Victorian Architecture Novels & Stories

Isang maaliwalas na umaga, habang naglalakad ako sa aming barangay, napansin ko ang isang lumang bahay na matagal nang naiwan. Sa mga nakaraang taon, tila yon ay naging simbolo ng nakaraan, puno ng kwento at alaala. Ang kulay ng pintura ay unti-unting nawawala, at ang mga dingding ay may mga bitak na nag-aanyayang kumapit sa kanila ang mga halamang gumagapang. Isang sigaw ng kahapon ang bumabalot sa kanyang mga pader. Naalala ko ang mga kwento ng aking lolo na lumaki roon, puno ng masayang alaala ng pagtitipon ng pamilya sa mga pagkakataong dumarating at umaalis ang panahon. Kasama ng mga nakaraang dekada, nagbago ang hitsura ng bahay na ito, naglalaman ng kwento ng mga tao at himig ng mga panahong lumipas.

Sa bawat taon, ang mga pagbabago sa paligid ng bahay na iyon ay maiuugnay sa mga mas malalim na pagbabago sa ating lipunan. Halimbawa, ang lumang bintana ay palitan ng malamig na salamin. Si Maria, ang may-ari ng bahay, ay mas piniling maglagay ng mga modernong kagamitan kaysa itago ang mga alaala ng lumang bahay. Minsan, naiisip natin kung dapat bang ipagpatuloy ang mga tradisyon ng mga nakaraang henerasyon. Pero ang bahay na ito ay nagpatuloy na simbolo ng pagbabagong ito, na nangangailangan tayong yakapin ang modernidad habang pinapangalagaan ang kasaysayan.

Sa kabila ng mga pagbabagong ito, may mga bahagi pa rin na hindi nagbago. Ang mga haligi na pinapanatili ang estruktura ng bahay at ang hardin sa harap na nag-alaga ng mga alaala at sapantaha. Ito ay nagpapaalala sa akin na kahit gaano man kalalim ang mga pagbabago, may mga bagay na mananatiling mahalaga at dapat pahalagahan. Ito ay isang maganda at makulay na kwento na patuloy na isinasalaysay ng lumang bahay, at sa kanyang kadakilaan, siya rin ang nagbibigay ng aral sa akin tungkol sa paglipas ng panahon at ang halaga ng mga alaala.