The Odd Sisters Mga Nobela at Kwento

Para kasing malungkot ang boses n'ya eh. "A-ah wala lang to." Tumango nalang ako at nagkibit balikat. Nang umabot na kami sa boutique nakikita kong kanina pa parang wala sa sarili si Hera nagkibit balikat nalang ako at umupo. Binigay na sa amin ang brochure para sa mga wedding dress. Nagsimula na akong pumili habang si Hera naman turo lang nang turo. She's really weird right now. Does she have a problem? She's really not in her usual self.

Narinig naman nila ang bulong-bulongan ng mga tao sa paligid nila. “Ibig sabihin, sila ang Wang Brothers? ‘Yong kambal?” Wika ng isang babae. “Kapatid mo pala sila?” Tanong ng isang kasama niya. “Pero bakit hindi ka nila kilala?” Muling tanong ng isa. “H-hindi sila ang mga kapatid ko! Nagpapanggap lang sila!” Sigaw ng babae. “Sandali, tawagan ko ang Daddy ko para mawala na ang mga taong ‘yan!” Galit na wika niya, habang kinuha ang kanyang phone.

Napakasakit. Biglang bumukas ang shop ni Gabby at bumalik si Andi sa loob. Kabababa lang nito ng cellphone niya at malapad ang ngiti sa mga labi nito. "Kayong dalawa, itigil n'yo na iyang drama n'yo. Mag-ayos kayo!" "Why?" Gabby asked, kunot agad ang noo nito. "Because we're going out tonight, girls! Magc-clubbing tayo!"

Nakapikit ito habang nakasandig sa headrest at mahigpit na hawak ang kanyang nanginginig na kamay. Paano ba siya nalagay sa sitwasyong ito? Nagpaalam lang naman siya sa abuela niya na may bibilhin lang. Why now her sister's husband claiming her as his wife? Magkamukha sila, oo, pero malaki ang kaibahan nila ni Lara. Sa buhok at tangkad pa lang, magkaibang-magkaiba na. She has a long wavy black hair, while Lara has dark brown straight hair. She is five feet six inches tall, while Lara is five feet seven inches tall.

Just by looking at it, para tuloy hindi kami magpapakasal sa huwes dahil sa engrandeng disenyo. Agad napako ang paningin ko sa kakapasok lang sa opisina. Si tita Marion at tita Sarah pala ang dumating. I heaved a sigh habang sinusundan ng mga mata ko ang mga kaibigan kong walang ibang ginawa kundi ang asarin ako. "Dude! I still can't believe it!" Wika ni Brian habang may nakakalokong ngisi sa labi. "Pwes maniwala ka na." Nakahalukipkip kong sagot dito.

biglang singit ni Jared sa seryosong kwentuhan ng matatanda. "Jared, don't interrupt us—" "I need to know the truth, Dad!" Lahat sila ay natahimik. Napasiksik naman ako sa dulo ng upuan at iniwas ang tingin sa kanya. "Where the hell is Olivia? Siya ang pakakasalan ko, hindi ba? Bakit si Carmela ang dumating doon?!" Maarteng napairap si Tita Geraldine, ang ina ni Jared. “Magkamukha naman sila ni Olivia. Well, except nga lang sa buhok. So anong problema roon?"

“Actually, gusto ko na rin mag-sorry ulit. Last time sa coffee, bigla kang umalis. Feeling ko may nagawa akong mali.” “Wala kang mali.” “Siya ba?” tanong niya. Hindi ko agad nasundan. “Yung babae sa mall. Si Luna.” Nag-alangan siya, pero tumuloy pa rin. “She’s your sister-in-law, right?” Tumigas ang hawak ko sa paper bag. “Oo.” Tumango siya. “Sorry. Hindi ako nangingialam. Pero babae rin ako. Alam ko itsura ng taong hindi alam kung may karapatan ba siyang magselos.”

I just also realized na panahon na rin siguro para tumigil ako na hanapin siya at ang pagsisi sa sarili ko tungkol sa mga nangyari, hindi lang naman kasi ako ang nagkamali sa aming dalawa dahil hindi naman mangyayari ang lahat kung hindi niya ginustong makasal sa akin. “One of my amigas told me that she saw your wife,” balita sa akin ni Mommy na basta na lang pumasok sa opisina ko at naupo sa couch. Nang dahil sa sinabi niya ay hindi ko naiwasang mag-angat ng tingin kahit pa abala ako sa ginagawang business proposal para sa isang big investor ng company. “She’s with another man, an old man rather!” iritadong sabi ni Mommy sabay irap ng mga mata niya, “Talagang sa America pa nagkalat ng kalan

Bawal talaga kami. Stepsiblings kami sa papel. Nang magpakasal ang ama ko kay Elowen Valtieri para tapusin ang duguan na gyera ng dalawang mafia family, biglang naging "pamilya" kami. Pero simula pa lang, alam ko na—hindi kapatid ang tingin niya sa akin. May iba. May something na bawal, madilim, at nakakabaliw. Flashback ako sa limang taon na nakaraan.

Obviously, napipilitan lang naman sila na humingi ng pabor sa akin. “Cut this b*llsh*ts! Huwag na tayong magsara ng oras dito. Anytime ay darating si Mom!” hysterical sa pagsasalita ito. At dahil sa nabanggit nito ang Ina. Nag-corious tuloy ako. “Please join us. We are in desperate need of you right now. Simply join us to choose what to prepare for supper. You can see that no one is here. “All of the maids had the day off,” Gaven stated.