Accidentally In Tagalog Novels & Stories

--- --- --- Nanigas ako. --- "Hindi." Mahina kong sabi. --- --- --- "Hindi maaari." --- --- --- Pero walang tumawa. --- --- --- Walang tumanggi. --- --- --- At doon ko nalaman... --- --- --- Totoo. --- --- --- --- Napaatras ako. --- --- --- "Hindi ba sinabi ninyo sa akin na aksidente iyon?" --- --- --- Tahimik. --- --- --- --- "Na nawala siya dahil sa nangyari sa kasunduan?"

Nakakatakot. "I'm really sorry, Miss," I sincerely apologized. "Hindi ko sinasadyang matalapid—" "Matalapid?! Nakakainis ka! Sino ka ba, ha? Aksidente mo bang naitapon o sadyang tatanga-tanga ka lang?!" Baby, that's harsh.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

Tanong ko at sumimsim ng tubig na dala ko. " About, Akisha, You, Us." Umupo siya sa kaharap kong upuan at pinanood ko nalang siyang punasan ang sarili. "Eh?" "First of all I'm sorry. Sorry kung nagalit ako sayo at 'di ko napigilan ang sarili ko. I know I hurted you. Its an accident pero pinangunahan ako ng galit ko." puno ng pagsisi ang mata niya habang sinasabi ang mga katagang 'yun.

,she pouted… "I am sorry mommy i accidentally bump into someone and spilled some water color on her uniform....i didn't mean it mommy" sagot niya at bahagyang yumuko.,huminga ako ng malalim at saka hinaplos sa kanyang malulusog na pisngi.. my baby is too cute, i giggle. "did you apologized to her?" tanong ko na tinanguan naman nito agad. May pagkaclumsy ang anak ko kaya madalas nadudulas ito kahit sa mga simpleng bagay lamang sa madaraanan nito natutumba na that's why i believed that what happened was really an accident.

This is a mistake. "S-sandro… I- I need to go. T-this is a mistake," Demie used all her forced to say those words. One more move from him would make all her plans to waste. At ayaw niyang makasira ng relasiyon. Nasa isip niya na may kasintahan na ito.

Matipuno rin ang katawan nito kaya napakalaking mama kung tignan. "I'm sorry ngayon lang kasi kita nakita. And I'm sorry about that accident," paghingi niya ng paumanhin. "No... it's okay we were just playing with your boy when he accidentally hit you the ball. Kasalanan ko rin naman kasi hindi ako nag-iingat and I didn't expect talaga na matatamaan ka ng bola." "Wait...what? Kilala mo ang anak ko?" Tumango-tango ito.

natigilan ako sa pag-aayos ng gamit niya. "Sorry? Para saan naman?" Mahina pa akonh natawa..Wala naman kasi akong nakikitang nagawa niya na dapat niyang ipaghingi ng tawad saakin "Sorry kasi naaksidente ako, nagkaroon ka pa tuloy ng alalahanin" napanguso ako

Kung nakasusugat lang ang tingin, sigurado akong sugatan na siya ngayon. "Without reading our book, could you please give us the cause of acid rain?" English talaga? Tagalog ang subject namin ah? Nganga. Hindi ko memoryado. At dahil pakitang gilas siya, tumayo siyang muli. “Ano? Sagot! Alam mo o hindi?” Presko talaga. “Hindi.” "Okey, do you want me to define it for you Miss Reporter?"

Natataranta na sigaw ni Tita. "Tita, I’m just fine po. Maliit lang po ang natapunan," kalmado kong salita par hindi takot si Tita. “No. You're hurt because of me. Take off your pants now!" “Mom, what happened? Bakit ka sumigaw?" nag-aalalang tanong ni Ace at nagtataka na tinitigan ang kanyang Mommy. Hindi ata ako napansin. “I accidentally burnt her. Please, let's take her to the hospital." Naiiyak na salita ni Tita at pansin ko ang panginginig niya.