The Moon Is Beautiful Isn't It Response 소설 & 이야기

Sinubukan kong gawin itong mas malaki at tunay hangga't maaari, nang sa gayon ay mapagaan ko man lang kaunti ang mabigat na atmospera sa paligid. Ngunit kahit na sinubukan naming pareho, nakakaramdam parin kami ng hiya at mailap parin sa bawat isa. "Que hermosa es la luna" Aniya nang magsimula ulit ang katahimikan sa pagitan namin. "Que..hermo..ano?" Tanong ko "Kay ganda ng buwan" aniya at nakangiti paring tinatanaw ang buwan. Sumang-ayon naman ako sa kaniyang sinabi sapagkat ito ay tunay.

"Hey, Ms. Rochet." "Bakit mo ako tinatawag ng ganiyan?" "Hey, Ms. Rochet." Mas lalo pa niya itong diniinan. Anong nangyahari sa kaniya? He's acting awkwardly. "You shut up or I'll lick your cornetto?" "I don't have ice cream but I have..." "No. Shut up. Just tell me what' your problem?" "Into the black heavens, upon this clear night, comes the grace of white-gold moon. I was beguiled by its beauty. You are as twice as beautiful as the moon and all the stars together."

What was wrong with this woman? I was asking seriously, yet she was laughing. What an insane woman. But despite how much she annoyed me... I couldn't deny how beautiful she looked beneath the moonlight, with the city lights glowing behind her as if the entire night had chosen her to be its brightest reflection.

Humawak ito sa bewang ko kaya naman ibinalik ko ang tingin ko sa kaniya. "Look at the moon..." Utos nito sa akin kaya naman tumingin ako rito. Para bang sobrang lapit na ng buwan sa amin ngayon at nagkakaroon pa ito ng reflection sa dagat. "Ang ganda..." Naisambit ko na lamang habang nakatitig sa buwan dahil full moon pa ito ngayon. Ang buwan na lamang ang nagsisilbing liwanag naming dalawa ni Xence rito sa dagat. Ito na lamang ang nakakasaksi sa aming dalawa ni Xence.

Maamo ang kanyang mukha habang nakatingin sa akin, at ang maamong mukhang ito ay handang maging mabangis oras na kaharap niya ang mga kalaban. "I heard about the blessing of the moon will happen few days from now. I wanted to ask some questions about it." Saad ko sa kanya at naging interesado ito dahil sa sinabi ko. Kaya nagpatuloy ako. "They said, this blessing of the moon, can ward of the evil—but why is that, demons are still existing?"

Wala nang iba. "You know what? You're my moon. You're my Luna." Naka-ngiti nyang sabi na nagpa-kunot sa noo ko. Paano ako naging moon? Masyado na ba akong bilugan kaya naging moon na ako para sa kanya? Tumaba ba ako? Ano?

Bilog na bilog ang buwan at maraming nagkalat ng bituin, I wanted to smile because it was my favorite scene before but I couldn't because those memories was replaced by nightmares. "Ang ganda ng langit, 'no? Ang daming stars, ang kinang pa." I nodded and continued looking above. "But it would be more attractive if there's no stars, and moon. Just plain black sky," I told her without thinking what I was saying to her. "Huh?" She couldn't get my point. "I love it when the sky doesn't have any sparkling things on it. It was more attractive and beautiful when it's plain." "Eh? Anong nakaka-attract doon? Plain lang, parang wala naman special."

pagmamalaki ko pa sa kanya. "Seriously,babe, you are so perfectly beautiful tonight just like the moon and the stars up there," madamdamin niyang pahayag sa akin habang nakatitig sa aking mga mata at pagkatapos ay itinuro ang mga bituin at buwan sa langit. "Thank you,babe, how sweet of you, ang galing mong mangbola," tudyo ko sa kanya. "Totoo babe, anyways, look down babe, I prepared this for the two of us, I hope you like it," imporma niya sa akin.

Ang swerte naman ng babaeng yun kung sinuman siya. "You know what, she's just so beautiful like this moon. Even it's beautiful, there's ugliness behind of it." Ano kayang kapangitan ang tinutukoy niya? Tahimik lang ako. Parang gusto ko nalang siya pakinggan. Kailangan ko mapalapit sa kanya para malaman ko ang lahat.

Alam kong matalino siya pero hindi ko alam na ganito siya kalalim mag-isip patungkol sa simpleng pagsikat at paglubog ng araw. I understand her anology of the sun but I don't know the answer to her question. If only Andrea is here... Tumitig lamang ako sa kaniya. A smile crept on her lips as she gaze at the bright star in front of us. "How come the moon can't outshine the darkness of the night while the sun gleefully rule the earth with its scorching light?" Napawi ang kung ano mang pag-asang nararamdaman ko ng sabihin niya 'yon.