I Heart You My Arrogant Boss の小説・ストーリー

Ngunit imbes na sagutin niya ito ay binusalan niya ang mga labi nito at hinalikan ng sobrang tagal hanggat halos habol ng isa’t isa ang paghinga. “I love you so much, My Entitled Boss.”, walang kasinsayang pahayag niya at kasunod nito ay ang malulutong nitong pagtawa. Ang pagtawang ngayon lamang niya narinig, punong-puno ng buhay at pag-asa. Ang pagtawang patuloy na niyang maririnig, at magsisibing musika hangga’t mayroon siyang pandinig. >>>>>>>>>>>>>>>>>>> WAKAS >>>>>>>>>>>>>>>>>>>.

sagot naman ng isa, pero halatang kilig na kilig. Muntik na akong matawa. Kahit ako, hindi pa rin sanay sa bagong version ng asawa ko. Mula sa pagiging malamig na CEO na halos hindi ngumiti kahit kailan, ngayon ay parang isa na siyang devoted husband sa isang romance movie. I leaned closer to him and whispered, “Your employees are freaking out.” “I know,” nakangiti niyang sagot. “Let them. At least they’ll know I’m no longer the heartless boss they used to know.”

"What are saying? Hindi ko kilala ang sinasabi mo, at pwede ba boss kita kapag nasa trabaho pero kapag hindi magkapantay lang tayo." "Damn! Pinsan ko lang siya baby, wala akong ibang gustong makasama kundi ikaw lang." Nagulat ako noong hapitin niya ako palapit. "Ikaw ang boss sa'ting dalawa, you own my heart and everything. Hindi ko alam pero may lalo yata akong nababaliw." "Hindi ako nagseselos sa kanya pinsan mo man siya o hindi," giit ko.

"Hindi mo alam kung paano mo pinapabilis ang pagtibok ng puso ko sa tuwing nakakasalubong at nagkikita tayo" Lahat sila napatigil na sa pagkaen at nakatingin lang samin. "Alam niyo naman po kasi na may pagkasuplado itong anak niyo? Ni hindi nga po niya ko pinagaaksayahan ng panahon tingnan minsan pero thank heaven dahil in the end pareho lang po pala kami ng nararamdaman" Which is true ganyan talaga yung nangyari samin. Moody talaga kasi yan si Boss kung sa isang araw kakausapin ka niya the next day parang may nagawa kang mali.

Kaagad na yumapos ang isang kamay nito sa kan’ya habang sabik na sabik itong hinalikan siya. Hindi naman malinaw sa kan’ya kaya pilit na kumawala siya rito. “Gusto mo lang yata ako Boss dahil sa tawag ng laman. Tama po ba?” may pagka-sarkastikong tanong niya dito. “Grazie…” “Mahal niyo po ba si Ma’am Ira?” “M-mahal,” nauutal nitong sagot. “Then, mali ito, Boss!” Tinanggal niya ang pagkakayapos nito sa kan’ya at dere-deretsong naglakad palabas ng opisina.

Aware ang dalaga na sa generation na kinabibilangan niya ay uso na ang Fubu, yung tipong chukchukan lang pero walang pagmamahal. But she's confused about how his boss acts toward her. Maraming mas maganda sa kanya na pwedeng kahumalingan ng lalaki, kaya naman hindi niya ito pinag-aaksayahan ng panahon dahil wala naman siyang ibang mapapala kundi ang pangba-bash ng mga katrabaho at fans ng nyebe nyang boss outside. Oo, may fans ang boss niya since sikat siyang CEO billionaire sa buong mundo.

Hindi ko man gustong pagtalunan pa namin ito pero nagugulohan na talaga ako. Ilang beses ko itong narinig na nagbuga ng marahas na hangin mula sa dibdib. But his jaw still working hard. He's the most arrogant and most ruthless man I've ever met. Hindi nito madaling napapahupa ang puso ko kahit pa ilang beses ko pa siyang titigan. "Fuck, I'm jealous!" Malakas niyang hinampas ang manubela bago hinilot ang sariling noo.

Huminga muna ako nang malalim para kumuha ng lakas ng loob bago kumatok nang malakas sa kaniyang pintuan. "Come in." Ayon na si Boss! Ang boss kong manyakis. In English, My Boss is a Maniac. O para mas maangas pakinggan, My Boss is a bastard maniac! Angas ng dating, 'di ba? Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan at pumasok sa loob. Nakaupo siya sa kaniyang malaking swivel chair at nakatutok ang kaniyang dalawang mata sa kaniyang laptop. Sobrang abala niya sa kakaharap doon at mabilis na nagpipindot sa keyboard.

At pareho kaming natigilan na dalawa ng makita ko ang mukha nya! "J-jayson?" Tila hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. Siya ba? Siya ba ang boss ko? My Ex. Boyfriend Is My Boss?! Alam kaya n'ya na ako ang sekretary n'ya? Kaya ba pinapasok n'ya ako para ipahiya at tanggalin sa trabaho? Pero mukhang hindi rin n'ya alam na ako ang sekretarya n'ya dahil katulad ko nagulat rin ako na parang nakakita ng multo!

"Oh, alright! Is that arrogance? Siyempre, galing ka sa yaman at ngayon ay lumaki na ulo mo lalo. Who am I to tell you what a healthy attitude in the workplace is, right?" He smirked. Nakatayo na siya sa harap ng lamesa niya. Nakatingin sa akin. Ako naman tumigil na sa paglalakad at hinayaan ang malaking espasyo habang nagtatalo kami. "For sure you have better and more effective ideas about that!" I said sarcastically. "Hindi ko makita anong problema sa sinabi ko. Why are you so insulted for that boy?" "Because he's doing his job and you are intimidating him!"