In My Arrogant Opinion Novels & Stories

“Success, after all, speaks louder than arrogance.” Nakakatawa kasi ayon sa bodyguard ko, maagang umuwi si Avina. Hindi na ito nagtagal at mukhang hindi na niya kayang makita na mas patok o sabihin na lang natin na mas sikat ako sa kaniya dahil lapitin ako ng lahat ng star dito. Siya, nganga, sa pagsasabi na lang ng cheap ang bag ko gumagawa ng eksena para atakihin ako, hindi niya alam na alam kong bet na bet niya rin ang bag kaya ayaw niyang tumigil sa pagsasalita about sa bag ko.

Marami akong what if's kagaya na lamang ng negatibong opinyon. Ang pagmamadre lang ang masasabi kong pinandigan ko ng buong buo. At hindi magkamayaw ang tuwang naramdaman ko ng imbes na madisapoint sa akin ang mga magulang ay pinili nila akong suportahan.

l "I am not pikon," I angrily said and he fake sa disgusting face that made me angry even more, Inis ko siyang inirapan saka ko kinuha ang mga kamay ko sa kanya. "I don't know why I'm affected by your useless opinion," I said before closing my eyes.

Walang ibang nakakaintindi bukod sa'king sarili. Caring about other's opinion is the least of my priority right now. Mapait akong ngumiti ng maalala ang mga kaibigan. They should be here to comfort me. To share my pain pero alam ng sarili kong wala silang kasalanan. This is my fault so I need to swallow the bitter pill. Kagagawan ko naman ito. Pinili kong hindi sabihin dahil takot ako sa katotohanan.

“Do you want to?” Napasinghap siya nang maramdaman ang unang galaw ng mga daliri ko. Nakalunok siya ng mariin, pero hindi inalis ang tingin sa akin. “That mouth of yours,” bulong niya, “it talks too much. Maybe it’s time you put it to better use.” Bahagya akong napatawa, kahit nanlalamig ang mga palad ko. “You’re arrogant,” sabi ko, hawak pa rin siya. “But I guess you already know that.”

' tanong ko sa aking sarili. Pero ipinag sa walang bahala ko na lamang ito. I don't care what others feel because of my painful words. I'm soft before but softhearted is a big wasted. I help those people that can't buy their own food but what they did in return? Judging me without knowing the whole truth.

sarkastikong tanong niya dito. Natigilan ito at kita niya ang pagdaan ng inis sa mga mata nito kaya naman nangisi siya. Sa palagay niya ay isa itong huwad! Mukhang mali siya ng pinapasok sa pamamahay niya! "Opinyon ko lamang po iyon, Ma'am—" "I don't need your opinion. Keep it to yourself. Mag-ingat ka na rin, hm," matamis niyang habilin dito na bahagyang kinasimangot nito.

I crossed my arms and looked at him with the same intensity he's giving me— cold and arrogant. “How can you say so?” I raised a brow. His muscles flexed when he crossed his arms, as well, imitating me. Gusto kong umirap. Of course, wala akong laban sa ganitong usapan, nakapag aral na ‘yan ng maraming batas, e! Ako, kaunti lang naman. But, I have my personal and citizen experiences to argue for!

Hindi niya ito pwedeng makita araw-araw dahil baka mabaliw lang siya! Nginisian siya nito na parang nababasa nito kung ano ang elsaktong naglalaro sa isip niya. “I can understand why you won't like that. I guess kung hindi ka mag-iingat, you’ll fall in love with me again.” Saglit na napaawang ang bibig niya. “Ang kapal! Tskkk! I really do admire your arrogance!” sarkastiko niyang turan ng makabawi sa pagkabigla.

aniya. “Ang katawan ko lang ang habol nila,” aroganteng sabi nito. Sumimangot siya at pinaikot ang kanyang eyeballs. “That arrogance of yours that has reached as high as the sky that no one else can match makes me dizzy and puke!” Ito man ang lumabas sa bibig niya pero kabaliktaran naman ang nasa isip niya. Dahil hindi niya makita kung saan arrogante ang binata.