Traditional Korean House Novels & Stories

Umawang ang labi ko habang pinagmasdan ang bahay. Ang ganda ng bahay—isa siyang malaking bahay kubo pero in modern style. Di ako magaling magdescribe pero ito ang masasabi ko lang. Ang mga dingding ay gawa sa makintab na kahoy na pinatungan ng salamin. Modernong anyo nga ito, pero hindi nawala ang pagiging tradisyonal na bahay kubo.

Dahil maaga pa at malamig ang malakas na hangin na humahampas sa kaniyang katawan, gusto nang magpalit ng damit ni Marion at magsuot ng paborito niyang pajama habang humihigop ng mainit na hot chocolate. Nagsimula na ang kainan pagpatak ng alas-siete ng umaga. May mga tent na itinayo kung saan pwedeng magpahinga ang mga bisita. May ihawan na nakalaan para sa gusto ng ganoon – baboy, manok, at isda ang nakasalang. May tipikal na mga South Korean dishes na naroon kagaya ng noodle soup at sticky rice cake – inihahain sa mga tradisyunal na South Korean weddings.

Itinuro nya sa akin ang isang malaking bahay-kubo na puno ng mga tao na nakapila papasok. It was a big eatery house which was made out of bamboo woods and anahaw leaves. May mga nakasabit na colorful na ilaw dahil ang mga bumbilya ay nasa loob ng telang hugis parisukat na pinagdugtong-dugtong ng stick. Ang mga upuan at mesa ay gawa rin aa kawayan at ang mga pagkain ay nakalagay madalas sa palayok o di kaya'y sa plato na gawa sa clay na katulad ng mga minomoldeng jar na palamuti sa bahay. Ang lahat ng bintana ay malawak na nakabuka at kita mo ang taniman ng puno ng buko sa labas.

Naikrus ko ang legs ko sa sobrang pagpipigil ng ihi, “‘Wag ka na magpatawa please hindi ko na kaya.” “Gumuguhit na ba patulo Sam?” gatong pa ni Kim. “Hahahaha anim*l!” “Malapit na tayo sa mansyon namin bilisan niyo!” Ilang minuto lang ang lumipas ay nakarating na din kami sa bahay nila. Two story house ‘yon na ang baba ay gawa sa simento ang baba habang ang taas naman ay gawa sa kahoy. May mga bulaklak ng euphorbia, bugambilya, at kung ano anong mga halaman pa sa harap ng bahay nila. May malaking puno rin ng mangga na maraming bunga sa may kaliwang gilid ng bahay nila kaya malilim at presko doon.

Grabe, pagpasok pa lang namin sa makipot ngunit napakalinis na mga kalsada ay tila bumalik na naman kami sa lumang Korea na napapanuod ko sa TV. Magkakatabi ang daan-daang tradisyonal na bahay na tinatawag na hanok. May mga kahoy na pintuan, batong daanan, at mga bubong na kurbado ang disenyo. Napakaganda ng kombinasyon ng sinaunang arkitektura at ng modernong lungsod na tanaw sa malayo. “Alam niyo ba,” panimula ni Atalia, “na ang Bukchon ay literal na nangangahulugang 'Northern Village' dahil nasa hilaga ito ng dalawang dating mahahalagang palasyo ng Seoul?”