Inspirational Novels & Stories

THERE'S a rainbow always after the rain. Paulit-ulit na itinatak ko sa isip. Na sa kabila ng kalungkutan ay may nakaabang namang ligaya at kasiyahan. Iyon ang isa sa mga ginawa kong motivation para maka-move on. Para palubagin na rin ang loob ko, pagaanin at unti-unting paghilumin ang puso. Minsan nagbabasa ako ng mga motivational books para mas lalong patatagin ang loob ko. Natuto na rin akong magsimba tuwing araw ng Linggo. Manalangin gabi-gabi. At kapag weekends, lumalabas-labas na rin ako ng bahay. Jogging, minsan tumatambay sa park. At tuwing araw naman ng sahod ay nakiki-hang-out with my co-teacher friends.

It is in the disagreements when our words and action matter most—it is how we overcome and put aside our differences and come together each time to be stronger and closer. Looking at him is like seeing the future of the unapologetically bold growth I wish to see in myself to live fearlessly, to become a better version of myself: someone who is kind and selflessly compassionate, who loves with an open heart, and who embodies courage through the most difficult trials of life. To have someone who I can grow alongside with, someone who brings out the positive aspects of myself that I didn't know existed within, someone who inspires me to love fiercely and to give back to those who need it the mo

Yumakap si Jaxon sa baywang niya, hinaplos ang bilog niyang tiyan gamit ang isang kamay, sabay tingin sa tumataas na parte sa taas ng tiyan niya, pero hindi pa rin siya tumigil sa kalokohan. “Mrs. Larrazabal, ang pagbibigay ng pangalan at ang ‘paggawa’ ng inspirasyon ay pareho—kailangan ng inspirasyon. At ang inspirasyon ko, dumarating lang pag gumagawa tayo ng ganung bagay.” “Walang hiya ka talaga!”

Congratulation sayo! Kapag may hinahangaan gamitin ang pakiramdam sa maayos na bagay. Gamitin na maaring makatulong sa pagpapa-unlad ng sarili, hindi upang sirain ang tiwala ng mga magulang natin at pangarap. Yan po ang tamang use ng paghanga sa tamang paraan. Gawing inspirasyon.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

A kind of curiosity that I haven’t felt for years. "Based on what I have read in your article, you describe the tribe as something powerful and mysterious which in fact can serve as a great help for my writer to spark motivation and inspiration to him. Sadly, he is experiencing a writer's block and he truly needs a fit illustration." I answered her questions.

dagdag ko pa. Nakita ko ang marahan niyang pag-ngiti. "Tuparin mo rin ang pangarap mo para sa sarili mo. Hindi naman sa masamang maging inspirasyon mo ang ibang tao, pero gawin mo rin inspirasyon ang sarili mo para kapag nawala ang taong nagbibigay motibasyon sa'yo ay makakapagpatuloy ka,” pangaral niya sa'kin. "Basta kayo ang inspirasyon ko!" sabi ko. "Kung wala kayo ni Mama, hindi ko na lang alam!"

Nagising na lang ako isang araw na siya ang dahilan kung bakit ako masaya, kung bakit lagi akong excited sa umaga dahil makikita ko na siya. Siya ang dahilan kung bakit nandito ako ngayon. Siya ang naging inspirasyon ko sa lahat, sa trabaho. Siya lang talaga ang dahilan kung bakit ko nakukuha lahat ng gusto ko, siya ang ginawa kong inspirasyon. Siya ang nakikita ko sa hinaharap na makakasama ko habang buhay kahit imposibleng mangyari. “I love you.”

“Eto lang ang nakayanan ko. Pakibigay na lang ito sa nanay mo. Hayaan mo next time sasama na talaga ako.” “Echos mo lang ‘yan. Ganyan din ang sinabi mo last year, eh.” Nakaingos na tinanggap ni Andrea ang regalong binigay ko. “Salamat dito, ha. Nag abala ka pa. Kaya ka hindi nagkakanobyo kasi wala ka ng ginawa kundi magtrabaho. Subukan mo kayang lumabas-labas. Mas nakaka-inspire kaya magtrabaho ng may inspirasyon. Sa kakatrabaho mo baka mamatay ka ng hindi nakakaranas ng sarap. Baka mamatay ka sa paghihirap. Ikaw din, baka mamatay kang hindi nakakaranas kung paano maging maligaya.”

Isang babae na maputi na may nakapaskil na masayang ngiti sa kanyang labi ang nakita ko na nakatayo sa isang poste at tila kanina pa niya akong hinihintay. Naging mas naging alisto ako. "Who are you?" "Matagal ko na hinihintay ang pagbalik mo dito sa Japan. By the way, I'm Inspiration. Hindi ako isang kaibigan pwede rin mo ako maging kaaway." Nagsalubong ang mga kilay ko sa sinabi niya. Hindi ko gusto ang mga lumalabas sa bibig niya kaya naman ay hindi na ako nag aksaya ng oras at iniwan siya.