Ang Aking Magulang Tula Novels & Stories

Palagi siyang pinagsasabihan, pero hindi humahantong sa pananakit. Ang sabi nila kapag mahal ka raw ng magulang mo kung palagi kang napapagalitan. But in her case, palagi siyang napapagalitan pero never siyang sinaktan. Natuto naman siya. Hindi naman siya rebelde ngayon. Kasi ang nasa isip ng kaniyang ina noon, mas lalo lamang lalayo ang loob ng isang bata sa kaniyang magulang kung pagbubuhatan ito.

he turned it into “Salubong sa Bagong Kabanata” Mulat ang siyang diwa ng bawat isa, Lahat ay may bakas ng ngiti sa mukha, Kapaligiran ay busog sa musika, Bata, matanda, handang-handa na sila, Sa pagsalubong sa bagong kabanata, Tuwa’t galak, bagong taon, parating na. I couldn’t help but to smile as I read the first stanza. I just know that he is good at creating Tagalog poems too. He is always using English as his medium.

Hanggang sa nakatulugan ko na lang ang pag-iisip. Kinabukasan ay naisipan kong gumising nang madaling araw para masamahan sila mama at papa sa palengke. “Dawn, imbes na gumising ka nang maaga para tulungan kami dapat nagpahinga ka pa,” sabi ni mama sa akin habang nililinisan niya ang patungan ng mga gulay.

Natatawang tumunghay muli ako. Lumapit ako sa lapida kung saan nakaukit ang kaniyang pangalan. Hinaplos ko iyon. Maria B. Dela Torre “I miss you so bad, Mama. Miss na miss na kita. Sobra.” Minsan, nakakatawa mang-asar ang tadhana. Dahil makalipas ang kalahating oras ay nagsipatakan ang maliliit na butil ng ulan mula sa langit. Kalaunan ay naging malalaking butil na ito hanggang sa naging malakas na ulan.

birong paliwanag ni Mahalia sa anak, hindi kasi katangusan ang kanyang ilong at masiyado ring makapal ang kanyang mga labi. “Okay lang po 'yon, ganito na lang po gagawin ko araw-araw,” at iipitin ni Tala ang ilong ng ina ng maliliit niyang mga daliri para patangusin ito. Magtatawanan na lang ang dalawa.

sigaw ni Ate. Ano raw? Sumimangot ang mukha ko at nagtatakang tiningnan ang maganda pero baliw kong tiyahin. "Tama! Tama!" Tinulak ako ni Tita papuntang itaas ng hagdan. "Magsulat ka na ng lyrics sa bondpaper. Tapos practice tayo!" "Nababaliw na po ba kayo? Kagabi pa 'yung pasko. Nakakahiya po kaya."

Hindi ako nagkakamali, si Thalia talaga yung babaeng kaharap ko kanina. **** Three years ago ... "Thalia, huwag na huwag kang lalabas ng bahay!" "Thalia! Thalia!" bumuhos na ang malakas na ulan, kasabay nito ang pagmamakaawa ko sa magulang ni Thalia na hayaan kaming maging masaya. Mukhang hindi talaga sila boto sa akin. Nakasilip lang si Thalia sa pintuan, nakatingin sa akin habang basang-basa ako sa ulan. Wala siyang magawa, mahal ni Thalia ang kaniyang mga magulang.

“Anong pinagsasabi mo, Ma? I sent you a copy of my grades, a month after the second sem started. Hindi ka ba nag-oopen ng Messenger, ha?” At nagsimula na nga ang bangayan ng mag-ina. Tumatawa lang ako sa gilid nila. Sa magkakapatid, si Kuya Dylan talaga ang palasagot at reklamador kaya lagi ring nabubungangaan ni Tita.

ako. "Hmm, okay lang naman. Eh sila kamusta? May taning na ba ang buhay nila?" Siya na sigurado akong ang tinutukoy ay ang mga magulang namin. I chuckled. Naiintindihan ko naman siya kung ganyan siya sa mga magulang namin. "Hmm, okay naman sila, ganun pa rin" ***

magiliw n'yang sagot na kinatuwa naman ng magulang ko. "Napaka gandang pangalan. Kasing ganda mo iha. Nasan ba magulang mo?" tanong naman ni Papa. "Nasa langit na po. Pero si tita po na tumatayo kong magulang nasa bahay po. Sige po pauwi nadin po ako. Inihatid ko lang po yung matatakutin n'yong anak na naligaw sa loob ng gubat." natatawa nitong sabi na kinatawa naman nila Mama.