The Skeletal System Chapter 5

Society was built by the strong to appease their beliefs...They surrounded the world with barriers....but what if this perfectly accepted world goes through a sudden change...What if GOD DECIDES TO DROP A STONE.....The society is destroyed to its core. A man trying to survive in these ravaging times, for himself and his family... yet unable to control his life...WHAT IF FATE DECIDES TO THROW A STICK..WILL HE TAKE IT? What happens next.......Well, read the novel.

Su Lan was what people called a hermit. In her life she had no goal and no motivation whatsoever. Her life goal was to live a normal life and favorite pass time was to eat, sleep, and play on her computer. But everything changed when she accidentally pressed an ad of an online game. The next thing she knew her life changed. One pit after another waited for her to fall. Until even with her gentle nature she finally flipped out as she declared to fight her way to get her hermit....cough cough...peaceful life back.

นายหัวอัสลานผู้อุปากระมาหยา ตอนนี้ อายุ 19-20 ปี เรียนจบ ม.6 แล้ว ตลอด 5 ปีที่อุปการะไม่เคยไปดูนอกจากส่งลูกน้องไปดูแลให้การศึกษาดูแลอย่างดี แต่เขาไม่ชอบเด็กเลยส่งไปอยู่กับแม่นมในสวน จน 5 ปี ไม่เคยเห็นหน้าจนเกิดอุบัติเหตุทำให้ได้เห็นหน้ากัน และพอเห็นหน้าดันหลงชอบเด็กในอุปการะคนนี้เข้าอย่างจัง แต่หารู้ไหมคู่แข่งบานเลย หัวกระไดบ้านไม่แห้งตัวเองก็หวงจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง คู่แข่งตัวเป้งคือ นายหัวใหญ่ เจ้าของบาร์และเจ้าของร้านที่มาหยาเช่าร้านขนมอยู่ “หนูชื่อมาหยาจ้ะ หนูชอบทำขนมแล้วอยากจะมาขายขนมที่นี่ได้ไหมจ้ะ” “ได้ซิ ฉันคิดค่าเช่าเธอเดือนละ 3500 จ่ายล่วงหน้า 3 เดือนสัญญาเช่าซื้อให้ 2 ปี เธอตกลงไหม”ความจริงค่าเช่าที่เดือนละ 40000 บาท แถมสัญญาเช่าปีต่อปี แต่นายหัวใหญ่ที่อยากจะเห็นหน้าเด็กคนนี้ทุกวันก็ยอมลดทุกอย่างแถมโปรโมชั่นให้เด็ก ม.5 ที่น่ารักคนนี้ เอาแซ่นายหัวใหญ่ผู้เปย์ก่อน นายหัวอัสลานผู้อุปการะ ใครมันจะชนะใจ มาหยาได้กันนะ

As the tittles says, I summoned him, expecting to be loved, worshipped, taken care of. What I received was a spanking to my bum and a scolding for my attempts. But I did win a daddy, a really strict one that I would always choose no matter what. This is our story. Warning this is a cgl story, filled with fluff. Apologies for any misspelling and grammar mistakes.

Three hundred years ago, the vampires took over the world, they became the ones in charge, they pushed the humans down and classified them into colours. My name is Katie, I'm code blue, also known as a little, I'm a vampire now, I've been here since the beginning, I saw my friends getting picked and chose, but I stayed behind. Everyone got their doms, everyone got their happy ending, everyone but me...well, I wasn't alone either, but I didn't have everything I dreamt about. In the world of dom and little, what happened after the takeover? What about the ones who weren't as lucky at first? How long did it take for everyone to find their place.

In a universe where the great experts can reincarnate, Golden Penny reincarnated with almost no memories of his past life and didn't know who he was. Despite the problem with his memories, Golden had obtained a strange legacy from his own past life the Last Wish System. Golden, who remembered the pain of dying, decided to turn strong to avoid suffering the same pain again. Moreover, he also decided to investigate his own past life to remember who he was. However, he didn't know that a Mysterious Expert, who knew a lot about him and his past life, was looking at him from the shadows.

Three months into the silent treatment from my Alpha mate, Samson Holt, he holds a grand ceremony befitting of a Luna for the return of his beloved Leia Harton. Because of this, I—the real Luna—am now the laughing stock of the entire pack. "Sharon's just an orphan wolf with no real lineage. How could someone like her be our Luna?" "Exactly! Leia's the one who truly deserves to stand beside the Alpha." Ignoring them, I take up a silver blade and slash it hard across my throat. They never knew that I wasn't truly one of them. I wasn't a wolf at all, but a human from another world. And the Moon Goddess just told me that if I die in this world, I can finally go home and reunite with my family.

