My Big Bossing Novels & Stories

saad ng isa sa mga lalaki na nakasuot ng kulay itim na jacket at may kalakihan ang mata nang wala itong nakita na kahit ano sa kanya. “Bilis! Pumasok ka na sa loob. Kanina ka pa hinihintay ni Boss Rain! Malapit na siyang mainip baka hindi muna maabutang buhay ang mag-ina mo!” Tila demonyong ngisi nito na natutuwa pa na may mangyaring masama sa kanyang mag-ina. Ano pa nga ba ang asahan niya sa mga taong hired killer. Trabaho na nila ang kumitil ng buhay kaya hindi na sila makaramdam ng awa at konsensiya.

aniya at saka tumawa. Nakanganga si Chris nang lumabas sila ng elevator. Ibang-iba talaga ang mood ng boss niya ngayon! Hindi kailanman ngumiti nang ganito kalawak ang boss niya. Palagi itong seryoso at sarkastiko kapag naiinis. Kung tatawa man ito, ‘yon ay kung may iniinsulto at niyayabangan lamang ito.

Napalunok naman ako ng sariling laway. Napalingon pa ako sa ibang direksyon at saka pinaypayan ang aking sarili gamit ang kaliwang kamay. "Ang init naman. Hindi ba bukas ang aircon dito?" Mas lalo akong binanas ng makita ang pagguhit ng kakaibang ngiti sa labi nitong boss ko. Ngayon ko lang nakita na may maliit din siyang dimples. Maliit man pero bagay na bagay pa rin sa kaniya.

Naipasakay niya ang isang boss na sagad sa kaarogantehan, kasupladuhan, kaartehan at lalo na sa lahat, ang tanyag na CEO ng malaking kompanya na sinasaludo lahat ng mga empleyado. Hindi niya maiiwasang mapapangiti sa isiping iyon. Hindi naman ito nakakibo sa likuran niya, malamang ay nauubusan na ito ng laway sa kaka- reklamo. At siya naman itong si Amia Acosta na hindi nag- papadaig ni kanino man.

Subalit kailangan lamang niya magduble ingat sa isasagot. Umayos siya sa pagkakaupo saka binasa ang wari'y nanuyong mga labi at inilapag ang mga braso sa lamesa. "To be honest, Zhav, halos lahat naman kami sa kompanya humahanga kay Boss. And I’d be a hypocrite if I said I never appreciated my boss’s perfection or felt even a hint of attraction toward him. Actually, for me ha, Boss Migz is the epitome of perfection in any woman’s eyes.” Her voice carried a mix of honesty and restraint—like a confession she wasn’t ashamed of, but also didn’t plan to act on.

Nais kung tumawa pero pinigilang ko ang aking sarili. Patuloy akong nagpanggap na naguguluhan. "A-ano pong ibig sabihin n'yo? Wala po akong alam. Sekretarya lang po ako." Muling tumawa ang Big Boss, pero ngayon ay mas seryoso na ang tono. "You know… your boss Jacob Montero is a problem. And you… you're close to him. If we control you, we control him." sambit niya sa akin na seryoso ang mukha.

" Tanong ko. "Hindi na po Senyorita." Sagot nito sa akin. "Isa pang tawag mo sa akin na Senyorita, yang suot mong kurbata sa leeg mo, isasakal ko saiyo. Napakamot naman ito ng kaniyang batok. "Magagalit si Big Boss, Senyorita." Sagot nito sa akin. "Wala naman siya dito, saka wala tayo sa mansion para tawagin mo akong Senyorita, nasa trabaho tayong dalawa." Sabi ko dito.

utos sa kanya nito. "Yes Boss!" sarkastiko niyang sagot. "Umayos ka Alexandra ha? Huwag tatanga-tanga." "Hoy! Ang sama mo na talaga sa akin ha? Sino nga ulit yong anak ng big boss?" mayabang niyang tanong. "Ikaw." "Good. Now, you know." "Pero ako ang boss ng anak ng big boss." Napairap siya. Hindi talaga siya mananalo sa isa. Pero kapag nagkasapakan na ay sigurado namang kaya niya ng talunin ito.

At sino naman ang pinsan nitong fiance ng bigboss? "Oh! Fiance? Pinsan ka lang ng fiance ng bigboss at hindi ka ang boss dito kaya huwag kang mag astang boss." sumbat ko na dito. Kung hindi ko lang naisip na makakagawa ako ng malaking gulo para kay Kendrick at kanina ko pa sinampal o di kaya naman ay ipakin mismo dito ang sinasabi nitong papel niya para tumigil sa kadadada. "Aba't.."