Ang Aking Kapaligiran Tula Novels & Stories

Ibang klase din talaga ang nagagawa ng imahenasyon, kayang gumawa ng mundong hindi apektado ng climate change. Mas lalo akong napanganga nang makita ang naglilinyahang sakura tree. Kung may langaw lang talaga sa lugar na 'to ay baka napasukan na ang bibig ko. I know I'm overreacting pero why not diba? It's my first time kasi walang ganito sa Pilipinas.

Louvier’s PoV Tulala’t lutang parin ang aking isipan at katawan hanggang ngayon matapos kung mabalitaan na bumalik na nga ang aking kapatid. “Malalim atah ang iniisip ng aking Reyna” Wika ni Niu habang itinataas ang bintana ng palanuing aming sinasakyan. “Wag kang mag alala, ilang sandali na lang at magkikita na rin kayong muli ng iyong kapatid” Muli nito sambit habang hinahawakan ang aking kamay. “Maraming salamat kamahalan, dahil palaging kang nandiyan para sa akin”

lots of books or thousands of them make up his whole lair. Para itong gentleman's library. But my fave spot will be the fireplace na nasa tabi ng rustic window that overlooks the garden in the palace. Yes, may fireplace si Kamahalan kahit wala namang winter sa Pilipinas at milya-milya ang layo ng Manila sa Bagiuo.

Haggang balikat lang yata ako nila. My eyes went wide when I finally saw what it was. I saw different kinds of tulips na naka-tanim sa pot. My eyes were stuck at it’s alluring beauty, I can’t look away from it as if they are enchanting me. My heart suddenly felt at ease dahil isa ito sa mga paborito kung bulaklak. It remind me of my sweet childhood na kung saan malaya ako mula sa pambubuyo at panghuhusga.

Tinapunan ko na lang ng titig na nakakadismaya. Aba naman... Ayoko ngang tumagal dito! Materialistic lang ang nakatirang tao dito... Yun di nga nagtagal... Lalabas na kami ng bahay... Uuwi na ako! Kaya lang... Napanganga ako... Sa ganda at lawak ng bakuran nila.... May malaking fountain sa harapan... At yung mga halaman sa labas... Parang di naapektuhan ng bagyo...

I say, before turning to head back inside. As I get close to the back of the packhouse, I see part of our flower bed with flowers that are alternating between looking dead and looking beautiful. I step over and see Tula hiding among the flowers. I hear her sniffle and the flower begins to die before she touches it, and it perks back up again. “Tula?” She startles at my voice. “Oh, Lady Luna Grace. Good morning.” She quickly wipes her eyes before looking up at me. “Tula, what are you doing out here in the flowers?” I ask, sitting down on the edge of the flower bed.

"Nakakabwisit naman ang ulan." Nang makarating kami sa pinakatuktok ng bukid ay agad nag-picture ang lahat dahil sa ganda ng tanawin sa ibaba. Hindi ako nakisali kasi inaaliw ko pa ang view. Napakapit ako sa railings na nakapalibot sa gilid ng tuktok. Naramdaman ko naman sa aking mukha ang lamig ng hangin. Lumipad ang mga buhok ko sa likod.

Totoo ba lahat nang 'to? “Mukhang tama nga na laging ulan ang maghahatid sakin papunta sayo. Unang beses kitang nakita sa gitna ng ulan habang naglalakad ka sa campus. Umuulan rin noong una tayong magkasama sa LRT. Hanggang sa paulit ulit na akong dinadala sayo tuwing umuulan. Pero hindi mo man lang makuha yun.. Hindi mo man lang ako makilala.”

There are students who are going to cafeteria because it's their breaktime. Halo halo ang amoy sa kapaligiran. The scents from the nature, people and animals are perfectly combined creating a scent of life. Nag lalakad ako papuntang faculty kung saan niya ako pinapunta. While walking I observed other students do their own businesses. May mga mag kaibigan na nag-tatawanan, meron namang nag-aaral, syempre hindi mawawala ang mga nag- haharutan I smiled at that thought. On my way to the faculty I glanced to my secret garden. My lips forms a smirk as I have seen all the anemone flowers blooming beautifully. Dati kapag tinitignan ko ito medyo nalulungkot ako pero ngayon nabubuhay ang pag-asa sa ak

As usual, mga crew agad ang bumubungad sa akin pagkalabas na pagkalabas ko, pero ngayon, parang balisa sila na ewan. I looked at the surroundings, the sky was still gray, the ocean was still. Hindi din mahangin at parang strange 'yung feeling ko sa lugar na ito. Caribbean Sea was the first thing that comes up into my mind. Ito na ba iyon? I thought it's only in the movies to see the dark sky and to feel a strange feeling in this place. "Magandang umaga, Binibini. Pinapatawag ka na po ni Kapitan sa hapag." sabi ni Jungle sa akin.