The Stepfather Novels & Stories

"Nahihiya lang siya sa 'yo Frank." Nakita niyang hinawakan ng kaniyang Mommy ang kamay ng lalaki. Napagtanto na niya kung sino ito. Ito pala ang parating kausap ng kaniyang Mommy sa cellphone. It's her stepfather, naamin na rin kasi nito na may bago ng nagpapatibok ng kaniyang puso. Sa una ay hindi tanggap ni Elyse lalo't umaasa siyang baka magkabati pa ang kaniyang mga magulang pero sa huli ay nangibabaw ang kaniyang suporta sa mga ito. Ganoon din kasi ang nangyari sa kaniyang Daddy, may bago na rin ito.

She's the only relative that I have. I have a step father. My mom married him when I was ten years old. Mabait naman ang asawa ni Mom pero alam kong hindi niya ako mahal tulad ng pagmamahal sa akin ni Mom. I have two step brothers - they're twins. Si Marco at Gus - both have different worlds at an early age. Kahit na nandyan sila at kahit na mahal nila ang Mom, hindi ko naman sila itinuturing na kapatid - we're just friends, acquaintances but never brothers. Civil kami, pero may wall at hindi na mawawala ang wall na iyon dahil alam ko naman ang tunay na dahil kung bakit pinakasalan ni Mom ang Papa ng dalawang Ledesma.

I don't know the whole of their history but I know that there's something between my father and my mother's step sister before. Ayaw ko pa munang mag-isip. Gusto kong malaman kung totoo ba iyon. But a part of me knew that it was possible. Why else would I be shaking, and my heart breaking if it wasn't, right? My father cared for my mother's step sister, Ashley Ortega. She was in therapy, I know, and in a mental institution. Kung may anak nga sila ni Papa, alam kaya ni Mama iyon?

Agad ko itong hinarap at nakita si Dashiel. "Dashiel. Oopss, ano bang dapat kong itawag sa'yo? Daddy na ba?" Natatawa ako pero nagsisinok pa rin ako. "Sino ba siya, Kisses?" nagtatakang tanong ni Blue. "Blue, meet the new husband of my beloved mother... My stepfather, Dashiel." "Uh, okay-okay. Mukha naman siyang harmless. Safe ka naman siguro sa kanya?" "Pero, Blue. Ikaw ang gusto kong maghatid sa akin," paglalambing ko kay Blue.

“Pero dahil natakot ako. Dahil ang naging pag-ibig namin ng Mommy niya ay gano'n din.” Napaangat ang kilay ni Flora. “What do you mean, Dad?” “Your mother-in-law… was my step-sister,” sagot ni Daddy. “I loved her. We loved each other. We hid our relationship the way you tried to hide yours.” Nanlaki ang mata ni Flora. “She was… your step-sister?”

Pinunit ko yun at napahawak sa dibdib ng mahirapang huminga. ″I will never hurt you! If you want, mag pakalayo tayo dito at magpapaka tatay ako dyan sa anak mo! I will be a good father. I will never ever hurt you Celestine.. I will love you in my whole life. Ikaw at yang anak mo kay Stephen!″

pero hindi ko maiwasang mapangiti sa kabaliwan niya. At ayun na… out of nowhere, bigla kong naisip ang katawan ng stepfather ko. Yung unang beses na nakita ko siya paglabas ng kwarto. Yung pawisang dibdib, ‘yung firm na abs, ‘yung broad shoulders… “Oh my God!” napahampas ako sa ulo ko. “Isabela! Baliw ka na! Stepdad mo ‘yun! You are sick!” sigaw ko sa sarili ko habang namumula ang mukha.

“Iha, ano ang maitutulong namin sa’yo? Pasensya ka na kung isa ka sa mga biktima ng aming son-in-law. Tumalbog ba ang tseke na ipinangbayad niya sa’yo?” Napasinghap si Sugar. "Son-in-law?" Sa dalawang salitang iyon, muli niyang naalala kung paanong minahal ng kanyang mga magulang si Stephan noon—kung paano nila ito itinuring na tunay na anak. At ngayon, narito sila, galit na galit sa taong dati nilang pinuri.

Ganito kami 'pag nagkakasumpungan. Pero buti na lang pinapasok niya pa rin ako sa bahay noong mga nagdaang gabi. Kakaiba 'yong galit niyang iyon ng nakaraan. First time niya akong sinaktan nang ganoon. Pero hindi naman puwedeng hindi ako magmatigas. Kailangan niyang magising sa katangahan niya sa bago niyang asawa. Pero napapaisip din ako. Kung dapat ko ba talaga siyang tulungan. Lalo na't may padating naman akong pera. Kita ko nga na malungkot siya. Kaso kapag naiisip ko ang mukha ng stepfather ko, naninikip talaga ang dibdib ko. Mabigat talaga ang loob ko sa mga batugan at iresponsableng taong tulad niya. Kasi imbes na mamuhay dalaga ako, hindi eh. Daig ko pa ang pamilyado.

Kinumpirma ng mga nurse sa pinakamalapit na hospital ang pagkamatay ng tatay ni Christian na dahil sa katandaan. Labis na kalungkutan naman ang kanilang naramdaman sa pagpanaw ng ama. Nais pa ni Christian na isama ito sa isang parke na dinadayuhan ng mga turista dahil alam niyang di pa niya nararanasan iyon. Magulo ang utak ng binata ngayon ngunit hindi siya nilubayan ng kanyang tito at mga kaibigan. Nagpatuloy si Robert at Makoy asikasuhin ang mga proyekto sa opisina at humihingi na rin ng dagdag na palugit sa mga kliyente.