Inspirational Graduation Speech Tagalog Mga Nobela at Kwento

Sana hindi magagalit si mama. Umakyat ako sa stage para magbigay na ng aking speech, nanghihina ang mga tuhod ko. Ganito rin ba kaya ang nararamdaman ni Cloud nung nagbigay din siya ng kanyang speech? Ganito rin ba ang naramdaman niya na may kulang? Nauna sa pagpapakilala, pagbibigay ng pagpupugay sa mga teacher, students at sa school. Nahihirapan mang ibigkas ang mga salita, mabuti na lang naituwid ko pero, "A..and of course sa nag-iisang superhuman ko, sa aking super mama, my super hero. M..mama kung nasaan po kayo ngayon, look ma oh hindi lang po diploma ang natanggap ko sa special na araw na ito mama ko, isa rin po akong Valedictorian, gusto ko sana na ikaw magkabit kanina pero hindi kit

Sobrang sakit makita na nasa ganitong estado ang ama niya. “A-Anak… P-Pasensya k-ka n-na m-mukhang h-hindi na naman m-makakapunta s-sa g-graduation m-mo s-si D-Daddy. Huwag k-ka sanang m-magtampo, i-ikaw n-na ang b-bahala sa m-mom a-at k-kapatid mo. I-Ikaw l-lang a-ang pag-asa n-nila. L-Lahat ng tinuro k-ko sa iyo ay sa-sanay baunin at s-sundin m-mo. P-Pasensiya ka n-na at…”

Ganito ba talaga ang pakiramdam na maging masaya, napapatulo ang luha sa halip ay matuwa. "Lolaaa." banggit ko habang naiiyak na yakap-yakap siya. "Pasensya kana apo kung di kami nakapunta sa graduation mo. Inabot kasi kami ng traffic, pero babawi kami ngayon." "Ayos lang po ako lola..tita ayos lang po." "Natutuwa kami na natupad na ang gusto mo na makapagtapos, at ito na nga yon." ani ni tita Belle.

Ang ganda ng bumungad sa akin. "wake up baby, graduation na ni iana at we are getting late" ohhh shit napabalikwas ako ng bangon. The hell i forgot.Graduation daw nga pala ngayon ng anak ko. Ang bilis lang dumaan ang araw and next year garde one na ang baby ko. Totoo pala ang kasabihan na hindi mo mamamalayan ang paglipas ng araw kapag kasama at masaya ka sa pilimg ng taong kumukumpleto sayo. An i can say that i am finally comleted and contented with my life now. I am completely happy with my wife KAILEY.

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

reply ko Wala akong masabi Hindi ko naman siya gusto… …yata “Hindi ba pwedeng friends lang kami?” tanong ko “Pwede naman, naninigurado lang ako.” Napanguso naman ako sa chat niya. “Ang akin lang magfocus ka muna sa pag-aaral mo. Malapit na graduation mo.” Napangiti naman ako sa sinabi niya. Naalala niyang malapit na graduation ko Infairness kay kuys Kie matalas pa ang memorya

Habang hawak nga niya ang mikropono ay nagsimula na nga siyang magsalita. “Kami ay taos-pusong nagpapasalamat sa tahimik na pagsuporta at pag aruga sa aming pamilya, sa masusing pagtuturo at walang sawang paghimok ng aming mga guro at sa pagkakaibigang nabuo sa aming mga kaklase sa loob ng tatlong taon. Ngayong araw ay magpapaalam kami sa aming kabataan at haharapin na namin ang mas malawak na mundo nang may bagong karunungan at kumpiyansa. Nangangako kami na sa mga darating na mga araw ay mas magiging matatag kami sa pag-abot ng aming mga pangarap. pupukawin namin ang aming sarili sa pamamagitan ng kaalaman at haharapin ang bawat hamon ng buhay nang buong tapang.”

Malaking pasasalamat niyang sabi. “Wala ‘yon. Promise ko ‘yon kaya nararapat ko lang na tuparin. Basta ang isukli mo ‘yang kasipagan mo sa pag-aaral. Wala munang iinom, wala munang GF hangga't hindi nag-gra-graduate sa kolehiyo. Okay?” Paalala ko. “Okay ate! Alam ko naman ‘yun. Actually, patulog na ako. May exam kami bukas. I-good luck mo nga ako ate para may inspiration ako!”

Habang tumatawa sila ay napaisip naman ako. Wala silang ipinagkaiba kay inay. Ganitong ganito rin ang sinabi niya kahapon sa akin nang umuwi ako, na kesyo nagmamadali daw akong lumuwas ng Manila. Bakit nga ba ako nagmadali kahit alam kong after three days ay kailangan kong umattend ng graduation walk? Lalo na at ako ang valedictorian ng batch namin kaya hindi pwedeng hindi ako aattend dahil may speech ako.

Hindi ako mahina kaya hinding-hindi ako sumuko. My fellow graduates, naipanalo na natin ang ating kahirapan. Nagtagumpay na tayo sa akala natin ay hindi natin makakaya pa. I have overcome the obstacles. We have overcome the obstacles because of the help of the government and the help of our countrymen. As most of you who are graduating today, I would not be in UP without my scholarship and free tuition fee. Pero hindi naman sapat lang iyon pero malaking bagay ang naitutulong nito para maging posible ang sa akala natin ay imposible. Malaking bagay para matulungan tayong maging kapaki-pakinanang na mamamayan ng bansa.