The Moon Is Beautiful Isn't It Response Mga Nobela at Kwento

aniya at bahagyang tumawa. Umupo siya sa tabi ko. Tumingala siya at nakangiting pinagmasdan ang kalangitan. “The moon looks beautiful,” wika niya. “Pero mas maganda ang nasa tabi ko,” dagdag niya at lumingon sa akin. Nagulat ako sa sinabi niya pero hindi ko pinahalata. Natawa na lang ako para hindi masyadong nakakailang. Umiwas ako ng tingin at itinuon ang atensyon sa basong hawak ko.

Payapa ang gabi ngunit maingay ang kabahayang ito. The moon shone bright at the night sky full of stars shining like precious gems. The sky looked wonderful and majestic. Kung hindi lamang dahil sa nararamdaman ko ngayon ay baka mas na-appreciate ko pa ito. Sa totoo lang ay hindi ko alam ang mangyayari. Ngayong napangalanan ko na ang nararamdaman ko, ano na ang sunod? By the looks of it, maraming umaaligid sa kaniya at may posibilidad na mas mapansin niya sila kasi ano naman ang mapapala niya sa akin? Sa akin na boring at stiff? Sa akin na hindi naman lumaki sa mundo niya?

Nasaan ang buwan? "Sinong hinahanap niyo?" aroganteng saad ng isang babae mula sa aming likuran. Pakarinig ko pa lang ng boses, I knew who it is. Sino pa ba kundi ang buwan, si Luna. "Hi." I greeted her and looked towards her location. Then, upon seeing her, I was mesmerized by her beauty again. Her charm tripled. Mas matindi ang lumalabas na aura sa kanya ngayon. I knew she is a divine but now, she looks like a real deity. She is wearing a white dress that extends to the ground, covering her being. Her hair is flowing with the wind. Her eyes are shining in the beautiful shade of brown. Angelo and John were both stunned. Hindi makagalaw at makareact sa nasaksihan nila. This is their first ti