What Went Wrong Novels & Stories

May tinatago din pala itong kabaitan sa katawan, hindi lang halata. Nagkibit balikat na lang ako sa sinabi niya at nagpatuloy sa ginagawa ko. *** Pagkatapos naming iayus ang lahat ng mga napitas na gulay at prutas ay buong akala ko na magpapaalam ng umuwi si Marcus pero muli na namang akong nagkamali. Sumama pa ito sa bahay namin ni lola at nakipagkuwentuhan pa dito saglit.

Marcellus repined loudly, with a strong stamp at the flooring like a kid having his tantrum over some unobeyed craving. Causing Hans to hang his mouth wide open. 'What the f*ck?', his thought recited unconsciously. "For you correction, you only did one there. And it's not even succesful" He corrected, finally acknowledging that his plan was quite unsuccessful. Making Marcellus to glance at him with furrowed mouth and eyebrows. "Just what the hell happened?! How did it went wrong?! I'm pretty sure everything went right except you." He added, the irritation perceptible in his dry voice.

Mukhang mamimis ko ata itong babaeng ito. Nag decide ako na puntahan ito ngayon dahil mawawala ako ng isang buwan o higit pa dahil kailangan kong tutukan ng personal ang isang negosyo namin sa Hongkong. Nagka problema kasi kami ng malaki doon at hindi kayang solusyonan ng assistant ko ng mag isa. Mabuti nalang at pumayag ito na sumama sa akin kinabahan pa nga ako kanina ng magyaya sa kanya si Adrian kasi mukhang natutuwa siyang kasama ito.

"I know why you left two years ago. But aren't you just repeating the same mistakes now?" "Akala mo ba gusto kong maulit ulit ang mga nangyari noon? Martin, hindi. Pero mula noon hanggang ngayon, wala pa rin akong magawa." "Ate..." "Moral support ang kailangan ko ngayon, Martin. Lahat ng 'to ginagawa ko para sa pamilya natin." "This is all ridiculous!" He exclaimed. "Just for this damn place?" Melissa heaved a deep sigh. Sa totoo lang hindi na niya alam kung para saan pa ang lahat ng effort niya na maayos ang lahat sa pamilya nila. How could she even fix what is totally ruined from the very beginning?

Mga pangangailangan sa kusina at sa banyo lamang ang kanyang binili dahil mauubos ang pera niya kung bibilhin niya ang lahat ng kanyang pangangailangan. Ngunit sa kabila ng lahat ng kanyang ginawa sa buong araw hindi niya parin maisip na nagawa niya ang tumakas sa kanyang pamilya ng ganoon. Tiyak labis labis ang galit nila rito. "Did she picked up her phone?" nagaalalang tanong ng mommy ni Marian. Nag tipon tipon silang lahat sa sala upang mag usap-usap at maintindihan kung ano ang nangyayari sa kanilang anak.

This was wrong. "Craig," malamig na wika ko at lumayo sa kanya. "Baby, what's wrong?" Kumunot ang noo niya sa pag-alalala. Nag-iwas ako ng tingin. "Stop calling me that. It was a mistake." Pumikit ako. "What happened to us last night. It was mistake. Hindi dapat nangyari iyon." "What are you saying?" Hinawakan niya ang braso ko. Dumilat ako. Halos mag-isang linya ang kilay ni Craig. Naramdaman ko ang pagdagundong ng puso.

By the looks of it, mukhang mabigat nga ang problema nito. Ngunit ang problemang kanyang iniisip ay kalahati lamang pala sa problemang kanyang kinakaharap nang marinig niya kung ano ang rason ng pagiging aligaga nito. “The chip disappeared,” anito. Her lips parted. Hindi niya alam kung ano ang kanyang dapat sabihin. “W-what? H-how did it happen? Kailan pa? It’s a microchip. How are you going to find it?”

Iling naman na tumalikod na lamang ang lalaking nagpakilala, iniisip ang panibagong problemang sumibol. Their operation was supposed to be successful, but due to a single miscalculation, his plan failed. Hindi niya inaasahan ang aksidenteng ito. Iling na lumabas ng kwarto kung saan nagpapahinga ang babaeng kanina niyang kausap. "Are you sure about this?" Tanong ng isa sa mga kasama ng lalaki, "you know I don't have a choice, Lucas."