Ama Ni Kabesang Tales นิยาย & เรื่องราว

Ani ni khai kaya napatingin muna ako sakanya. Tama! Wala pa syng maski na sinong minahal maliban sa sarili nya. Kinuha ko agad yung baso at tunungga na yun. "WOAAAHHHH~~~~" Sabay na singhal ni ty at khai, syempre si zen dina nagreact may alam naman sya e. "Sinooo??? Parang wala kang nakuluwento?" -khai Pano ako mag kukwento kung ikaw ang tinutukoy ko.

sigaw niya pa. "Makulong? hahaha... Makulong lang naman ang isang tao kung gumagawa lamang ng isang kuwento na walang pruweba. At taas noo kong sasabihin sa inyo na 'may pruweba ako'." "At ano naman ang pruweba mo, kung totoong may pruweba ka ipakita mo sa amin!" sabat ni Merna. "Huwag masyadong atat ladies, ang sabi ko nga kayo na bahalang tumuklas. Nagbibigay lang naman ako clue." sabi pa nito na tila amuse na amuse sa kamangmangan nila.

Kabanata 32 Kabanata 32: Blood by Blood "Munting Terese, kamusta kana?" isang boses ang gumising sa natutulog kong diwa. Ano nanamang ginagawa ng boses na ito sa panaginip ko. Punong-puno nanaman ng kadiliman, hindi ko nanaman maintindihan kong anong klaseng lugar nanaman ang napuntahan ko. Palagi na lang walang paliwanag.

Hindi saya. Hindi pa. Pero malapit. Pag-asa. Maliit pa lang. Kasya pa sa palad. Pero sapat para muling maniwala na baka... Baka hindi pa tapos ang kuwento ko. At baka, pagkatapos ng napakahabang gabi, malapit na ring sumikat ang araw.

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

Fairy tales are shit crap. I couldn't even think of a good word to describe a fairytale dahil para sa akin ang mga iyon ay pawing kasinungalingan lamang. Sino ba namang matinong tao ang mag-iisip na ang mga kwentong sagana sa happily ever after ay may sense ng reyalidad? Wala. Wala dahil kung totoo iyon; wala ako sa entabladong ito at ibinebenta ang katawan ko kapalit ng perang hindi kahit kailan magiging sapat para sa pamilya ko.

sht baka makaidlip ako nito "Mag-kwento ka?" "What?" "SABI ko magkwento ka" "About...what?" "Hmm kahit ano...." "You mean...a fairytale story..I'm sorry baby but i have no idea about-" "Hindi!..." inis na dugtong ko....He chuckled "Hindi naman mga ganoon" "You said...anything"

Hanggang sa naroon na naman sa kanyang namamasang palaka. "Oh sh*t ano to? 365 day na naman ang eksena natin? ko dios ko Lord. Kung ganito gabi gabi ang buhay ko. Gagawa ako ng libro ng Kama Sutra Irene version sabi ng dalaga habang napapakislot at napapakagat labi. "Babeeee ughhh ooooh F*ck! and lupeet naman Babe, shemay naman bakit ang saraaaaap namaaan niyaaaaan babeeee" Nagdedeliryong sabi ni Irene.

sagot ni Kianu. "Hmmm, malalaki na kayo, hindi niyo na kailangang katabi ang mama niyo." "But we miss mama so much. Gusto naming kwentuhan niya kami bago matulog." sagot naman ni Kiana sa ama. "Go back to your room at ako na ang magbabasa ng kwento para sa inyo." "No! We want mama to tell us story," halos sabay na sagot ng dalawa sa kanya.

“Kakaiba ang lahat ng tao dito. Mababa ang IQ, mahina ang katawan, at masama ang vibe. Kailangan ko na talagang umalis. Hinding-hindi ako mamamatay kasama ang mga taong ito, lalo na at hindi maganda ang trato nila sa akin.” “Well, okay naman siguro ang mga magulang ko,” dagdag ko sa aking sarili, habang palihim na sumusulyap sa mga magulang ko, pareho silang nakatingin sa akin ng nag-aalala. “Hindi pa ako sigurado. Kailangan kong patuloy na mag-obserba.” Lumambot ang titig ni Natalie at ngumiti siya na naging dahilan para hindi gumanda ang pakiramdam ko. “Yunice, nakilala mo na ba si Dory noon?”