Tagalog Myth Stories Novels & Stories

Tama naman ito. Alam niya ang pakiramdam niyon, dahil mismo ang Nanay niyang si Dhalia ang nagkwento sa kanya. Pati si Carl ng malakas-lakas pa ito dati at nakukuha pang makipag-kwentuhan sa kanya. Akala niya dati, madali lang. Pero ibang-iba na pala, kapag siya na ang nasa sitwasyon na katulad ng pinagdaanan ng mga magulang.

"sa paghahabol ko dito isang lalaki ang nakasalubong ko at agad namang huminto ang aso sa tabe nito. agad naman akong napa tingin sa suot ko at nakita ko itong naka tingin sa legs ko at sa body shape ko. "WHAT THE HECK! anong tinitingin tingin mo dyan! MANYAK! sino kaba pano ka naka pasok dito. mom! mommy! sigaw ko at para bang hindi ito natatakot at naka tingin parin ito sa aken na para bang kinakain nako ng mga titig nito. "ikaw siguro ang anak ng bagong asawa ng dad ko? "what the? siya siguro ang step brother na sinasabe ni mom kanina. saad ko sa isip ko

ang sambit ni Ada. Nang tuluyang nakapasok sa loob ng ankh ang lalaki ay naglaho ang ankh. Lumitaw naman sa harapan namin si Magwayen at masasabi kong hindi siya nakakatakot tulad ng kwento sa Philippine Mythology.

Kaagad nang kumilos ang mga bilanggo at nagkanya-kanya na sa pagbubungkal ng lupa. Lumapit naman si Althaia sa kaniyang inasinta at hinugot sa katawan nito ang espada. "Talaga pa lang nakamamatay ang pilak sa mga taong-lobo," nakangisi niyang sabi sabay binalik ang espada sa guwardiyang nangangatog na ngayon ang tuhod sa takot.

nagpigil ako nang tawag dahil sa tanong Niya. "Napagod po kami,kasi namalengke po kami tapos nagluto po kami nang marami at marami-rami siyang nakain kaya siya nasarapan bakit po? Ano po bang iniisip niyo?".nakahinga Naman siya nang maluwag. "..at pangalawa Rin po,oo at naligaw ako dito pero hindi ibig sabihin na Hindi ko--ako kakilala nang anak Niya,in fact we are b-bestfriend! Hehe!". galing ko talaga gumawa nang storya!

"Dahil iniingatan ka namin. Alam kong marami kang tanong, Vel. Pero sana mapagkatiwalaan mo kami dito sa ginagawa namin para sa 'yo." Tumawa ako nang sarkastiko at lumingon sa kaniya. "Iniingatan? Vampires don't exist, ayon sa mga tao. Pero heto ako ngayon, nakakasalamuha ang mga blood-eating monsters. I just want to go home with my family..." "We're not monsters." "Gano'n parin 'yon. Imagine, you guys would go haunt someone with blood veins and eat them. Kung may pagkakataon, you guys would eat me, too."

Ako man ay lalong nag iinit pa ang mga pisngi. "Sir please", pakiusap ko Dahil alam kong pinagloloko niya ako. "I mean what is the Tagalog of You" Yun naman pala eh.. " You is "ikaw" sir." "How about me?" "Me in Tagalog is "ako" , then if you want to know the Tagalog of you and me is "ikaw at ako". tuloy tuloy ko Ng wika. " Ok, Mahal Kita' , ikaw at ako", tilian Ang mga estudyante ko.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

“Alam mo rin ang story ni Tungkung Langit at Alunsina?” Ang bibig mo talaga kahit kailan, Ayla. Dahan-dahan akong tumango sa naging tanong niya. “Sabagay, sinabi mo nga palang familiar ka sa Philippine Mythology. That’s part of it though alam naman natin na may iba’t-ibang version talaga ang mga bagay-bagay.” Mahina siyang tumawa sa sariling sinabi kaya sinabayan ko na baka kasi mapahiya siya na hindi man lang ako natawa.

"S-si…sinungaling!” asik ko na tinawanan lang niya ng marahan. Hindi! Totoong nagsisinungaling siya! Gumagawa lang siya ng kuwento para matigil na ako! “Huwag mo sila itulad sa’yo!" pagpapatuloy ko sa matatag ng boses. "Malaki ang takot nila sa Diyos kaya impossible ’yang sinasabi mo! Hindi magnanakaw ang Papa ko!"