Traditional Korean House นิยาย & เรื่องราว

Hanggang sa huminto ang sasakyan sa harap ng isang napakalaking gate. Bukas iyon at maya maya ay nakita ko ang isang napakalaking mansiyon. Ang lawak. At ang elegante tignan. Modern pero may halong tradisyonal na Korean architecture. May hardin. May fountain. Tahimik. At private na private. Nanlaki ang mata ko. “Haide, mahal arkila mo dito ‘no?” Bumaba siya ng sasakyan, binuksan ang pinto ko.

Maya-maya ay nagkatinginan ang mag-asawa na hindi rin nagtagal nang minuto dahil sa awkwardness. Napakaganda ng villa. Minimalist pero may halong traditional Korean style. Sa labas ng malaking salamin ay tanaw ang kumikislap na dagat. May private deck na nakalawit sa bangin at may hot spring bath. Malamig at mabango ang hangin. Sa taas ay kumikislap ang mga bituin na parang kumalat na diyamante. “Parang nasa K-drama talaga,” Namamanghang saad ni Rhea habang tumitingin sa paligid.

Hinila ko na agad siya bago pa kami makasuhan na PDA. "Gad! Ang ganda dito sa China.. Salamat sa pagdala sakin dito ah?"tumuloy kami sa bahay nila. Alam niyo yung itsura? Parang sa mga napapanood nating Korean Novela like Joseon Dynasty. Parang palasyo ang style. Like duh! Ang ganda talaga. Kahanga hanga ang mga antique na ginamit sa bahay nila. Lets we say palasyo nalang.

The house is a traditional Japanese house kaya ang tanging mapagtataguan ko doon ay ang isang dingding na gawa sa translucent paper na nakalagay sa lattice frame. Delikado ito kung maliwanag dahil maaaninag ako. Ngunit madilim ang kapaligiran kaya malaki ang tsansa na hindi ako mapapansin ng kung sino man ang dadaan kahit mga demons pa ito. Umupo ako katabi sa isang wooden small cabinet. May tatami mat pa rin naman dahil hindi lubusan na nawasak ang bahay ni Honey. I braced my arms around my knees and sat silently.

“How much is this house Kyros?“ Tanong ko habang papasok kami sa loob. “Not that much Sonata, the papers are on a way maybe three weeks in the process pero pwede na tayong tumira dito.“ Sagot nito kaya napatango na lang ako. The house has one room in first floor, and in the second floor has three rooms, one for me. But Kyros wants the room in first floor kaya hinayaan ko na ito. May sariling banyo ang kwarto ko at simple lang hindi gaanong malaki. Hindi naman kami magtatagal dito at kung sakali na mahanap ko na ang mga kapatid ko ay dito muna sila pansamantala na titira. Bumaba kami ni Kyros matapos ako nitong tulungan na iakyat ang maleta ko. Nasa kusina na rin ang mga pinamili namin. “You

Kasunod nito'y inilibot niya ang paningin sa buong rest house. Old design kung tutuusin ang rest house na tinutuluyan nila pero sobrang ganda at unique ng bawat design na nakalapat sa bawat anggulo ng bahay. Dinala siya ng kaniyang mga paa sa mismong sala, nakita niyang may TV doon kaya agad niya itong binuksan at sakto namang may korean novela ang naka-ere.

Bumaba siya pagka-park ng kotse saka pinagmasdan ang bahay na minsan na niyang tinirhan. Traditional house ang style nito. Magarbo at kalidad ang bawat disenyo. Tatlong palapag, malawak, at malaki. Puti at natural na mga kulay ang nangingibabaw. Mas lalong gumanda tignan dahil gabi na at nakabukas ang mga ilaw. “Ang tagal na nang huling punta ko rito. Wala masyadong nagbago,” ngiti ni Kalina sa sarili.

Ang kanilang paglalakbay ay nagpatuloy nang walang sagabal. Alas dose na ng hapon nang makarating sila sa taas. Nawala ang hamog sa paligid, at naging maaliwalas ang panahon. Nakita nila ang isang pulang brick house sa tuktok ng burol. Ito ay isang traditional building na may patio. Ang mga bricks, dingding, at bubong ay mukhang bago, na nagpapahiwatig na ito ay na-refurbish lamang kamakailan.

Inabot ang isang folder. “Ano to?” “Give me your insights.” Sagot naman gn kasintahan. Interior design naman iyon. Modern and classy ang design. Sigurado siyang milyones din iyon pag natapos. Mala-Korean ang design ng bahay, pintuan pa lamang. Parang napapanood niya na hindi halos gumagamit ng susi pero code ang ita-type.

--- Makalipas ang isang linggo, inimbitahan ni Chairman Park sina Irish at Kendrick sa kanyang bahay. Ito ay isang malaking tradisyonal na Korean house sa labas ng Seoul – may sariling hardin, may sariling lawa, at may mga silid na puno ng mga antigong kasangkapan. Ngunit sa kabila ng karangyaan, may lungkot sa bahay na iyon – ang lungkot ng isang matandang lalaking nag-iisa. "Alam na ba ng pamilya ninyo?" tanong ni Kendrick habang nakaupo sila sa sala.