Novel & Cerita Traditional Korean House

Sa pagkakaalam niya, ancestral house iyon ng pamilya ni Tita Mae na eventually ay ipinamana rito ng mga namayapang magulang nito. The house sits in the middle of a vast agricultural property surrounded by coconut trees and rice fields. Alanganing sinulyapan ni Sophie ang mataas na bakod na gawa sa bakal at bato. It did not change a bit. It was still the weather-beaten yet sturdy gate she recalls from her memory.

Tumawa ito at sumunod sa kanya. Maluwag naman ang unit kahit papaano. Para itong korean style sa cute. Nasa gitna ang living room, sa kanan ang bedroom at paglabas ay banyo na hindi mo mahahalatang banyo, sa kaliwa naman ay ang kitchen and dining area at may hidden door for laundry area sa gilid. “This is nice. I think I’ll have a good sleep.” Aniya habang nililibot pa ang paningin sa silid

While sitting, and while Samuel is preparing their plates, palihim niyang inilibot ang mata sa buong loob. Their house was made of hardwood for the floor, with a combination of bamboo as the wall at nipa ang bubong na maayos na nakasalansan. It was more like a rest house. Hindi iyon ganoon kalaki, at mga simpleng gamit lamang ang nasa loob, pero mapapahanga ka sa kalinisan at pagkakaayos ng buong loob. It was really well maintained. "Masarap magluto si inay, tikman mo ito."

" Iyan ang bahay namin noon, actually sa mga lola ko pa yan pero sobrang tibay n'yan. Ilang bagyo na ang nagdaan pero nakatayo pa rin. " Isang tradisyonal na bahay ang nakita ni Catalina. Gawa sa matitibay na bato at kahoy na pinamulatian ng mga bulaklak at halaman sa paligid. Hindi ito kalakihan at napaka simple lang tignan, malayo sa Hacienda na gulo lang ang dala sakaniya.

Hindi tulad sa Seoul na kahit maliwanag, minsan pakiramdam ko patay lahat. The van stopped in front of a small house. “Sir, ito raw.” Lumabas ako ng van habang inaayos cap ko. I immediately smiled. It really is cute. The house is small. The walls are cream-colored and the roof is dark brown. There’s a small front terrace with two wooden chairs and a plant pot. Hindi siya moderno. Pero ewan ko. May charm. Parang mga lumang bahay sa countryside ng Korea.

Kanya-kanyang bet ang tao, dahil sa panunukso ng asawa sa 'kin na outside de kulambo siya ng dalawang araw na puro kantiyaw ang inabot sa kanyang barkada. Ngayon ang last namin na pupuntahan ay ang traditional village gusto niyang e, try magsuot ng traditional na kasuotan ng Korea. Ang mga yare ng bahay dito ay katulad sa pinapalabas sa koreanovela halos inabot kami ng apat na oras sa pag-iikot sa lugar na suot ang kanilang national custome para kaming bida sa Isa sa favorite kong palabas no'n na Moon Embracing The Sun.

Sa mahina nitong liwanag, nakita nilang maayos ang loob ng bahay. Sa unahan ay may lumang kalan na may nakaimbak na panggatong. Sa kaliwa ay isang kahoy na lamesa na may apat na mahabang bangko. Sa sulok ay may hagdang gawa rin sa kahoy at kailangan mong gumamit ng parehong kamay at paa para makaakyat dito. Para itong bahay na mula pa sa lumang panahon.

Sa isip niya, sobrang yaman ng may-ari ng rest house para magkaroon ng ganito kalaki at kagandang bahay bakasyunan. Gawa sa kahoy ang buong bahay. Pero malalaking kahoy at kita mong di basta basta ang pagkakagawa. Moderno ang mga kagamitan sa loob na kulay brown lahat. May halaman na nasa bawat sulok ng bahay. Malinis din at maaliwalas sa loob. Hindi mainit, parang ngang malamig dito tuwing gabi.

Pinasok ko 'yon sa bahay at gano'n nalang ang mangha ko sa itsura ng disenyo ng kabuuan ng bahay. Medyo malaki ang bahay, two-storey house and made of almost wood. Hindi na nakakapagtaka pa dahil puros naman kahoy ang nasa paligid. It's a gothic style, too. May triangle shape na bubong at yung kahoy na dingding ay nagiging vintage brown na. I sighed bago pumasok sa loob. Hindi din masyadong maaliwalas dahil natatakpan ng malalaki at makakapal na kurtina ang mga bintana.