Ang ideya ng pinakamataas na bundok sa mundo ay palaging nagdadala sa akin sa mga kwento ng mga naaalala kong pakikipagsapalaran sa mga hayop at mga alamat. Sigurado akong alam ng lahat na ito ay ang Mt. Everest, na may taas na 8,848.86 metro. Ang mga kwentong nauukol sa mga nagkalat na ekspedisyon sa Mt. Everest ay talagang nakakaengganyo. Nagtataka ako kung paano ang mga climber na ito ay bumabalik sa kanilang mga tahanan pagkatapos bendahehin ang kanilang mga sugat at sapantaha ng hangin sa mga walang katapusang yelo. Ang exhilarating rush kapag narinig nilang nasakop nila ang tuktok at nakikita ang mundo mula sa itaas ay tila isang senaryo mula sa isang sining ng anime na puno ng inspirasyon. Nakakaakit isipin ang isang masungit na bundok na katulad ng iyong matigas na kaibigan na walang mga emosyon at walang awa sa mga walang karanasan.
Minsan sa mga nabasa ko ang tungkol sa iba pang mga bundok, napapansin ko ang mga ito ay parang mga tauhan sa isang kwento. Isipin mo - ang K2, na madalas na ikinukumpara sa Everest, ay mas mahirap akyatin. Parang ang sosyal na pagpulso sa bundok, sa kung paano ang bawat isa ay may kani-kanyang personalidad. Sa isang banda, ang Mt. Everest ay ang pinaka-ikonikong nagniningning, samantalang ang K2 ay may misteryo. Aliw na aliw ako sa dynamic na ito at kung paano hinahamon tayo ng kalikasan. Isang napakagandang pag-iisip na kahit gaano pa tayo kataas sa mundong ito, may mga bundok na dapat nating sobrahan. Ang mga bundok ay parang pangarap, minsang mahirap abutin ngunit tila bawat hakbang ay puno ng kwento.
Ang mga climbing documentary ay hinimok akong matuto pa tungkol sa mga bundok na ito, tila bawat tagumpay ay pinagsama sa kanilang mga kwento ng buhay. Puno ang mga kwentong ito ng pakikipagsapalaran at nagdadala ng inspirasyon sa aming mga pangarap. Hanggang ngayon, kapag pumapalakpak ang hangin sa paligid ko, naiisip ko ang Mt. Everest na nakatayo bilang simbolo ng mga di pagkakasundo at tagumpay, na hinahamon ako na magsikap hangga't kaya ko. Ngayon nga ay isa siyang bahagi ng buhay ko na nagpapalakas sa akin na magpatuloy.