, you lost. I told you—Jameson has always been mine.] Right above it was a message from three days ago: [If I tell him I have cancer, do you think Jameson will leave you and come to me? I bet he will.] Camille’s gaze slowly shifted from her phone screen to the open bedroom door. What Jameson did not know was that she had already picked up a new language. She understood every word of that call. After a long moment, a faint, bitter smile appeared on her face. “Yeah, I lost...”

My best friend's brother and I have been dating for half a year, and she has no clue. My best friend drags me out on Christmas for a singles' night out. Unexpectedly, we see her brother, Chris Lambert, holding hands and kissing a girl under the fireworks. "Damn, Chris finally got the school belle!" She looks thrilled and pulls me forward to say hi. Chris awkwardly rubs his nose and introduces me to his girlfriend, "This is my sister, and the one beside her is… sort of like my sister too." I smile silently. We have held hands and kissed, yet now, I am just sort of like his sister.

I am Charles Grant’s crush, and everyone said that he was really loyal to me. But on our third wedding anniversary, I found out that he had gotten a replacement for me. They even had a three-year-old child. I caressed my belly and tore apart the pregnancy report that I had brought to give him as a surprise.

When the gas cooker exploded and Sharon Milton was close to death, only her five-year-old son, James Collins, was at her side. Her spirit stood next to James and looked at him as he sobbed and called Sean Collins. He begged Sean to come home and save his mommy. However, Sean only scolded him and told him not to lie like Sharon before hanging up. James wiped the tears from his eyes and called 911. When the ambulance finally arrived, Sean appeared and stept in. "Daddy, Mommy is bleeding out and needs the ambulance. Please don't take it from her!" "You little liar. Looks like your mom hasn't taught you very well. Step aside! Riley is due. She needs this ambulance more than Sharon!" James's eyes had turned red due to all the crying, but Sean pushed him away and left without even taking a look back. He got into the ambulance with Riley in his arms. "Daddy... Daddy! Please save Mommy!" James sobbed as he chased after the ambulance, but he didn't see the speeding truck that was heading towards him. Sharon shouted her son's name and wanted to push him away, but there was nothing she could do. She could only watch as James was run over by the truck. Beneath the wheels, there was a pool of blood spreading across the ground. Sharon was about to lose her mind. Over the past years, Sean had abandoned Sharon and James countless times for Riley Winston and her daughter. Whenever Sharon and Sean had an argument about this matter, Sean would always just say that he was repaying Riley's father for saving his life. Sharon just felt that Sean didn't know what he was doing. What she didn't expect was that he didn't care about her and James's lives at all. Sharon felt that she was the one who killed James. Her heart ached as she took her last breath. If there was another life, she just wished that she had nothing to do with Sean.