Blindfolded Wife Novels & Stories

Agad namang humarap siya sa nag salita. "Hi." Bati nito. "And this is my wife Yasmin." Turo nito sa babaeng kasama. " And im Blake her handsome husband." Pagpapakilala nito na kinangiti niya. Tumingin siya sa babaeng maganda. "Hey." Magiliw na bati niya pabalik sa kausap.

natutuwang ani ko na may halong pagbabanta para sa mga makakarinig na ka-meeting ni Blake. "You heard my wife, kaya kung sinuman ang magtangka na pabagsakin ako be careful kasi mananagot kayo sa asawa ko." buong pagmamalaking saad ni Blake. Pansamantalang tumahimik ang kabilang linya pero rinig ko ang mahihinang yabag. Mukhang lumayo si Blake dahil tanging yabag nalang niya ang naririnig ko.

Si Blaine ay hinayaan na lamang ang asawa, huminto siya para magbigay galang sa ina. "Good afternoon, Mama," bati niya sa ina sabay mano. Hindi tinugon ni Claudia ang pagbating iyon ng kaniyang anak. "Bastos talaga 'yang asawa mo, walang respeto! Akala mo walang nakita, ni hindi man lang bumati!" galit na sabi nito sa anak. "Ma, hindi totoo 'yan. My wife is very respectful, hindi ka lang niya nakita, unawain mo na lang, may pinagdadaanan siya ngayon," pagpapaliwanag ni Blaine sa ina.

“Wife?” Sa gilid ng mata nito— may kislap. At dahan-dahan— isang patak ng luha ang dumaloy. Nanlaki ang mata ni Ethan. “Amara…?” Hindi siya agad nakagalaw. Parang natigil ang mundo. “Wife…” nanginginig niyang bulong. “Umiiyak ka…” Hindi na niya napigilan ang sarili niya. “Amara… naririnig mo ako?!”

Animo'y nagpapa-kyut. "Focus," she mouthed to her husband. Lumawak lang naman ang ngiti nito saka nagbalik sa harapan. Gaya nila'y nandoon din ang mga kaibigan nila at kasamahan sa kanilang programa, taimtim din itong nagdadasal at doo'y nakikisaliw sa musikang pang-samba.

Sobrang gulo at kalat, tila dinaanan ng isang malakas na bagyo ang silid na dati ay payapa. Anong nangyari? Bakit ganito? Dumako ang tingin ko sa kama namin. I saw my husband, Ashton, sitting there looking at me with his bloodshot eyes. Punong-puno ng sakit at galit ang kaniyang tingin. Ano ba’ng nangyari?

First installation of A Wife's Grief Series WRITTEN BY MissteriousGuile A WIFE'S SORROW CHAPTER 10 ROSEGAIL'S POV "Stand up! Why are you begging for this guy you didn't even know!?" My mom shouted. I close my eyes, hindi naman siguro nila ako itatakwil kung malalaman nilang nagsisinungaling lang akong may amnesia right? Looking at my husband begging, hindi ko kaya. I love him so much. Hindi ko kayang panoorin na nagkakagano'n siya. If hindi lang ako nagpapanggap at tinanggap siya ulit sana hindi ito mangyayari. This is all my fault.

"Na hindi ko raw iyon gusto." Nang wala akong narinig na reaksyon mula sa kanya ay nagpatuloy ako. I want to release all of these while she's drunk. Hindi naman niya maaalala ang lahat ng 'to bukas e. "I know... It sounds crazy. I know. Dahil sino ba ako noon? I was that crazy husband who kept on blaming my poor wife and demands her to divorce me. Ako ang taong 'yon. That pathetic husband who did nothing but to hurt his wife until I pushed her behind the edge and forced her to fall off the cliff."

Hindi naman sa naghahangad ako na si Don Armando ang maging asawa ko ngunit ewan, hindi ko maipaliwanag kung ano bang dapat kong maramdaman ngayon. “O sige na, Hija. Magpahinga ka na muna at saka na kita ipapakilala sa apo ko kapag pinirmahan na rin niya ang Marriage Contract niyo.” END OF FLASHBACK Hanggang ngayon ay hindi nawawala ang malakas na kabog ng dibdib ko. Hindi yata ito mawawala hanggang sa hindi ko nakikilala ang apo nina Don Armando. Wala naman akong nakitang mga litrato sa salas nila kundi mga pictures nilang mag-asawa kaya wala akong ideya kung anong itsura ng “asawa” ko.

Hindi man siya masyadong naniniwala sa mga pamahiin ay hindi pa rin niya naiwasan ang maniwala kahit paano dahil sa may pangamba talaga siya na nasa panganib talaga ang kaniyang asawa. ALA-UNA na ng madaling araw ngunit hindi pa rin magawang antukin ni Martha kaya naman nakatayo lang siya sa pintuan ng kanilang kubo habang nakatanaw sa malawak na dagat. Nababagabag ang kaniyang puso at kahit ang malamyos na tunog ng paghampas ng alon sa dalampasigan ay hindi iyong kayang pakalmahin.