Workplace Quotes Funny Novels & Stories

Gusto niya lang magtrabaho ng tahimik at hindi ma stress sa araw araw. Dahil dito ay hindi na niya napigilan pang ngumiti at nag angat ng ulo at tumingin sa harapan niya. “Wow, congratulations sa pagpasok mo sa kumpanya na katulad ng ate mo ay parang may gate pass na makapasok sa kumpanya ng walang kahirap hirap.” puno ng sarkasmong sabi niya rito.

“Pwede mong ulitin kahit kailan, basta during break or after work hours.” Namula ako pero hindi dahil sa nahihiya ako kundi dahil sa special treatment na binibigay niya sa akin. Baka magselos na ang ibang empleyado nila. “Grabe ka talaga! Magkakape lang ako sandali kasama si Jackie tapos babalik agad para mag-catch up.” “Relax ka lang kasi. Lahat ay maayos na. Sobrang efficient mo. Uminom ka muna ng kape, wala tayong sunog na aapulahin ngayon.”

Pagkatapos pumunta ni Lolo dito ay pumasok naman ang kaibigan ko. "Dude, your office is boring!" my friend said. "What are you doing here?" I asked him. "Don't you miss me?" He smirked teasing me. "Why would I?" I saw him roll his eyes. "You're office is so plain. Zack." sabi na naman nya ulit. This time, I rolled my eyes. "What do you want? Put some party lights and loud music?" sabi ko. He laughed like he found it funny. "That's a good idea!" He smirked.

“Hindi mo naman kailangang tapusin lahat ng trabaho mo.” “Pero empleyado mo pa rin ako kapag nasa loob tayo ng kompanya niyo. Tama ka naman, Boss pa rin naman kita at hindi porket asawa mo ako ay may espesyal na dun. Mali pa rin yun.” Wika niya, hindi naman nakapagsalita si Darren, sinabi nga naman kasi niya yun noong nahuli siyang natutulog sa cubicle niya.

Huminga siya nang malalim bago idinagdag, “At kung pati sa trabaho ko ay hahaluan ninyo ng harassment, pipiliin kong mag-resign.” Saglit na natahimik ang paligid. Pagkaraan ng ilang segundo, itinaas lamang ni Aries ang dalawang kamay na parang sumusuko. “Relax, joke lang,” sabi nito na tila walang nangyari. “Bakit masyado kang tense?” Umatras ito ng ilang hakbang hanggang sa marating ang sariling mesa, saka muling umupo at nagkunwaring abala sa trabaho.

Ang tunog lang sa kwarto ay ang tik-tak ng relo at ang kabog ng dibdib ni Gavine. “Sir…” mahina niyang sabi, “it wasn’t meant to insult you. It was supposed to be funny—relatable lang po sa mga Gen Z readers.” “Funny?” ulit ni Cesar, malamig. “You think it’s funny to publicly humiliate your own boss? To make the entire company a meme?” Nilingon niya ang team.“Look around, Miss Gutierrez. Do you see anyone laughing?” Tahimik. Si Zoila napayuko. Si Joshua parang gustong maglaho. Si Amanda pinipigilan ang hikbi.

Pinilit niyang ipakita ang kanyang masayang ngiti. "Nagiging komportable naman ako, boss, kapag hindi trabaho ang napag-uusapan natin," pag-amin niya. "Pero kapag trabaho, pasensya boss, hindi ko kayang pakitunguhan ka ng kaswal lamang," dagdag niya saka bahagyang iniyukod ang ulo bilang pagbibigay niya ng galang sa binatang amo.

Pinagbigyan ko naman sila at natutuwa na lang din dahil masaya sila na nakita ako. Maganda ang environment ng workplace sa kompanya ni Daddy, at halata na walang toxic doon dahil lahat sila ay masaya, at mababait sa isa't-isa kahit na hindi sila magkakapareho ng trabaho. "So, hanggang kailan ka rito, Z?" curious na tanong sa akin ni Pinky. "Kapag nagsimula na ulit ang klase namin," sagot ko dahil 'yon ang usapan namin ni Daddy.

sunod-sunod na sabi ko at yumuko. Mariin kong ipinikit ang mga mata ko at pinapagalitan ang sarili sa isip. “Okay lang kung tanggal na ‘ko sa trabaho...” mahinang sabi ko. Maghahanap na lang ako ng ibang mapagtatrabahuan dito. Hindi lang naman siguro nag-iisa ang kompanya rito ‘di ba? May mahahanap pa ako niyan, panigurado. He stiffled a laugh. Dahan-dahan kong inangat ang ulo kong nakayuko hanggang sa magtama ang mga paningin namin. He was looking at me with amusement in his eyes.

Kinabukasan ay sinikap niyang makisama sa mga staff ng Creative Department na kasama nila sa Advertising Department. “Coffee, break muna tayo.” Si Kelvin ang Mr. Congeniality. Siya ‘yung Mr. Friendship sa lahat ng staff. Matipid ang ngiti niyang sumulyap sa mga kasama. “Thank You Lord for this day!” sabay-inat ni Harriette. Siya naman ‘yung bukambibig ang pagiging grateful kay Lord na gumising siya at pumasok that day. Siya ‘yung madalas mag-share ng inspiring quotes to keep you going all through the day. Madalas niyang tanungin si Astrid kung may F* account ba siya para maisali sa group chat ng Creative Department. Hindi naman niya intensyong magtagal kaya no need to make connections.