5 ปีก่อน... เธอพลาดท่าเสียบริสุทธิ์ให้กับชายแปลกหน้าในคืนอันมืดมิด 5 ปีต่อมา... เธอกลับมาในฐานะ 'เลขาหน้าจืด' ของเขา เพื่อเงินที่จะใช้เลี้ยงดู 'ลูกแฝด' ที่เขาไม่เคยรู้ มินตรา คิดว่าการปลอมตัวเป็นยัยป้าเฉิ่มเชย จะทำให้เธอรอดพ้นจากสายตาของ ออสติน ซาตานร้ายแห่งวงการธุรกิจ แต่เธอคิดผิด! เพราะสัญชาตญาณนักล่าของเขาแม่นยำกว่าที่คิด เขารังเกียจหน้าตาเชยๆ ของเธอ แต่กลับเสพติดร่างกายของเธอทุกครั้งที่เผลอไผล จากคำสั่งเจ้านาย กลายเป็นคำสั่งบนเตียง... "ถอดแว่นออก แล้วทำหน้าที่ของเธอซะ" "หน้าที่เลขาเหรอคะ?" "เปล่า... หน้าที่เมีย" ความลับเรื่องลูกกำลังจะแตก เมื่อเด็กแฝดเริ่มปฏิบัติการทวงคืนพ่อ และเมื่อความจริงเปิดเผย... ซาตานร้ายจะกลายเป็นคุณพ่อคลั่งรัก หรือจะกลายเป็นมัจจุราชที่พรากลูกไปจากเธอกันแน่!

บุรินทร์ คาสโนวาตัวพ่อที่ตื่นมาในตอนเช้าและพบว่าเขาหิ้วเด็กอายุต่ำกว่า 18 ขึ้นคอนโด พี่สาวของเด็กเรียกเงินจำนวน 5 ล้านบาทเพื่อยอมจบ และไม่เอาเรื่อง จนมารู้ทีหลังว่าตัวเองนั้นถูกหลอกเอาเงินห้าล้านไป จึงคิดจะแก้เผ็ดและเอาคืนให้สาสม บุรินทร์ คาสโนวาหนุ่มนักธุรกิจสุดหล่อ รวย และไม่เคยพลาดท่าให้ใคร ต้องมาเสียรู้ให้กับแผนการของแก๊ง 18 มงกุฎ เมื่อ พราวรุ้ง แกล้งวางยานอนหลับและเรียกค่าเสียหาย 5 ล้านบาท โดยอ้างว่าถูกขืนใจ และมี พลอยดาว เพื่อนสาวสวมรอยเป็นพี่สาวที่มาพร้อมกับคำขู่เรื่องอายุไม่ถึงเกณฑ์

คนรักที่จากไปอย่างไร้เหตุผล กลับมาปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีกครั้งในรอบ 5 ปี เขาจะทำอย่างไร “ทุกครั้งทำไมต้องมีผมที่เจ็บอยู่คนเดียว คุณเลือกจะใจร้ายกับผมก่อนก็อย่าหาว่าผมเป็นคนเลวก็แล้วกัน!!” เธอ และ เขา .....เคยรักกันมาก่อน "ทั้งสอง" เคยสัญญาว่าจะแต่งงานกันหลังจากที่เขาได้รับตำแหน่งใหม่แต่ทว่า..... "เธอ" กลับทิ้งเขาไปเหลือเพียงแหวนหมั้นแทนใจที่เขาเคยสวมให้ 5 ปีผ่านมาเธอมาปรากฎตัวต่อหน้าเขาอีกครั้ง หลังจากที่เขาพยายามตามหามาร่วม 4 ปี “ผมให้คำตอบที่คุณอยากรู้ในทุก ๆ คำไปแล้ว ทำไมตอนนี้คุณถึงไม่กล้าตอบคำถามของผมล่ะ” “เรื่องนี้…ไม่ได้เกี่ยวกับการรักษาคุณพ่อไม่ใช่เหรอคะ” “คุณรู้ได้ยังไงว่าไม่เกี่ยวข้องกับการรักษา ถ้าผมบอกว่าจะไม่รักษาคุณพ่อของคุณถ้าคุณไม่ตอบคำถามผมมาคุณจะทำยังไง” “หมอคะ อย่า….อย่าล้อเล่นแบบนี้สิคะนี่มันชีวิตคนนะคะ” “แล้วที่คุณทิ้งชีวิตผู้ชายคนหนึ่งให้จมกับความทุกข์เมื่อห้าปีก่อนนั่นล่ะ คุณไม่คิดที่จะรับผิดชอบอะไรสักหน่อยเหรอ”