Isang napaka-espesyal na piraso ng sining ang 'Uwi Na Ako', at isa sa mga pinakamalaking factor na nakakaapekto dito ay ang setting. Ang setting ay naging isang mahalagang elemento na nagdadala sa atin sa ambience at kultura ng mga tao sa Pilipinas. Mula sa simoy ng hangin sa mga kalye hanggang sa mga tunog ng mga jeep na dumadaan, ang bawat detalye ay nagbibigay ng konteksto sa mga karanasan ng mga tauhan. Sa mga eksena kung saan sila ay naglalakad pauwi, ang mga mata ng mga karakter ay puno ng alaala at masakit na nostalgia, madalas silang nauwi sa mga pook na kanilang kinalakhan na puno ng kahulugan. Ipinapakita nito kung paano ang mga simpleng bagay, tulad ng mga sariwang prutas sa tabi ng kalsada o ang mga ordinaryong bulwagan, ay may malalim na koneksyon sa mga tao at sa kanilang mga kwento.
Dito, ang setting ay nagbibigay-daan din sa mga tema ng pamumuhay at pakikitungo. Makikita mo na ang araw-araw na buhay ng mga tao mula sa mahihirap na pamayanan ay madalas na puno ng pagsubok at sakripisyo, ngunit subalit may mga pagkakataon ng kaligayahan at pagkakaisa. Ipinapakita ng setting na ang mga simpleng interaksiyon, tulad ng pag-uusap sa mga kapitbahay, o mga masayang pangyayari sa pista, ay nagbibigay ng liwanag sa mga masalimuot na hamon ng buhay. Sa huli, naiipon ang lahat ng ito sa isang mabigat ngunit makabuluhang mensahe na nagpapaliwanag kung paano ang ating mga tahanan, kahit gaano man ito kaliit, ay mayroon pang dulot na kahulugan sa ating pagkatao.
Ang setting ng 'Uwi Na Ako' ay hindi lamang isang backdrop kundi ito ay bahagi ng kwento mismo, tila baga ang bawat tawanan, luha, at simpleng galaw ng mga karakter ay naisip o nabuo dahil sa mga lugar na kanilang tinatahak. Bawat hakbang pauwi ay isang pagbabalik sa kanilang mga ugat, at dito talaga makikita ang galing ng kwento sa pagpapaabot ng damdamin sa mga mambabasa.