The Stepfather Novels & Stories

“Because why would I? I’ve considered him dead for years. Matagal na siyang hindi nag-exist sa buhay ko.” Inilayo niya ang noo niya at tumitig sa mga mata kong nanlalabo dahil sa luhang ayaw tumitigil sa pagpatak. “Pero kahit anong gawin ko,” mas mababa na ang boses niya, “I can’t erase the fact that he’s still my father. Na ang stepfather mo ay ang amang nag-abandona sa amin ng nanay ko.” Napatitig ako sa mga mata niya. Para akong sinaksak. Pero malinaw na mas nasasaktan siya.

"Hayaan mo na at minsan lang din naman sila sumamasa mga ganyan" Naiiling na pumasok sa kusina ang kanyang step-father. Napatawa na lang ang kanyang mama. "Tingnan mo yang isang yan, halos aayaw mawala sa paningin ang kanyang mga anak," sabi ng kanyang ina. Lihim akong nakadama ng inggit, masuwerte ang aking mga kapatid dahil may ama eto na tulad ng step-father ko. Samantalang ako, wala na akong balita sa papa ko.

Agad ko itong hinarap at nakita si Dashiel. "Dashiel. Oopss, ano bang dapat kong itawag sa'yo? Daddy na ba?" Natatawa ako pero nagsisinok pa rin ako. "Sino ba siya, Kisses?" nagtatakang tanong ni Blue. "Blue, meet the new husband of my beloved mother... My stepfather, Dashiel." "Uh, okay-okay. Mukha naman siyang harmless. Safe ka naman siguro sa kanya?" "Pero, Blue. Ikaw ang gusto kong maghatid sa akin," paglalambing ko kay Blue.

“Pero dahil natakot ako. Dahil ang naging pag-ibig namin ng Mommy niya ay gano'n din.” Napaangat ang kilay ni Flora. “What do you mean, Dad?” “Your mother-in-law… was my step-sister,” sagot ni Daddy. “I loved her. We loved each other. We hid our relationship the way you tried to hide yours.” Nanlaki ang mata ni Flora. “She was… your step-sister?”

Pinunit ko yun at napahawak sa dibdib ng mahirapang huminga. ″I will never hurt you! If you want, mag pakalayo tayo dito at magpapaka tatay ako dyan sa anak mo! I will be a good father. I will never ever hurt you Celestine.. I will love you in my whole life. Ikaw at yang anak mo kay Stephen!″

pero hindi ko maiwasang mapangiti sa kabaliwan niya. At ayun na… out of nowhere, bigla kong naisip ang katawan ng stepfather ko. Yung unang beses na nakita ko siya paglabas ng kwarto. Yung pawisang dibdib, ‘yung firm na abs, ‘yung broad shoulders… “Oh my God!” napahampas ako sa ulo ko. “Isabela! Baliw ka na! Stepdad mo ‘yun! You are sick!” sigaw ko sa sarili ko habang namumula ang mukha.

Alam ko rin naman na hindi kalakihan ang katawan ko katulad sa ibang mga lalaki pero sisiguraduhin ko naman na gagawin ko ng tama ang trabaho ko. "Hon, you should not judge him easily. Bigyan muna natin siya ng pagkakataon. He might be good at this," ang step-father niya. Ngumiti pa ito nang bumaling sa akin. Mukhang mabait naman ang step-father niya. "I'm sorry. Gusto ko lang masigurado ang kaligtasin ng anak ko."

“Iha, ano ang maitutulong namin sa’yo? Pasensya ka na kung isa ka sa mga biktima ng aming son-in-law. Tumalbog ba ang tseke na ipinangbayad niya sa’yo?” Napasinghap si Sugar. "Son-in-law?" Sa dalawang salitang iyon, muli niyang naalala kung paanong minahal ng kanyang mga magulang si Stephan noon—kung paano nila ito itinuring na tunay na anak. At ngayon, narito sila, galit na galit sa taong dati nilang pinuri.

Ganito kami 'pag nagkakasumpungan. Pero buti na lang pinapasok niya pa rin ako sa bahay noong mga nagdaang gabi. Kakaiba 'yong galit niyang iyon ng nakaraan. First time niya akong sinaktan nang ganoon. Pero hindi naman puwedeng hindi ako magmatigas. Kailangan niyang magising sa katangahan niya sa bago niyang asawa. Pero napapaisip din ako. Kung dapat ko ba talaga siyang tulungan. Lalo na't may padating naman akong pera. Kita ko nga na malungkot siya. Kaso kapag naiisip ko ang mukha ng stepfather ko, naninikip talaga ang dibdib ko. Mabigat talaga ang loob ko sa mga batugan at iresponsableng taong tulad niya. Kasi imbes na mamuhay dalaga ako, hindi eh. Daig ko pa ang pamilyado.

Kinumpirma ng mga nurse sa pinakamalapit na hospital ang pagkamatay ng tatay ni Christian na dahil sa katandaan. Labis na kalungkutan naman ang kanilang naramdaman sa pagpanaw ng ama. Nais pa ni Christian na isama ito sa isang parke na dinadayuhan ng mga turista dahil alam niyang di pa niya nararanasan iyon. Magulo ang utak ng binata ngayon ngunit hindi siya nilubayan ng kanyang tito at mga kaibigan. Nagpatuloy si Robert at Makoy asikasuhin ang mga proyekto sa opisina at humihingi na rin ng dagdag na palugit sa mga kliyente.