The Office Blind Date Manga Mga Nobela at Kwento

tila nawalan ng pag-asa si Shimada-senpai and just looked at me blankly. Seeing that reaction on his face almost made me want to grab his chin to kiss him but I stood up and controlled myself before I could literally do it. Because if I did, it means it was my loss. “Guess… this is goodbye? Though we will still be seeing each other tomorrow. After you meet with that Fujiwara-san, I’ll leave,” I said and grabbed my things and left the office as if nothing happened again. Maybe I was imagining it but I caught a glimpse of him trying to reach out his hand to me and call out my name but I refused to acknowledge it and pretended that I didn’t notice that.

Mula sa mezzanine glass sa itaas, isang junior associate ang nagtanong kay Rica, “Si Sir Seiichi ba ‘yon na... nag-suggest ng boba date?” “Mm-hmm,” sagot ni Rica habang nagta-type. “Kawashima Defense Strategy: confuse the enemy with emotional vulnerability.” At sa group chat ng admin team, Tanya: Confirmed: Boss Presinto nagpakumbaba. Carl: Code Red. Romance is now canon. Maricel: Someone print the wedding menu. Pero para kay Cesca, it wasn’t about what the others saw. It was about what she heard. Because for the first time, Seiichi Kawashima wasn’t just her boss.

Kung tama ang hula niya, ang blind date ni Brielle sa pagkakataong ito ay si Diana. Nag-ayos si Flor ng blind date para sa kanya kasama ang isang matandang lalaki habang nag-aayos din ng blind date para sa sarili niyang anak na babae kasama ang pinakaprestihiyosong lalaki sa lipunan ng siyudad. Sa isang hindi inaasahang pagkakataon, nakasalubong ni Janella si Brielle. Dahan-dahan niyang ibinalik ang tasa ng kape sa platito dahilan upang tumunog iyon. Tumingin siya sa lalaki, habang ang tingin ay nakatuon dito.

I even thought it was his way of charming people around him. “Anyway, I’m happy for you, Miss Hiraya. You deserve all the blessings in the world.” “Raya na lang. We’re friends, aren’t we?” “Raya, it is.” Mika’s smile widened. ISINUBSOB ko ang sarili sa trabaho na halos hindi ko namalayan ang paglipas ng mga araw. Hugo would call me every day, and I had to report what was happening in the office. Aside from that, nothing more. Everything was strictly about business.

Kagaya ngayon alas tres pa lang ng hapon pero inip na inip na siya. Umalis siya sa bintana at naglakad papunta sa adjacent door na nakita niya. Hindi niya pa iyon napapasok simula nang dumating siya dito. Sinubukan niyang pihitin ang ang seradura at ganoon na lang ang tuwa nang bumukas iyon. Tumambad sa kanya ang isang opisina. May mahabang office table at swivel chair. May maliit na sala set at mga floor to ceiling na bookshelves, mayron ding dalawang file cabinet, mini ref at computer. Namamangha siya sa ganda niyon. Carpeted ang sahig kaya lumulubog ang paa niya habang naglalakad papunta sa office table. Naupo siya sa sa swivelchair at pinaikot iyon. Napansin niya ang isang photo frame na

Mukhang wala silang balak umalis hanggang hindi ako pumapayag. “I’m excited for the blind date! Your date will surely enjoy it,” nakangising sambit ni Ms. Juliana bago kumindat pa sa akin. Nailing na lang ako dahil para namang maba-bother si Juago roon. Napatawa pa ang Mommy niya. Nakita ko si Juago na papasok sa loob habang buhat-buhat si Maverick. Maverick is smiling widely at mukhang hindi naman nila narinig ang tungkol sa sinasabi ni Ms. Juliana at Mrs. Precillias.

“Cancel all my appointments today.” Pagkatapos noon, kahit mabigat sa loob ay lumabas siya ng opisina para tagpuin ang babaeng sinasabi ng kanyang lola. Hindi niya akalain na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin ito sa blind date kahit pa hindi siya interesado. Pagdating niya sa restaurant na ibinook ng kanyang lola ay nakita niyang naghihintay na roon ang babaeng katagpuin niya. Malawak itong ngumiti ng makita siya sabay lahad ng palad.