Tula Para Sa Inang Bayan Mga Nobela at Kwento

“Madalas diyan nagsisimula ang pagkakamali ng mga kabataan. Pansin niyo, mga kapatid, iisipin natin minsan na parang mas matalino pa sa atin ang mga kabataan ngayon. Kapag may mga problema at isyung pang-ekonomiya at pampolitika, nagsusumigaw ang kanilang kagalingan dito. Alam nila ang tama at mali pagdating doon.” Dahil ba natagalan din ako ng pagsimba kaya ganitong parang sinasaksak ang puso ko o dahil malaman talaga ang sinasabi ng pari na kailangan kong pakinggan para matuto ako. “Doon pa lang, sasang-ayon talaga tayo kay Dr. Jose Rizal sa sinabi niyang ‘Ang kabataan ang pag-asa ng bayan’.” nilibot niya ng tingin ang simbahan. “Ngunit…” pinagdiinan niya iyon. “Kinalulugdan ba nila ito?

Sa ganoong isipin laging nagiging payapa si Tala. Ipinanganak at lumaki si Tala sa Almaraia, isa sa pinakamaliit at malayong barangay sa bayan ng Anda, probinsya ng Bohol. Pero sa Buenasuerte siya ikakasal kung saan lumaki ang kanyang inang si Mahalia. Sa sobrang layo ng Anda sa Tagbilaran, hindi ito madaling puntahan ng mga turista kaya naman nanatiling makaluma at tradisyonal ang maliliit pero mga prominenteng barangay ng iba’t ibang katutubo roon.

Tulad ng magiging desisyon ko. Di ko alam.. Magiging madali siguro sa akin kung... di ako masyado naging malapit sa kanya. "Sana walang nangyaring masama sa mga taong bayan..." "Kapag kalikasan na talaga ang nagpaparusa... wala ng magawa ang mga tao... kundi tangapin ang parusa... ng may pag-asa na may hanganan din ito." "Kakaiba ka din mag-isip."