Novel & Cerita Tukso Kay Dan

Samantala ng pumasok sila sa gusali ay napakarami nitong tauhan? “Hindi kaya sign na ‘to na hindi matutuloy ang kasal natin?” Kapagkuwa’y sabi ni Dan. “Malay mo kayo talaga ang para sa isa’t isa at—aray naman! Ang brutal mo!” Reklamo nito ng batuhin niya ng lighter sa mukha pagkatapos magsindi ng sigarilyo.

"Oo tapos ikaw lang magbabayad ng bills. By the way, I already wired the payment to the bank account that you've given to me. May mga dapat pa ba akong ayusin?" Mabilis namang umiling si Dan at inabot ang soft drinks na nasa tabi niya saka ininuman iyon bago sumagot sa pinsan ko. "No. No. Ako nang bahala. From the papers and such," he offered na ikinatango ni Uno. Less hassle kaya 'di niya tatanggihan 'yan. "Ano, puwede ba 'kong minsan makitulog dito?" nahihiyang tanong niya at napayuko pa. Nagkatinginan kaming magpipinsan.

Tapos pinagmumura niya si Lucio na ngayon ay tinatawanan lang siya. Napilitan siyang bumalik sa table niya at si Lucio naman ay pinagsingkitan siya ng mata. “You’re not jealous, right?” “Kung ipakain ko sayo ang sapatos ko?” Tumawa ulit si Lucio at napailing-iling siya. ‘This prick!’ Bulong ni Aidan, hindi makapaniwala na nasasabi yun ni Lucio sa kaniya. “I’m here to wait for my little bird, Dan. Hindi siya sa bahay natulog kagabi so I miss her. I plan to take her out tonight.”