Tides In Tagalog Novels & Stories

People come and people go But your touch cuts me deeper And still it grows at the center I will always remember I sighed. Naglakad ako papunta sa Camotes Sea. Kahit nasa malayo pa lang ay tanaw ko na ang maraming tao sa kiosk at malapit sa dalampasigan. Maraming ilaw roon kaya kitang kita ko ang mga magkasintahan na nakahilera roon. "Gusto kong mapag-isa. Umalis muna kayong lahat dyan, please lang," mahina kong sabi sa sarili at mahinang natawa. Baliw.

Gusto kong magbabad pa ng ilang minuto kahit pa tumataas na ang tubig dahil sa high tide. I breathe in real slow. The flaming rage in my heart disappeared completely. Mas gumagaan ang lalo ang pakiramdam ko habang tumatagal. The moon guides me through the water deeply. Mas na engganyo pa akong sumisid sa mas malalim na bahagi nito. I could see nothing but extremely pitch-black. Dahil ramdam ko na ang malalakas na alon ay pinasya ko ng umahon.

August's POV This feels so awesome. Paano ba naman kasi nakasakay lang naman kasi ako sa isang malaking dolphin. Yep, you read it correctly. A freaking huge bottle nose dolphin. Oh di ba identified ko pa? Para itong kabayo pag nandito sa ilalim ng dagat at water horse naman kung nasa ibabaw. Bakit kaya water horse pa ang tawag nila dun, kung pwede naman pangalan nilang sea horse yun. Mas bagay ang sea horse dun kesa water horse. Pero hindi ko na masyadong inisip yun dahil nakaka-stress lang.

Napasulyap siya sa labas ng bintana ng marinig niya ang tinig ni Jaimee. Dali-dali siyang tumayo at napadungaw mula roon. Agad inilipad ang mahaba niyang buhok ng pang-umagang hangin. Ibang-iba talaga sa pakiramdam ang klima sa Bohol. Napaka-presko. "Mare! Baba ka na rito!"Pang-aagaw pa ng pansin ng best friend niya. Kumaway naman siya at napatango. Sa pagkatitig niya rito ay alam na niyang wala na ang naging tampo nito sa kanya ng huling magkita sila ng binyag ng kambal.

Hindi nga pala nito alam ang salitang iyon. “Miss! Ibig sabihin...a-ano...espesyal ka. Ganoon,” napaiwas ng tingin si Celeste at pinahid ang luha. “At saka tears of joy ‘to! Maligayang pagbabalik!” “Tears of joy? Ano naman ‘yon?” Napakamot naman sa ulo si Tsuyu. “Ayusin mo naman. Hindi kita maintindihan,” dagdag pa nito.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Pahirapang makilala ang mga bangkay dahil sunog na ang mga ito at lumobo pa ang katawan dahil sa tubig. One hundred eight ang sakay ng eroplano at twenty-five pa lang ang nahahanap. Sa ilalim ng dagat kasi ito bumagsak kaya naman delikado kung lulusungin pa. Malakas ang alon at may bagyong paparating ayon sa weather forecast kaya naman ay umaasa na lang kami sa mga lulutang na katawan. "You should take a rest." Mainit ang kamay ni Sandro na lumapat sa likuran ko. "Pinapalit ko ang room mo sa mas malaking suite."

Pinuno niya ang baga ng sariwang hangin. "Rayleigh scattering," usal niya. Nang ma-curious siya kung bakit nagbabago ang kulay nito at hindi lamang sky blue ay iyon ang nahanap niyang sagot. Napangiti siya. God is very creative. Nakahinga siya nang maluwag. Kahit papaano ay nawaglit sa isip niya iyon. Hindi niya namalayang nakatulog na siya. Kung hindi pa niya naramdamang may pumapatak na tubig sa mukha niya ay hindi pa siya magigising.

Hindi nga ako nagkamali dahil maya-maya'y nagsibagsakan na ang butil ng ulan. Memories bring back Napangiti na lang ako habang pinaglalaruan ang butil ng ulan na nasa palad ko. Napatingala pa ako sa itaas at dinamdam mabuti ang tunog ng ulan na nagsibagsakan sa bubong ng shed. I sometimes refer myself to pluviophile. "May pasok ka pa." Bahagya akong natigil sa ginagawa ko nang marinig ko ang boses niya. Napangiti pa ako ng pilit dahil mismong mga tenga ko ay nagha-hallucinate sa boses niya.

Paanyayang samahan siya mag-surfing. "Ayoko pre, maglalakad lakad na muna ako," tanggi niya. "Sige pre, ikaw bahala." Muli niyang tinapik sa braso si Sandro saka naglakad na papunta sa dagat habang sinasalubong ang malakas na alon.