No Longer Human Manga Novels & Stories

Nasa studio si Hiraya, gumuguhit ng pinakabagong kabanata ng kanyang comic. Ang mahaba niyang asul na damit ay lalong nagbigay-diin sa kanyang makinis at maputing balat at payat na katawan. Pumasok ang liwanag ng hapon sa malalaking bintana, nagbibigay ng malambot na liwanag sa kanyang anyo. Tahimik at elegante siya, at ang kanyang napakagandang mukha ay naglalabas ng marangal na aura.

Ang kaniyang balat ay nagiging berde kapag nagiging humanimal siya. Mabuti na lang at kinupkop ka ng mga madre kung hindi mag-isa ka sa ere. Salamat sa pagtanggap ng aking paanyaya dahil paniguradong hindi ka magiging taya basta ba galingan mo. Nang magwagi ka rito sa eskuwelahan ko. Mimay Gomez, 14 Half Human, Half Eagle Special Abilities: •matalas ang kaniyang mga mata na kahit malayo ka pa ay makikita ka niya

Isang walang katapusang madugong aura ang bumalot sa maliit na bansa ng Japan na parang lason na ambon. Tumawa nang malakas si Shura Spiderwoman. “Tao, sa tingin mo ba iisa lang ang Aoda Sasaki? Sasabihin ko sa’yo ang totoo. Ang mga banal na panginoon mula sa sampung pinakamalaking shrines sa Japan ay pawang mga miyembro ng Shura tribe. Sa lalong madaling panahon, ang Shura tribe ay makakabalik na sa mundong ito. Pagdating ng panahon, ang mga tao ang magiging baboy na kakainin namin. Hahahaha!”

taas kilay kong tanong. "Ateng! Ito ay limited edition na Yaoi manga, hindi ko alam na dito pala ako makakahanap ng R-18 manga. I think my life complete."hindi maitago ang saya ni Julian habang binubuklat sa aking harapan ang naturang libro.

sagot ni Inay. Tumango na lang ako at hindi na nagreklamo. Kung ako ay tawag nila sa akin ay si Miss Manananggal, si Inay naman ang Reyna ng mga Aswang. Bakit? Simple lang ang basehan nila. Una, hindi kumakain ng luya si Inay. Nagsimula iyon nang may nag-alok sa kanya ng tinola na may maraming luya, tinanggihan iyon ni Inay dahil sa malalang ulcer niya. Pero sa mata ng mga tao dito, ang pag-ayaw sa luya ay katumbas ng pagkakaroon ng mahabang dila at pagnanasa sa dugo.

“Parang naririnig ko iyan kay Reus.” “Oo! Isa siyang babaeng gangster sa Japan. Ang sabi nila may busilak na puso daw iyon,” nakangiting kuwento ni Jessica. “Kaya lang bigla nawala si Black Butterfly sa Japan at hindi na nakita kahit kailan.” “Jess? Ano’ng title na manga ang binabasa mo?” Ang manga ay isang komiks sa Japan. “Hindi manga ang binabasa ko! Totoo iyon!”

Ang sweet ng asawa ko. Pero pag-naiisip ko na naman ang itsura niya ay hindi ko talaga mapigilan na tumawa. Nagsimula na siyang kumuha ng isang hiwa ng manga. Hindi naman ito maasim na manga. Paborito ko nga ang ganitong klaseng manga. Good thing may ganito palang namumunga dito sa paligid namin. “Hmmm…” Napatingin ako kay Luther. I was expecting his sour face, but instead, relaxed ang itsura niya at parang nag-e-enjoy pa.