Novel & Cerita Funny Short Story

Ayaw niyang ipaalala sa kanya ang masasamang alaala, kaya sinubukan niyang ibahin ang usapan. "Isang magandang kwento? Tingnan natin. Oh I know a good one. May isang hedgehog na napulot ng isang hunter nang hindi sinasadya. Ang mangangaso ay mahilig sa hedgehog, ngunit ang hedgehog ay palaging tinutusok siya ng kanyang mga quills. Tapos, nalaman ng hunter na nagalit lang ang hedgehog na marami siyang ibang alagang hayop.

Parang nakalunok ito ng hindi magandang pagkain. Sandaling huminto ang paghinga niya sa sinabi nito. “S-Sila naman kasi talagang ang para sa isa’t-isa.” “Pero kinasal ka’yo.” Tumbok nito. “M-Mahabang kwento.” Tinignan nito ang relong pambisig. “I have all morning to hear your story.” “Mabo-bore ka lang.” “I bet not.” May mapaglarong ngiti ito.

Tumabi ako sakanyang umupo at nakita ko naman ang mga bata nakaupo sa sahig. Kumaway ako sakanila at ngumiti ganon din naman ang ginawa nila. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakiusap sila kay James na mag kwento ulit. Mabuti nalang hindi ako ang pinakiusapan gosh mauubos na naman laway ko ano. "Oh, sige mag k-kwento na ako kaya makinig kayo ng mabuti okay. Ang pamagat ng kwentong ito ay Bamboo and the turtle."

Hindi ito masaya, kundi mapanukso niya itong tinitigan parang narinig niya ang pinaka-nakakatawang joke ng taon. Pumulot siya ng hollow block na naputol sa gilid ng abandonadong tindahan, tapos marahang tinapik ang pisngi ni Lucian. “Pabalik ka para kunin ang gamit mo, tapos plano mong tumakas, ‘di ba?”

The tales that emerged painted a vivid picture of Luca's mischievous antics and provided an endless source of amusement for everyone at the table. Ronnie recounted a particularly comical incident that had occurred during their school days. He described how Luca, in a misguided attempt to impress a girl he had a crush on, had devised an elaborate plan involving a bouquet of roses and a strategically placed note. With animated gestures and a twinkle in his eye, Ronnie detailed how Luca's well-intentioned scheme had taken a hilariously wrong turn.

(para kang humihiling na manalo sa lotto na hindi ka naman tumataya. *SN: Phrase siya sa isang kuwento ni bob ong - Ang paboritong libro ni hudas.* Sinuot ko naman ang isang kulay brown na cargo short ko. Ilalagay ko na sana sa labahan ang aking hinubaran ng makapa ko yung papel sa bulsa ng aking pantalon. (I think you two, has feelings for each other but no one's confessing.)

Palatanong ka masyado Steven. Takpan ko kaya yang bibig mo nitong dibdib este kamay ko. May malagim na kwento ang kwartong 'yan ganito kase 'yon isang araw pumasok ang napakagandang babae sa kwarto na 'yan na nag ngangalang Trixie tapos may isang matiponong lalaki rin namang pumasok doon na nag ngangalang Ken. Pag sapit ng gabi may ingay... woahh, sobrang nakakatakot na ingay, may maririnig kang humihingi ng tulong dahil sa sakit, umuungol sa sakit na pinaghalong sarap-- okay tama na yong story telling kase joke lang yon ang halay ng isip mo Trix.'

Pero si Lalaine, wala man lang reaksyon pa rin. “Ayy, ganun ba? Kala ko bingi ka o deaf." sinabayan pa nito ng tawa ang inulit niya lang na joke. “Ang korni mo talaga if ikaw ang maggawa ng joke. What is small and medium is large, how about the extra small?" “A-ano?" bulas na tanong ni Trisha. Tumawa si Carla. “T*nga! Joke ba yan o kabobohan?"

Naputol ang sasabihin ni Sandy dahil tinakpan ni Sai ang bibig nito gamit ang dalawang kamay niya. Napakabaluga talaga ni Sai. Arghhh! "Secret yiii! Hahaha lagot ka kapag nabuntis iyon. Lagot ka sa daddy at mommy mo. Magiging grandparents na sila kapag nagkataon hahaha! Plus, magkaka-baby ka na agad at sa babaeng hindi mo pa mahal haha. Opsss, another plus, plus sa babaeng hindi mo kilala wahaha!" Ang sarap hambalusin ng tsinelas itong si Sai, walang saysay mga sinasabi niya! Nambu-bwisit lang talaga siya! Iniinis niya talaga ako sa mga sinasabi niyang nonsense! Hindi niya pa rin tinatanggal ang kamay niya sa bibig ni Sandy.