We Can't Be Friends の小説・ストーリー

saad ko. "Lahat talaga ng kagaguhan nasayo na. Kung mamamatay man ako dapat mauna ka para friendship goals." "Kung 'yan ang friendship goals sayo ay huwag na. Friends over na lang tayo dahil mahal ko pa ang buhay ko pero ikaw ayos lang mauna ka kasi wala naman nagmamahal sayo dahil iniwan ka niya." pang aalaska ko sa kanya.

“Sorry, wala lang ako sa mood. Gusto ko lang mapag-isa muna. Nag alala ka ba?” Tumango ako, hindi naman ako galit. Hindi naman kasi dahil halos magkapatid na ang turingan namin eh kailangan lagi kam naguusap. Ang friendship ay hindi lang tungkol sa pag-uusap at parating available sa isa’t isa. May kanya-kanya naman tayong personal space, that space must be respected. “Your complexion does not look good. Mukha kang bilasa bruha, hindi ba dapat fresh ka since nakapag bakasyon ka?”

Baka ano na naman ang isipin no'n. "You're welcome!" Namumulang tiningnan ko ang cellphone kung saan nakatatak ang 'You are now friends' paladesisyon ka meta, hindi kami magkaibigan. Pwede ko namang pindutin ang unfriend, pero bakit ko naman gagawin iyon? Ang immature ng gano'n. Come on, Yvon. Don't make it such a big deal. Oo nga naman, ano namang big deal sa pag accept ko sa friend request niya?

At mas lalong hindi si Grego dahil sampong taon na kaming mag-best friend. They muttered a name I hadn’t expected.

Alam niyang wala siyang dapat ikaselos pero ‘yon ang nararamdaman niya. Natawa ito na hindi makapaniwala habang naiiling. “I can’t do that.” “At bakit hindi?” “Fin is my friend, not just my friend, he is my best friend! There is nothing wrong with that! At wala akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao dahil alam ko sa sarili ko wala kaming ginagawang masama.” Nakakunot ang noo nito habang nagsasalita.

“Hmm… I don’t know how to say it right but I thought you never have to know. Kaya nanatili nalang akong tahimik… What Jared and I have is private so nobody needs to know, tsaka lalo la na… Bakit kailangan mo pang malamang ang tungkol sa amin ni Jared? Una hindi naman tayo mag kaibigan, at higit sa lahat, we had a past.” Kibit-balikat na sagot ni Faith sabay pinahid ang ilan pang butil ng luha sa magkabila niyang pisngi. “Sino naman ang may sabi sa iyong hindi tayo magkaibigan? What made you think that we aren’t friends?” Halos mag salubong ang kilay na sabi ni Zack, nginisihan naman ito ni Faith. “Ex lovers can never be friends, Zack…”

Tanong nya, napataas naman ang kilay ko bago hawakan ang palad nya. "Alam mo......." Sinadya ko talagang putulin ang sasabihin ko ".....hindi magiging dahilan ang lalaki para masira ang friendship nating dalawa, ikaw at ako? Habang buhay tayong magiging magkaibigan," tugon ko.

"We can't stop seeing each other just because of...of that." She laughed sarcastically. "Naririnig mo ba ang sarili mo? You're even ashamed to say what we did." Humapdi ang lalamunan niya. "Yes. It's a shameful thing, Rob. That's not what friends do. And if we won't stop now, we'd both be in a situation we'd regret in the future. So, we better stop seeing each other. Let's stop being friends."

Ganon lang talaga siguro, there is always a person in the world wherein you can't force yourself to be friends with. Hindi pwedeng ipilit ang mga bagay na hindi pwede. Pero ano bang hindi pwede sa pagkakaibigan? Nakakaloka lang kasi. Kapag nagkakasama kami dito sa bahay o di kaya pag pumupunta sila Nica dito sa bahay, hindi nag papansinan ang dalawa. Nakakapanlumo kasi the both of them are my closest friends na tinuring ko ng pamilya pero hindi nagkakasundo. Wala naman ako sa lugar para pilitin sila na maging mag-kaibigan so as long as they don't hurt each other, hindi nalang din kami nakikisaw-saw. Basta ang alam ko lang ha, magkakilala sila talaga noon pero hanggang don lang ata. Pero late

Sobrang sakit ng nararamdaman namin ngayon, it was as if he was crushing me every time he mentioned it and forcing me to end our friendship. That's why in the beginning I had a strange feeling that this is not the right time to talk to him. That's why someone whispered to me that I shouldn't talk to him. This is where this conversation will take us. "Well, no! hindi! Wala tayong tatapusin, we are still and we will remain best friend." Gusto kong humangul-ngul sa iyak, but I hold myself. Sobrang nasasaktan nakaming dalawa.