Ang Order Ko Bulalo Bakit Ako Binigyan Ng นิยาย & เรื่องราว

"Kontakin mo ako kung sakaling may problema ulit." Nahihiyang tinanggap naman ng binatilyo ang perang inabot ko, napangiti ako. Ramdam ko ang kakaibang ginhawa sa puso. Kahit man lang sa ganitong bagay, naibsan ang kirot sa dibdib ko na dulot ni Orson. "Marami pong salamat, ma'am. Patawad po talaga ng marami," lumuluhang tugon sa akin ng binatilyo.

150 pesos only sir magsasalita pa sana ako ng bigla syang nagtaas ng ulo at don lang n'ya ako napansin himbis na pagtuonan ko siya ng pansin ay agad kong inayos ang order niya at tinanong ulit siya "take out or dito kakainin di pa rin siya nakakabalik sa pag ka gulat ng mag salita ulit ako at don lang siya naka bawi sa gulat

Pero baka nagkataon lang. Nagsimula ang trabaho ko na sobrang nakapapagod. Kung bakit ba naman ang daming couples na kumakain? Wala naman ako problema sa kanila, paki ko kahit magtalik pa sila wala akong paki basta ba hindi ako mapapagod. Ang kasu nga ang dami nilang order kaya ako bitter at hindi dahil sa na-iinggit ako. "Sa wakas sarado na rin," ani ko sa mga kasama.

pagyayabang ko Natapos na lahat lahat ang niluluto ko pero Hindi padin siya humihiwalay sa yakap, nakasandal lamang ang baba niya sa balikat ko habang ang mukha niya ay nakasiksik sa aking leeg "You smell good" bulong niya at sinimulang halikan ang aking leeg Agad ko siyang pinigilan dahil luto na Ang linuluto ko _______________

Endagered specie pa naman ako. Tumikhim ako at kinatok ang boss ko. Nagtaka naman ako kung bakit walang sumasagot. Anyare? Umuwi na ba ito ng di ko namamalayan? Pero impossible. Kinatok ko ulit sya at hindi pa ako nakontento at nilapit ko pa ang tenga ko sa may pintuan. Shucks! May narinig akong umuungol. Anyare sa kanya? Baka kung ano na ang nangyari sa kanya. Sayang naman kung mawala agad sya sa mundo eh ang pogi pa naman nun. Super yummy pa.

Tinanguan ko ang mga ito at diritsong tumungo sa counter para makapag order ng alak. Tuliro pa rin ang isip ko. Naguguluhan na ako ng sobra. Kung bakit ba naman kasi nananaig ang kalibu*gan ko sa babaeng yun. Nakailang tungga na ako coz I just want to forget what happened. Damn!

Ang kanyang mga mata ay biglang nagtubig, ngunit ang kanyang mukha ay nanatiling matigas. "Dahil noong iniwan tayo ng mga magulang natin sa kalsada, walang tumulong sa atin, Paola. Ang Order lang ang nagbigay sa atin ng pagkain. Ang Order ang nagturo sa akin na ang emosyon ay basura. At ang bata sa tiyan mo? Siya ang kabayaran ko para sa buhay nating dalawa. Ipinagbili na kita noon pa, Paola. Noong gabing akala mo ay namatay ako sa sunog."

may tonong panenermon nito. Napahimas ako ng baba at napaisip sa magandang punto nito. Napairap pa itong napailing na sa labas bumaling ng paningin. Lihim naman akong nangingiti na nakamata dito. Ni hindi ko siya makitaan ng paghanga sa akin, fvck. Hindi ba siya nagugwapuhan sa akin? Pangit ba ako sa paningin niya? Pagkadating ng mga order namin at halos mapuno ang lamesang akupado namin sa dami ng order ko.

Tapos ang lagay ako pa pala ang mag babayad! "Bakit kasi iyan lang ang order mo? Dagdagan mo pa, 'wag ka ng mahiya Lenny, alam ko namang patay gutom ka rin," baliwalang sagot niya naman. Kung 'di baga naman talaga makapal ang mukha nitong lalaking to! At ako pa pala ang patay gutom?! Sumasakit ang ulo ko sa mokong na ito. Mabilaukan sana ang hayop para madala!

Ang manyak ko! “W-Why are you here?” tanong n'ya dahilan para bumalik ako sa dating huwisyo. Parang sandali akong nawala sa sarili dahil sa kanyang bango. “About what you asked a while ago,” nung makabawi na ng konting oxygen sa utak. “What about that?” “Suplado. Sasamahan na kitang mag grocery bukas,” mabilis ko siyang tinalikuran.