Tula Para Sa Mga Ama Novels & Stories

Natatawang tumunghay muli ako. Lumapit ako sa lapida kung saan nakaukit ang kaniyang pangalan. Hinaplos ko iyon. Maria B. Dela Torre “I miss you so bad, Mama. Miss na miss na kita. Sobra.” Minsan, nakakatawa mang-asar ang tadhana. Dahil makalipas ang kalahating oras ay nagsipatakan ang maliliit na butil ng ulan mula sa langit. Kalaunan ay naging malalaking butil na ito hanggang sa naging malakas na ulan.

Natawa siya sa sinabi nito. "Ma! Of course! Mahal kita, e. At saka mama kita. Tayong dalawa na nga lang hindi pa kita aalagaan? Baka magalit na sa akin si papa niyan." Pagbibiro niya. Totoo naman kasi. Sila na nga lang dalawa hindi pa ba sila magmamahalan? At isa pa, hindi matutuwa ang kaniyang ama kung makakalayo sila ng kaniyang ina.

his mom says, “Mom, am happy that you realized the havoc you have done to yourself and my brother Zack because by now you might have become a happy and proud grandmother, anyway, that was the things of the past,” Tolu says, “now what is the way forward?“ Tolu asked, “Am short of Ideas, I don't know what to do because It's difficult for me to send her away as I did to Sarah” his mom says and tears dripping out of her eyes, and Tolu moves closer to her and says, It's not your fault, you're trying to play a motherly role in our lives, It's one of those things?” Tolu says, “and why are you saying all these things, did you suspect 'Tara for anything?“ Tolu asked,

"Papa, ito na lang na mas malaking pack ang bilhin mo... Para mas matagal bago maubos. Tsaka tingnan mo... Meron pang kasamang tumbler." Tiningnan muna ng ama ang itinuturo ng batang si Lucas, bago ibinaba ang katawan para magtama ang mga mata nila. Isang maliit na ngiti ang nasa mukha ng padre de pamilya, na ginamit niya para itago ang nararamdamang hiya at lungkot sa batang lalaki. "Naku anak, wala tayong sapat na pera eh. Bibili pa tayo ng gamot ng mama mo... Sa susunod na lang 'yan. Alam mo namang nagbabayad pa tayo ng renta dun sa nilipatan nating apartment, hindi ba? Tsaka hindi pa ako sumasahod dun sa bago kong trabaho. Pero kapag meron na akong pera, bibili tayo niyan. 'Yung mas mala

Wala na sigurong mas nakakahiya pa kung hindi pagalitan sa harap ng maraming tao sa paligid. "Rosalind, nagkakasakit na ang papa mo para makapag-aral ka. Ang mama at mga kapatid mo ay nasa Mindanao at nagpapakahirap," sabi niya. "Pero ikaw, ginawa mong dahilan ang pag-aaral mo para makipagkita sa isang lalaki?! Marunong ka nang lumandi, ah?!" Para akong nainsulto sa sinabi ni Tita. Kinuyom ko ang dalawang kamao ko habang tinitingnan siya nang matapang.

“See? Alam mo kung gaano kapanganib sa Lake Benvista, balik ka pa rin nang balik doon! Paano pag katawan mo na ang nabalitaan naming palutang lutang doon, ha? Mumultuhin kami ni Tito at Tita!” “Wow, salamat sa concern ha? Mas takot ka pa palang multuhin ng Mom at Dad ko kaysa makitang lumulutang ako sa lawa.” “Duh? Balak ko kasing agawin ang hacienda at bank account mo. Mangyayari lang ‘yon pag nawala ka sa landas ko.” “Tarantado ka!” binatukan ko siya at nagtawanan kami.

Napatingin kaming lahat sa kanya. "I'm sorry tita. Pa-special po talaga ang dalawang iyon. Pwede naman dito mag-usap. May palabas-labas pang nalalaman." Aniya nito nito at humagikhik pa. Napabuntong hininga si Mama, "I know you just want to take this opporunity to spend more time together, pero baka kung ano pang mangyari at kami ang managot sa mga magulang ninyo."

palusot ko Tumango namam sya bilang sagot. Di kalayuan ay nakita ko ang isang pigura na babae na mataman na nakatingin sa amin ni Wade "Si mama" bulong nya pero narinig ko pa rin Bigla akong nanlamig sa hindi malaman na dahilan. Ayokong gumawa ng eskandalo dito sa harap ng maraming tao, kaya aalisin ko na sana ang pagkakaakbah sa akin ni Wade, pero hindi sya nag patinag

Bati nito kasabay ng kaniyang pagluhod sa harapan ng aming Ama. “Ano’t abut pugay ang lawak ng ngiti ng aking Anak?” Usisa ni Ama. “Isang napaka gandang balita ang aking dla sa iyo aking Ama” Pagsisimula nito sa maging kami ay hindi mapakaling dingging ang kaniyang dalang balita. “Ngunit kung iyong mamarapatin aking Ama, ay nais kong ikaw muna ang siyang unang makahagip ng balitang ito”