The Sunset Is Beautiful Isn't It Novels & Stories

"Sa tingin mo, bakit mas maganda tingnan ang sunset kaysa sa sunrise?" Tumingin rin siya sa sunset. Ngunit ewan ba niya kung bakit sa kabila ng kagandahan nito, hindi niya itong magawang tingnan ngayon. "Bakit?" Binalik niya ang tanong. "Kapag nawala ako lagi mo lang akong tingnan sa sunset na iyan. Huwag mo akong iyakan, isipin mong umiiyak din ako kapag ginawa mo yan. Huwag mo rin isipin na nawala ako, dahil lagi lang akong nandyan sa tabi mo."

MATAPOS namin'g kumanta ay sabay namin na pinanood ang sunset. This is the reason on why I love beach. The sunset and the sunrise helps me to feel relieved. Magkatabi kami sa dalampasigan habang nakahilig ang aking ulo sa kanyang balikat. "Damon." "Hmm?" "Kung wala ba si Allison, may chance ba na matututunan mo akong mahalin?"

Nagkukulay lila na rin ang ibang bahagi ng kalangitan. “It’s beautiful…” I uttered. “Yeah…” Napatingin ako kay Ja na mataman na nakatingin sa akin. “I mean the sunset.” “I know. I can see the sunset in your eyes, Lyn. Your big round eyes, with their cognac lenses, reflected the beauty of this life.” I can’t.

masaya niyang usal at ibinaba na ako. "Anong ginagawa natin rito?" tanong ko. Itinuro niya naman sa akin ang papalubog na araw, napatulala naman ako dahil sa ang ganda nitong tingnan. "Maganda ba?" tanong niya na hindi ko naman sinagot at nanatiling nakatingin sa papalubog na araw. "Wow! Sunset!" Narinig kong usal nang humihingal na si Sofia.

ngingiting ani nito pagkarating nya sa mesa na inuupuan namin, dala dala ang apat na cup ng ice cream. Ngumiti naman ako habang tumatawa naman sa tuwa ang dalawa "sige na kainin nyo na yan pagtapus nito pupunta tayo sa seashore manunuod tayo ng sunset, gusto nyo ba Yun?" Nakangiting tanong kong sabi sa kanila na nagpalapad sa mga ngiti ng mga ito. "Yey! Sunset" ani ni rain, halata sa boses at mukha nito ang saya at excitement.

Katulad ng kung paano mo ito igaya sa mga tao, ang mundo ay puno ng pagdadagdag na hindi mo mawari. Aalis ang sunset, dadating ang sunrise para sabihing may bago na namang pagsubok, problema at pag-asa na darating. Lulubog ang sunset dahil ito ay nagsasabing sa kalagitnaan ng unos, pighati at maraming nangyayari ay aalis din sila sa tamang panahon. My butts hurt upon sitting the whole afternoon near the shore, maraming tao tuloy ang nakatingin sa akin habang nakatitig lamang ako sa kawalan.

"I guess you like it." Isang matamis na ngiti ang isinagot niya sa asawa saka itinuon ang mga mata sa papalubog na araw. This place is perfect for witnessing mesmerizing Maldivian sunset. At habang pinagmamasdan niya ang paglubog ng araw ay hindi niya napigilan ang mapangiti. Watching the sunrise and sunset with the same person was really one of the best parts of her life. She will treasure it until her last breath.

It made me believed more that he's not as evil as people think he is and he's not worse like what he told me back then. "Sunsets just end the day, not your life. It tells you to rest for you have done lots of things during the day. It gives you the time to regain your energy, your strength, and your will to face the new day. It helps you to prepare for the new beginnings and challenges in your life."

Soirye added, her voice soft as a whisper, "we can take a nap under the palm trees." I smiled, my heart overflowing with happiness. We were home. We were together. And we were going to make the most of every single day. The sun dipped below the horizon, painting the sky in hues of orange and purple, a breathtaking spectacle that usually filled me with a sense of peace. But tonight, the beauty of the sunset felt like a cruel mockery, a stark contrast to the storm brewing within me.

Nagising ako sa isang magandang umaga. Nag-inat ako habang nakapikit pa rin ang mga mata. Nang magmulat ako napangiti ako sa kwartong bumungad sa akin. Sky blue ang kulay ng dingding. Walang masyadong kagamit-gamit kundi isang side table nakapatong doon ang lampshade. Isang pandalawahang sofa. May mounted na TV sa dingding. At may masarap na Adonis sa tabi ko.