Tukso Kay Dan の小説・ストーリー

Lalong naguluhan si Dan dahil dito, at nagsalita siya habang nagngingitngit ang kanyang mga ngipin, “Kakaiba ang mga sintomas mo. Hindi ko na alam ang gagawin ko ngayon.” “Ano?! Paanong nangyari ‘yun?!” Sumigaw si Tidus Simmons, at hinawakan niya ang kanyang mga braso. “Ikaw ang pinakamahusay na manggagamot sa Riverton! Kailangan mong iligtas ang tatay ko!” “Ayaw ko ring may mangyaring masama sa kanya,” ang mapait na sinabi ni Dan. “Pero may mga limitasyon ako, at…”

Saad naman niya sa akin. Tumalikod na ako at kinarga ko naman si Sushi. Maliit naman si Sushi kaya hindi ako mahihirapan siyang kargahin. Agad na dumerecho ako sa quadra ng mga kabayo at nakita ko doon si Dustan na naghahanda na para sa gagawin namin paglalakbay. "Ales." Nakangiting bati sa akin ni Dustan. Nakasuot siya ng isang kulay abo na kimono.

Tangina. Tama. Siya iyong dalagang babae na nakita ko sa family picture sa tarpulin na iyon sa munisipyo ng Manila. Anak siya ng mayor na hindi ko malilimutan, si Mayor Khalix Dadonza, ang lalaking nagpakaladkad sa akin palabas ng munisipyo noon at sinabihan pa akong wala akong mararating sa buhay. Kung may isang tao sa mundong ito na gusto kong makitang nahihirapan, iyon ay walang iba kundi siya. First time kong maranasan sa buong buhay ko iyon. Pero ngayong nakatayo sa harapan ko ang anak niya, na kahit malaki na ang pinagbago, kilalang-kilala ko pa rin kasi talagang tinandaan ko ang mga mukha nila. Ngayon, hmmm, tumangkad na siya at naging sexy na.

Nang makalabas kami sa condo building ay sumakay kami sa dalang kotse ni Dan na nakaparada sa parking lot. Habang nasa biyahe na kami ay tahimik kaming dalawa. Nagiging maingay lang ang paligid dahil sa pagtawa ni Akio na nanonood ng SpongeBob SquarePants sa YouTube ng cellphone ni Dan. "You're madly in love with him." Biglang binanggit ni Dan habang nagmamaneho siya. I bit my lower lip because he was right: I am in love with Mahiro. I'm so in love.

gulat na tanong ni Duke. Natawa si Danica sa reaksyon nito. “Sa tingin ko lang ay masigla at mukhang masaya ang lahat sa bar. Gusto ko ang ganitong paligid.” Ngumiti si Danica. “Basta nagmamaneho ako, hindi ako umiinom.” “Mabuti ‘yan.” Hindi na nagsalita pa si Duke. Pinasalamatan niya pa ng dalawang beses si Danica bago sumakay sa sasakyan.

Sabi ko at iniwan na sya at pumasok na sa kusina para kumain at makita si Matias. PANAY ANG hugot ko ng malalim na hininga habang naglalakad lakad kami ni Dan dito sa loob ng subdivision. Kabuwanan ko na at kailangan kong maglakad lakad gaya ng suhestiyon ng o.b. ko para mabilis daw akong manganak. "Kaya mo pa mahal? Pahinga ka kaya muna." Sabi ni Dan na hawak ang tumbler ko at bimpo.

Kay perpekto, at kahit gustohin ko mang murahin nang paulit-ulit ay nanlalambot lamang ang mga tuhod ko. Hindi ko mapigilang mapaisip habang pababa ng hagdan. Ilang oras akong naidlip, malay ko kung anong nangyayari Sa pagdating ni Dan? Ang bango niya ay nanunuot sa ilong ko, bagong ligo ang gago!

seryosong sagot ni Drake kay Dan. "Alam ko naman po 'yon, sir. Nakakahiya naman po na magdadala ako ng babae dito sa mansion n'yo. Nakakahiya po. 'Pag may sariling bahay na ako doon ko na lang dadalhin ang babaeng gusto ko," sabi ni Dan na tumatawa.

At may bigat pa sa boses na binanggit ang pangalan niya. "H-hindi na kailangan. Doon na lang ako kakain." "Pero kakain na din naman ako. Baka lang naman gusto mo akong sabayan." "Akala ko ba tatawagan mo si Dan?" "Yeah! Wait. Tatawagan ko na nga siya. Masyado ka namang atat." Sabay hugot ng phone sa bulsa nito. "By the way. Magkapatid ba kayo ni Dan?"

Dan said as he walk closer. Wala sa sariling binawa ko ang palapulsuhan sa pagkakahawak ni Luke. My heart is going crazy. "A tricycle driver, really?" I heard Luke's sarcasm voice. Alam kong narinig rin iyon ni Dan kasi inis niyang binalingan si Luke. "Dan, tara na. Salamat, salamat," taranta na sabi ko saka mabilis na lumapit kay Dan. Hinawakan ko ang braso niya para makaalis na kami kaagad.