Novel & Cerita Twilight In Tagalog

Kaya pala wala siyang pang itaas dahil don, akala ko ginagaya niya si Jacob ng twilight na wala ring lang itaas. "Malapit na mag dilim, delikado pag inabot ka ng gabi dito kaya umuwi kana." Oh Fucky, you don't need to warn me, I've seen a lot of things already. "Ituloy mo na ang ginagawa mo, alis na ako." Fucky shit! Paano pala ako makakauwi kung naliligaw nga ako? "Samahan na kita palabas ng gubat," aniya.

Hindi pa rin nawawala ang gulat ko sa aking mukha kaya natawa ito sa'kin at agad akong nilapitan. Nararamdaman ko naman ang titig ng mga pinsan ko sa'ming dalawa pero hindi ko na sila pinansin. "Gagi! What a small world? Dito rin pala kayo? Akala ko sa ibang part tayo ng Ilocos makakapagkita. Ayon pala, iisang resort lang din ang pupuntahan natin." Sabi niya pa pagkatapos akong yakapin.

tanong ko sa'kaniya. "Ang alin po ba sir? ang dagat o ang sunset?" tanong nito. "Sunset! Alam mo ba ang meaning niyan para sa'kin?" tanong ko sa'kaniya. "Hala may meaning pala 'yan sir," inosenteng tanong nito. "Yes nasa dictionary pero para sa'kin iba siya. Sunset for me is Hope. Pag-asa na sa bawat pag lubog nito kinabukasan may bagong liwanag," madamdaming wika ko.

Low tide kaya medyo malayo pa ang tubig. Tinanaw ko ang dagat. It looks so peaceful and serene. Banayad lang ang pagdampi ng mga alon sa pinong buhangin ng dalampasigan. Sumasabay sa maaliwalas na panahon at asul na kalangitan na napapalamutian ng mga ibong lumilipad sa dapyo ng magaang sikat ng araw.

Naglalakad na kami sa mahabang daanan patungo sa malaking gusali. “Ang lugar na ‘to ay tinatawag na Carolus Rex, iyon ang pangalan ng samahan ng mga Vampire Hunter na pinasok mo.” Pasimula niya. “Itong lugar na ‘to ay kinabibilangan nang maraming bilang ng magagaling na Vampire Hunter. Maraming Vampire Hunter association, pero isa ‘to sa pinakamatagal at kinikilala ng gobyerno. Marami ring pondo na pumapasok sa ‘tin para mas mahikayat ang ibang tao na maging Vampire Hunter.”

Wala namang masamang pahintulutan ang simpleng paanyaya nito hindi ba? "See?" Ismid na turan ni Tasia kay alec na napapailing habang nakakatitig kay Tasia. Kung sanang si Tasia ang nagustuhan ni alec bagay na bagay ang mga ito, 'yong tilang aso't pusa at napaka kyot tignan kapag nag aaway. "Rowy aalis na ako, mamaya ha?" Paalam ni alec. "Oo umalis kana nga." Iritang sabi ni tasia dito.

Habang buhay niyang mamahalin at gagalangin ito. "Wala naman Sweetheart, tears of joy ito. M-masaya lang ako dahil sa dami ng pinagdaan ko, ikaw ang inilaan ng nasa itaas sa akin. I-Ikaw ang nag-iisang taong nagbigay ng liwanag at pag-asa sa akin Carl..."madamdamin na hayag ni Dhalia. Matamis na napangiti naman ang binata. Isang masuyong halik sa noo ang iginawad ni Carl sa nobya.

O baka isang babala na kailangan kong paghandaan nang maaga? “Alam ko kung anong tumatagpo ngayon sa isip mo, Esmeralda? At alam kong tama ka. Kilala mo na ako, kaya hindi ko na kailangang magsinungaling sa iyo. May bagay na nakita ang mga mata ko, sa susunod na Bilog ang Buwan. It was, Blood Full Moon. Kung saan, mas malaki ang buwan kaysa sa nakasanayan nitong laki, at liwanag. It was something unusual in my vision. Dahil ang buwan ay lalaki ng Doble, kaysa sa inaasahan nitong sukat.” alam kong magkakaroon ng Bloody Full Moon, ngunit hindi ko alam na mas lalaki pa ng Buwan, kaysa sa inaasahan ko. Ang alam ko lang, magbabago ito ng kulay, at tatagal iyon ng halos siyam na oras.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

fajardo dahil ito ang pangalawang beses na makakapunta siya dito "Oh god I'm tired" saad ni trixie ng makababa ng kotse "I'm sorry we're late because of the traffic" saad ko ng makitang kanina pa pala nag hihintay sila Mr.Qway "It's fine Mr.montaire kararating lang din namen" sagot naman ni andrei