Type Manga Novels & Stories

Nang matapos ako pakiramdam ko nanghihina ako. “Malapit na tayo. Ano gusto mo iuwi muna kita then lalabas ako ulit..” narinig kong tanong nito. Nakapikit na kasi ako pero hawak ko parin ang sinukahan ko. “Gusto ko ng manga na hilaw tapos bagoong na maanghang..” sagot ko dito. Narinig ko na tumawa ito pero hindi ko na pinansin pa. “Alright i will find it and buy it for you..” sagot nito ngumiti ako at nag pasalamat.

Dinala ako ni Manang Sonya sa ilalim ng punong manga, may mahabang upuan dito at mesa na gawa rin sa kawayan, inalalayan niya akong umupo. "Gusto mo bang kumain ng prutas?May hinog na saging at manga ako doon," alok niya. "Salamat Manang,mamaya nalang ho siguro busog pa ho ako." Nilibot ko ang aking paningin.Isang malawak na tanawin at napalibutan ng mga puno ng manga at nasa gitna ang bahay-kubo ni Manang Sonya hindi ko ma tantiya kung gaano ka lawak ang lupain. May mga alaga rin silang manok at itik na pagala-gala dito sa kanilang bakuran. Sa likurang bahagi ng kanilang bahay ay may garden ng mga gulay. Wow! Ang ganda bukid na bukid.Ang ganda sa mata ang maberdeng paligid. Nahinto ang akin

“Parang naririnig ko iyan kay Reus.” “Oo! Isa siyang babaeng gangster sa Japan. Ang sabi nila may busilak na puso daw iyon,” nakangiting kuwento ni Jessica. “Kaya lang bigla nawala si Black Butterfly sa Japan at hindi na nakita kahit kailan.” “Jess? Ano’ng title na manga ang binabasa mo?” Ang manga ay isang komiks sa Japan. “Hindi manga ang binabasa ko! Totoo iyon!”

taas kilay kong tanong. "Ateng! Ito ay limited edition na Yaoi manga, hindi ko alam na dito pala ako makakahanap ng R-18 manga. I think my life complete."hindi maitago ang saya ni Julian habang binubuklat sa aking harapan ang naturang libro.

“Wala pa ba siya?” Narinig ni Tori ang matigas na pagbigkas ng wikang Tagalog. Sa nanlalabong paningin ay naaninag niya ang pigura ng matangkad na lalaki na may singkit na mga mata. Ang tindig nito ay parang lumabas sa Japanese Komiks na kinahihiligan ni Polaris. Ano ba ang tawag doon? Anime? Para itong bida sa Anime lalo pa’t singkit din ang mga mata. Bagay na bagay sa kaangasan na meron ito.

ngumiti lang ako bago nagpatuloy. "May itatanong lang po ako, okay lang po ba?" "Oho naman, ano ho ba yon?" "M-meron ka po bang alam na.. ...na nagde-deliver ng manga po? Yung bagong pitas po sana" "Bakit po ma'am?"

Nakita naman ni Uragon ang pinunong kawal si Hiraya sa bahagya nitong pagtawa kaya tinapik niya ito. ‘’Ikaw ikalawang punong kawal Hiraya, ayusin mo ang iyong gawi’’ seryosong wika ni Uragon at mabilis tumikas ng tindig si Hiraya. Bandang huli ay nanalo si Manawari sa debate at siya ang pinanigan ng mayorya sa konseho na dumaan sa botohan.

Another picture of his mother and him. I looked around his room and I noticed something, his room looks like a room of a boy and not the room of someone like Trace. I saw the posters of One Piece and Naruto. It seems na mahilig si Trace noon sa mga anime. I saw other posters too, his favorite band, probably; Thirty Seconds of Mars, Simple Plan, Linkin Park, and Imagine Dragons. In one part of the room, I noticed a stuffed toy of Doraemon that made me smile. Childhood memories made me miss home.

Maganda at sexy naman ako at hindi sya gwapo. Gamit ang isang nyang kamay ay kinuha nya ang akin upang ipulupot iyon sa batok nya. Awkward man ay wala na akong nagawa kundi ibigay iyon sakanya. Kukunin pa nya sana ang isa ngunit ay nagprotesta na ako. "Teka! Kaya ko naman!" "Good. Akala ko tatanga tanga ka nanaman eh." Aniya. Ang yabang talaga!

sagot ni Inay. Tumango na lang ako at hindi na nagreklamo. Kung ako ay tawag nila sa akin ay si Miss Manananggal, si Inay naman ang Reyna ng mga Aswang. Bakit? Simple lang ang basehan nila. Una, hindi kumakain ng luya si Inay. Nagsimula iyon nang may nag-alok sa kanya ng tinola na may maraming luya, tinanggihan iyon ni Inay dahil sa malalang ulcer niya. Pero sa mata ng mga tao dito, ang pag-ayaw sa luya ay katumbas ng pagkakaroon ng mahabang dila at pagnanasa sa dugo.